id stringlengths 11 11 | year stringdate 1855-01-01 00:00:00 1903-01-01 00:00:00 ⌀ | kk_title stringlengths 3 80 | kk_text stringlengths 92 4.29k | translator stringclasses 43
values | translation stringlengths 95 5.58k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|
ABAI001ABAI | 1855 | Кім екен деп келіп ем түйе қуған | Кім екен деп келіп ем түйе қуған,\nҚатын ғой күлдәрімен белін буған.\nТөркінінің бергені жауыр айғыр,\nБауырыңды ұрайын бірге туған. | null | null |
ABAI002ABAI | 1859 | Фзули, Шәмси, Сәйхали | Фзули, Шәмси, Сәйхали,\nНауаи, Сағди, Фирдауси,\nХожа Хафиз — бу һәммәси\nМәдәтбер, я, шағири, фәриад! | A. Gatov | Шамси, Саади, Физули,\nХафиз, Навои, Сайхали,\nФирдовси, — молодому поэту,\nВеликие, вы помогли! |
ABAI003ABAI | 1858 | Шығыс ақындарынша | Йүзі — раушан, көзі — гәуһар, \nЛәғилдек бет үчі әхмәр,\nТамағи қардан һәм беһтәр,\nҚашың қудрәт, қоли шикә.\nӨзүң гузәлләрә раһбар,\nСәңә ашиқ болып кәмтәр,\nСүләймен, Жәмшит, Искәндәр,\nАла алмас барша мулкигә.\n\nМәбада олса ол бір кәз,\nТамаша қылса йүзмә-йүз,\nКетіп қуат, йұмылып көз,\nБойың сал-сал бола нигә? | K. Lipskerov | Как яхонт, взорам ты мила.\nТы блещешь мрамором чела,\nА шея нежная бела.\nКто создал брови — не пойму!\n\nХоть был бы тот, кто полонён.\nКак встарь Ямшид, и Соломон,\nИ Искандер всевластен, — он\nНе дорог сердцу твоему!\n\nТебя узрев, с тобой хоть раз\nГлазами астретясь, тот же час\nПотупим взор… нет сил у нас…\nИзнем... |
ABAI004ABAI | 1864 | Әлифби | Әлиф-дек ай йүзіңә ғибрәтеттім,\nБи — бәлаидәртіңәнисбәтеттім.\nТи — тілімнән шығарып түрлі әбиат,\nСи — сәнәимәдхіңәхурмәтеттім.\nЖим — жамалыңқандай ақ рузимаған,\nХә — хәлилликтапмадым, жаным, сәнан.\nХи — халайық, мен емес, бәрі интизар,\nДәл — дариға ғишықоты бермес аман.\nЗәл — зәлилліккөрген соң, сайрай бер, тіл... | null | null |
ABAI005ABAI | 1870 | Шәріпке | Түңлікбайдың қатыны, атың Шәріп,\nБайға жарып көрмеген сен бір кәріп.\nСен — шыққан жол үстінде жалғыз түп ши, \nКөрінген ит кетеді бір-бір сарып. | null | null |
ABAI006ABAI | 1876 | Абыралыға | Мен жасымнан көп көрдім\nМұсылманды, кәпірді.\nАбыралыдай көрмедім\nНамаз білмес пақырды.\n\nҚираәтін оқытып\nКөріп едім, шатылды.\nНиет қыла білмейді,\nНе қылады нәпілді.\n\nНамазшамның артынан\nҚұржаң-құржаң етеді.\nЖер ұшық берген кісідей,\nТоңқаңдай ма, не етеді.\n\nНәпіл түгіл намазы —\nБәрі желге кетеді.\n«Енната... | V. Bugayevsky | Знал мусульман я без числа,\nВстречал неверных я не раз, —\nНо всех глупее Абралы,\nНетвёрдо знающий намаз.\nЗаставишь вслух его читать —\nСобьётся, переврёт тотчас…\nБезграмотный, он хочет слыть\nБлагочестивейшим средь нас.\nВот на колени он упал,\nВот встал, вот снова наземь лёг,\nКак знахарь, суетится он.\nКакой-то ... |
ABAI007ABAI | 1880 | Жақсылыққа | Аяғыңды аңдап бас, ей, Жақсылық!\nӨз басыңда жының бар бір бақсылық. \nБорышқорлық — адамға қиын нәрсе, \nӘрқайда өсіткізеді мал тапшылық. | P. Karaban | Эй, ты, Жаксылык, — хоть себя пожалей!\nНа многих хватило бы дури твоей!\nБерёшь ты из бедности деньги взаймы?\nНо займы как раз и приводят-то к ней! |
ABAI008ABAI | 1880 | Сап, сап, көңілім, сап, көңілім! | Сап, сап, көңілім, сап, көңілім!\nСаяламай, сай таппай,\nНе күн туды басыңа,\nКүні-түні жай таппай?\nСен жайыңа жүргеннен,\nҚыз өле ме бай таппай?\nТүн кезгенің мақұл ма, \nЖан-жағыңа жалтақтай?\nӨлермін деп жүрмісің,\nМұнан басқа жан таппай?\n\nСап, сап, көңілім, сап, көңілім! \nСабыр түбі — сары алтын.\nСабыр қылсаң,... | S. Lipkin | О сердце, свой жар остуди,\nНа отдых пора нам с тобой.\nЧто вечно ты ищешь? Найди\nЖеланный прохладный покой!\nКогда ты замолкнешь в груди, —\nБеды черноглазым не ждать.\nНайдут себе друга опять\nИ счастье найдут впереди.\nТы бродишь в тоске по ночам,\nСтремишься к чёрным очам.\nЯ крепко сержусь на тебя:\nСебя без оста... |
ABAI009ABAI | 1882 | Қансонарда бүркітші шығады аңға | Қансонарда бүркітші шығады аңға,\nТастан түлкі табылар аңдығанға.\nЖақсы ат пен тату жолдас бір ғанибет,\nЫңғайлы ықшам киім аңшы адамға.\nСалаң етіп жолықса қайтқан ізі,\nСағадан сымпың қағып із шалғанда.\nБүркітші тау басында, қағушы ойда,\nІздің бетін түзетіп аңдағанда.\nТомағасын тартқан соң бір қырымнан,\nҚыран құ... | S. Lipkin | Всадник с беркутом скачет в ранних снегах.\nБудет зорок — добудет лису в горах.\nВот находка в пути: удобный наряд,\nКонь хороший да спутник, забывший страх,\nДа лисы осторожной обратный след,\nОбнаруженный чудом в горных кустах.\n\nУ подножья горы — охотников сбор.\nВсадник с беркутом скачет во весь опор,\nОн сорвет к... |
ABAI010ABAI | 1884 | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы,\nАласыз қара көзі нұр жайнайды. \nЖіңішке қара қасы сызып қойған,\nБір жаңа ұқсатамын туған айды. \nМаңдайдан тура түскен қырлы мұрын, \nАқша жүз, алқызыл бет тіл байлайды. \nАузын ашса, көрінер кірсіз тісі,\nСықылды қолмен тізген, іш қайнайды. \nСөйлесе, сөзі әдепті әм мағыналы,\nКүл... | M. Tarlovsky | Белый лоб — серебро, чей тонок чекан.\nОн глазами лучистыми осиян.\n\nТонко вычерчен двух бровей полукруг.\nОблик юной луны красавице дан.\n\nНос её — словно выточен на лице.\nКто расскажет, как цвет её щек румян!\n\nО жерельем жемчужных её зубов\nЯ любуюсь, от жгучих желаний пьян.\n\nСмех журчащий её — как дробь солов... |
ABAI010ABAI | 1884 | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы,\nАласыз қара көзі нұр жайнайды. \nЖіңішке қара қасы сызып қойған,\nБір жаңа ұқсатамын туған айды. \nМаңдайдан тура түскен қырлы мұрын, \nАқша жүз, алқызыл бет тіл байлайды. \nАузын ашса, көрінер кірсіз тісі,\nСықылды қолмен тізген, іш қайнайды. \nСөйлесе, сөзі әдепті әм мағыналы,\nКүл... | V. Rozhdestvensky | Словно месяц, изогнутый в небе ночном,\nОтливает сверкающий лоб серебром.\nСвет струится из черных, как полночь, очей,\nБрови вскинули иссиня-черный излом.\nНос точеный у ней легок, узок и прям.\nРозов отсвет ланит — удивленье очам,\nСердце, видя улыбку, пьянеет, когда\nБлещут зубы, подобны во всем жемчугам.\nРечь нежн... |
ABAI010ABAI | 1884 | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы,\nАласыз қара көзі нұр жайнайды. \nЖіңішке қара қасы сызып қойған,\nБір жаңа ұқсатамын туған айды. \nМаңдайдан тура түскен қырлы мұрын, \nАқша жүз, алқызыл бет тіл байлайды. \nАузын ашса, көрінер кірсіз тісі,\nСықылды қолмен тізген, іш қайнайды. \nСөйлесе, сөзі әдепті әм мағыналы,\nКүл... | M. Lukonin | Подобен серебру чеканному широкий лоб резной,\nГлаз черных крупные зрачки кидают зной.\nА брови так тонки, как будто кто нарисовал,\nНапоминают новый месяц в вышине сквозной.\nТоченый носик продолжает лба умного овал.\nВолнует щек живым румянцем, шеи белизной,\nРот приоткрыт — блещут зубы, как белоснежный вал,\nКак буд... |
ABAI010ABAI | 1884 | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы,\nАласыз қара көзі нұр жайнайды. \nЖіңішке қара қасы сызып қойған,\nБір жаңа ұқсатамын туған айды. \nМаңдайдан тура түскен қырлы мұрын, \nАқша жүз, алқызыл бет тіл байлайды. \nАузын ашса, көрінер кірсіз тісі,\nСықылды қолмен тізген, іш қайнайды. \nСөйлесе, сөзі әдепті әм мағыналы,\nКүл... | K. Doszhan | Лоб словно серебро, расплавленное над огнем,\nСветом блещут сияют глаза, в которых\nнет ненависти /нежный взгляд/.\nТонкие брови словно начерчены,\nНапоминают мне молодую луну.\nТонкий, граненый нос начинается от бровей,\nЛик как /восходящая/ заря, языком невозможно описать.\nРотик откроет, зубы белые без изъяна,\nСлов... |
ABAI010ABAI | 1884 | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы | Қақтаған ақ күмістей кең маңдайлы,\nАласыз қара көзі нұр жайнайды. \nЖіңішке қара қасы сызып қойған,\nБір жаңа ұқсатамын туған айды. \nМаңдайдан тура түскен қырлы мұрын, \nАқша жүз, алқызыл бет тіл байлайды. \nАузын ашса, көрінер кірсіз тісі,\nСықылды қолмен тізген, іш қайнайды. \nСөйлесе, сөзі әдепті әм мағыналы,\nКүл... | M. Adibayev | Высокий лоб — живое серебро,\nЛучами черных глаз озарено.\nОчерченный пером бровей разлет,\nДвум лунам молодым подобен их полет.\nНос совершенной линией манит,\nЯзык мой онемел от розовых ланит.\nротик, зубы белые чисты,\nКак жемчуга нанизаны — душа горит.\nЗаговорит и речь умна, тонка,\nСмех звонкий, словно трели соло... |
ABAI011ABAI | 1884 | Қандай қызда ләззат бар жан татпаған? | Қандай қызда ләззат бар жан татпаған? \nСұлуы бұл заманның тек жатпаған.\nОн сегіз, он тоғызға келгеннен соң, \nАлмасы өкпе болар қол батпаған. \nБұлардың кейбірінің мінездері,\nЕш нәрсе көрмегенсіп бұртақтаған. \nКейбірі жайдары, ашық боламын деп, \nОрынсыз адамдармен жыртақтаған.\nӘуелде сұлу жайы бізге мәлім,\nЖігіт... | null | null |
ABAI012ABAI | 1885 | Жасымда ғылым бар деп ескермедім | Жасымда ғылым бар деп ескермедім,\nПайдасын көре тұра тексермедім.\nЕржеткен соң түспеді уысыма,\nҚолымды мезгілінен кеш сермедім.\nБұл мақрұмқалмағыма кім жазалы, \nҚолымды дөп сермесем, өстер ме едім? \nАдамның бір қызығы — бала деген, \nБаланы оқытуды жек көрмедім.\nБаламды медресеге біл деп бердім,\nҚызмет қылсын, ... | Y. Kuznetsov | К наукам я холоден в юности был,\nИх пользу я видел, но смысла не знал.\nПо зрелости лет потянулся я к ним,\nУвы, ухватить их я суть опоздал.\nКого тут винить, что остался ни с чем?\nУчись в своё время — другим бы я стал.\nЕсть радость одна — это дети мои.\nВ ученье отдать я детей пожелал.\nНо сына послал в медресе не ... |
ABAI012ABAI | 1885 | Жасымда ғылым бар деп ескермедім | Жасымда ғылым бар деп ескермедім,\nПайдасын көре тұра тексермедім.\nЕржеткен соң түспеді уысыма,\nҚолымды мезгілінен кеш сермедім.\nБұл мақрұмқалмағыма кім жазалы, \nҚолымды дөп сермесем, өстер ме едім? \nАдамның бір қызығы — бала деген, \nБаланы оқытуды жек көрмедім.\nБаламды медресеге біл деп бердім,\nҚызмет қылсын, ... | M. Petrovyh | Я презрел познанье, юноша пустой.\nВидел пользу в нём, но шёл стезей другой.\n\nВозмужал — наука из-под рук ушла.\nПоздно к ней ты устремился, разум мой!\n\nКто повинен, что остался я ни с чем?\nСмолоду учась, я был бы не такой!\n\nИз людских отрад одну зовут — дитя.\nОбучение детей — наш долг прямой.\n\nСына отдал в м... |
ABAI012ABAI | 1885 | Жасымда ғылым бар деп ескермедім | Жасымда ғылым бар деп ескермедім,\nПайдасын көре тұра тексермедім.\nЕржеткен соң түспеді уысыма,\nҚолымды мезгілінен кеш сермедім.\nБұл мақрұмқалмағыма кім жазалы, \nҚолымды дөп сермесем, өстер ме едім? \nАдамның бір қызығы — бала деген, \nБаланы оқытуды жек көрмедім.\nБаламды медресеге біл деп бердім,\nҚызмет қылсын, ... | M. Petrovyh | С юных лет мне чужд был знанья свет благой.\nВидя благо в нём, я шёл стезёй другой.\nВозмужал — наука из-под рук ушла.\nПоздно к ней ты устремился, разум мой!\nКто повинен в том, что я теперь ни с чем?\nЗнаньем овладев, я стал бы весь иной.\nИз людских отрад одну зовут: дитя.\nОбучение детей — наш долг прямой.\nСына от... |
ABAI013ABAI | 1886 | Адасқанның алды — жөн, арты — соқпақ | Адасқанның алды — жөн, арты — соқпақ,\nОларға жөн — арамның сөзін ұқпақ.\nҚас маңғаз, малға бөккен кісімсініп,\nӘсте жоқ кеселді істен биттей қорықпақ.\n\nБір аршопкешапаны сондай шап-шақ, \nМүшесінен буынып, басады алшақ.\nҚарсы алдына жымырып келтірем деп,\nАқ тымақтың құлағы салтақ-салтақ.\n\nЖаздыгүні ақ бөркі бүкт... | D. Brodsky | Тот, кто заблудился, видит впереди простор пустой.\nОн всегда к словам нечестным падок и перед толпой\nВсё кичится, как богач, который сыт своим добром,\nИ нечистые дела творят он с лёгкою душой.\n\nИ чапан сидит суконный, словно вылитый, на нём,\nИ шагает он вразвалку, низко стянут кушаком.\nМалахай свой загибает квер... |
ABAI014ABAI | 1886 | Базарға, қарап тұрсам, әркім барар | Базарға, қарап тұрсам, әркім барар,\nІздегені не болса, сол табылар.\nБіреу астық алады, біреу — маржан, \nӘркімге бірдей нәрсе бермес базар. \nӘркімнің өзі іздеген нәрсесі бар,\nСомалап ақшасына сонан алар.\nБіреу ұқпас, бұл сөзді біреу ұғар,\nБағасын пайым қылмай аң-таң қалар.\nСөзді ұғар осы күнде кісі бар ма? \nДем... | L. Schiffers | Каждый за товаром едет на базар.\nТам торгует медник, пекарь и гончар.\nВам по вкусу жемчуг, а другому — хлеб,\nПо душе найдётся каждому товар.\n\nСтар и млад стремится утолить свой жар.\nКаждого по средствам наделит базар.\nНо не всем доступен жемчуг слов моих.\nТруден смысл иному, будь он мудр и стар.\n\nНе для всех ... |
ABAI015ABAI | 1886 | Байлар жүр жиған малын қорғалатып | Байлар жүр жиған малын қорғалатып,\nӨз жүзін, онын беріп, алар сатып,\nОнын алып, тоқсаннан дәме қылып,\nБұл жұртты қойған жоқ па құдай атып? \nБарып келсе Ертістің суын татып,\nБеріп келсе бір арыз бұтып-шатып.\nЕлді алып, Еділді алып есіреді,\nІсіп-кеуіп, қабарып келе жатып.\nӘрі-бері айналса аты арықтап,\nШығынға бе... | M. Zenkevich | Бай живёт и охраняет свой скот.\nДаст десять голов — сотню убережёт,\nА тот, кто получит десять голов.\nЕщё девяносто в придачу урвёт.\nДруг друга преследуют, злобой дыша.\nСъездит в город, попьёт воды Иртыша,\nДонесёт (пред ложью правда молчит)\nИ, довольный, скачет домой, спеша.\nИсхудали кони от частой езды.\nКарман... |
ABAI016ABAI | 1886 | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық,\nҚартаймастай көрмелік, ойланалық. \nЖастықта көкірек зор, уайым жоқ,\nДейміз бе еш нәрседен құр қалалық.\n\nБар ойы — өлең айтып, ән салалық,\nБіреуді қалжың қылып қолға алалық.\nҚызды ауылға қырындап үйір болса \nКөңіліне зор қуаныш бір бадалық .\n\nДемеңдер ойнас іске жұбаналық,\... | V. Rozhdestvensky | Только юность одна — жизни счастливый цвет,\nНо не думай, что ты так и не будешь сед.\nМы только в юные годы веселы и бодры,\nСтарость пришла — и вдруг видишь, что счастья нет.\n\nВ юности всем легко песенки распевать,\nОстрым словцом своим, шуткою задевать,\nГордо в аул входить, к девушкам нежно льнуть, —\nВысшего сча... |
ABAI016ABAI | 1886 | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық,\nҚартаймастай көрмелік, ойланалық. \nЖастықта көкірек зор, уайым жоқ,\nДейміз бе еш нәрседен құр қалалық.\n\nБар ойы — өлең айтып, ән салалық,\nБіреуді қалжың қылып қолға алалық.\nҚызды ауылға қырындап үйір болса \nКөңіліне зор қуаныш бір бадалық .\n\nДемеңдер ойнас іске жұбаналық,\... | B. Momyshuly | Одна пора (возраст) скудеет с каждым днем (тает) — это юность.\nНе будем считать, что не состаримся, а подумаем.\nВ молодости много самоуверенности (самонадеянности) печали нет,\nговорим так и не делаем ничего, чтобы остеречься, уберечься.\nВсе мысли — песни петь, стихи читать,\nНад кем-то шутить и насмехаться, сделав ... |
ABAI016ABAI | 1886 | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық | Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық,\nҚартаймастай көрмелік, ойланалық. \nЖастықта көкірек зор, уайым жоқ,\nДейміз бе еш нәрседен құр қалалық.\n\nБар ойы — өлең айтып, ән салалық,\nБіреуді қалжың қылып қолға алалық.\nҚызды ауылға қырындап үйір болса \nКөңіліне зор қуаныш бір бадалық .\n\nДемеңдер ойнас іске жұбаналық,\... | M. Adibayev | Мир целый — юности мгновенье краткой,\nЧто старость не придет, надеется украдкой.\nИ дерзко думает, нужды не будет,\nБеспечна молодость — печали их не тяжки.\nВсе мысли — песни петь, читать стихи,\nИ потешаться, обращая все в смешки.\nВ аул девичий коли попадаем,\nКокетство душу распирает в похвальбы.\nНе говорите, что... |
ABAI017ABAI | 1886 | Ғылым таппай мақтанба | Ғылым таппай мақтанба,\nОрын таппай баптанба, \nҚұмарланып шаттанба,\nОйнап босқа күлуге.\nБес нәрседен қашық бол,\nБес нәрсеге асық бол,\nАдам болам десеңіз.\nТілеуің, өмірің алдыңда,\nОған қайғы жесеңіз.\nӨсек, өтірік, мақтаншақ, \nЕріншек, бекер мал шашпақ –\nБес дұшпаның, білсеңіз.\nТалап, еңбек, терең ой,\nҚанағат... | M. Petrovyh | Пока не знаешь — молчи.\nПока блуждаешь — молчи.\nВ бесцельных днях и в ночи\nПустых забав не ищи.\nЧтоб человеком ты был\nИ вровень с веком ты был,\nТы пятерых побори\nИ пятерых избери.\nЗлословье, ложь, хвастовство,\nБезделье и мотовство —\nВот пять врагов твоих, знай.\nА разум и доброта,\nУпорство, скромность и труд... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | M. Adibayev | В июле знойном сердце лета,\nКогда трава все покрывает,\nРучьи запутались в осоках\nИ в поспевающих колосьях\nГоловки мака полыхают;\nНа берега реки бурливой\nТогда аул мой прибывает;\nМелькая жирными хребтами,\nОт удовольствия храпя,\nВ траве катаются айгыры,\nКобылы с толстыми боками\nУж еле дышат отходя,\nВ воде сто... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | K. Doszhan | В июле знойном середине лета,\nКогда трава (осока) покрывает всю землю, степь,\nВместе с ручьями и родниками, где-то видны маки,\nСтебли, удлиненные с созревающими метелочками семян;\nТогда к бурлящей реке перекочует аул (переезжает);\nВ высоких травах едва заметны спины (хребты)\nотдыхающих,\nпохрапывающих, перекатыва... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | A. Zhovtis | Летом, когда тенисты деревья,\nИ буйно цветут цветы на лугах,\nИ на широких речных берегах\nШумно раскидываются кочевья,\nТак высока в степи трава,\nЧто спины коней видны едва.\nВволю насытившись, кобылицы\nНе в силах, кажется, пошевелиться:\nТихо стоят они у реки,\nХвостами мух отгоняя лениво.\nЛишь весело скачут, рез... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | M. Sultanbekov | Июль середина лета.\nСтепная нива на диво.\nПодснежники в ярком цвете.\nИ там, где резвится река,\nАул встает на рассвете.\nИ в травах крупные крупы\nЕдва заметны при ржанье,\nТабун, утоливший жажду,\nСтоит, затаив дыханье.\nНо мухи и здесь донимают,\nВоды и неба на грани\nРезвы молодые кони\nНе схватишь при всем стара... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | P. Shubin | Лето — солнечная пора!\nВ тучных, в шёлковых травах степь\nОт душистых цветов пестра,\nК полноводной реке аул\nНа кочевье пришёл с утра.\nСлышно ржанье коней в траве.\nКак в лесу, их найдёшь не вдруг;\nТяжко дышащих кобылиц\nВ воду с гиком загнал пастух;\nБьют хвостами они себя.\nОтгоняют докучных мух;\nК матерям жереб... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | Y. Kuznetsov | Знойным летом налитые\nВ рост пошли цветы и травы;\nСоки бродят в них живые;\nУ реки разбили станы\nСкотоводы кочевые.\nГул висит над табунами,\nШум стоит у водопоя.\nЖеребцы и кобылицы\nБлещут сытыми боками;\nЧтобы от слепней отбиться.\nХлещут по воде хвостами.\nМежду ними жеребята\nРезво бегают кругами.\nВверх и вниз... |
ABAI018ABAI | 1886 | Жаз | Жаздыгүн шілде болғанда,\nКөкорай шалғын, бәйшешек, \nҰзарып өсіп толғанда;\nКүркіреп жатқан өзенге\nКөшіп ауыл қонғанда; \nШұрқырап жатқан жылқының \nШалғыннан жоны қылтылдап, \nАт, айғырлар, биелер \nБүйірі шығып, ыңқылдап,\nСуда тұрып шыбындап, \nҚұйрығымен шылпылдап, \nАрасында құлын-тай \nАйнала шауып бұлтылдап. \... | A. Kodar | Пора, где упорствует зной,\nГде стебли растений и трав\nРастут, наливаясь красой,\nГде, став, суетится аул,\nПривечен бурлящей рекой.\nГде, скрытых травою коней\nМелькают повсюду хребты,\nБока выпирают кобыл,\nЧто, охая, стонут, сыты.\nСтоят, остужаясь в воде,\nПривскинут порою хвосты.\nКрутом жеребята, резвясь,\nТопоч... |
ABAI019ABAI | 1886 | Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат | Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат, \nЕкі түрлі нәрсе ғой сыр мен сымбат. \nАрзан, жалған күлмейтін, шын күлерлік \nЕр табылса жарайды, қылса сұхбат.\n\nКейбіреу тыңдар үйден шыққанынша, \nКейбіреу қояр көңіл ұққанынша.\nСөз мәнісін білерлік біреулер бар, \nАбайлар, әрбір сөзді өз халынша.\n\nШын көңілмен сүйсе екен, к... | A. Gatov | Джигиты, дорог смех, не шутовство,\nНесходны внешний вид и естество.\nНо если кто-то от души смеется,\nТо искренности верь, люби его.\nОдин пропустит все мимо ушей,\nДругой проникнет в смысл твоих речей.\nЕсть и такой, кто понимает слово,\nНо истолкует к выгоде своей.\nУж если любишь ты, так всей душой!\nСгори в огне, ... |
ABAI019ABAI | 1886 | Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат | Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат, \nЕкі түрлі нәрсе ғой сыр мен сымбат. \nАрзан, жалған күлмейтін, шын күлерлік \nЕр табылса жарайды, қылса сұхбат.\n\nКейбіреу тыңдар үйден шыққанынша, \nКейбіреу қояр көңіл ұққанынша.\nСөз мәнісін білерлік біреулер бар, \nАбайлар, әрбір сөзді өз халынша.\n\nШын көңілмен сүйсе екен, к... | A. Gatov | Жигиты, ценен смех — не шутовство,\nРазличны внешний вид и естество,\nНо если кто-то искренно смеётся.\nБудь откровенен с ним, люби его.\n\nОдин не слушает — такой не в счёт,\nДругой внимателен — тебя поймёт,\nА третий всё по-своему воспримет,\nЧтоб всё истолковать наоборот.\n\nУж если любишь ты, так всей душой!\nСгори... |
ABAI020ABAI | 1886 | Интернатта оқып жүр | Интернатта оқып жүр\nТалай қазақ баласы –\nЖаңа өспірім, көкөрім,\nБейне қолдың саласы.\nБалам закон білді деп,\nҚуанар ата-анасы,\nОйында жоқ олардың \nШариғатқа шаласы.\nОрыс тілі, жазуы –\nБілсем деген таласы. \nПрошениежазуға,\nТырысар келсе шамасы. \nЫнсапсызға не керек\nІстің ақ пен қарасы?\nНан таппаймыз демейді... | K. Lipskerov | Наших множество детей\nПринимают в интернат.\nСловно пальцы на руке,\nМеж собой они дружат.\nИх родители горды:\n«Сын мой ведает закон».\nДа о жизни, на беду,\nНичего не знает он.\nВсё стремление его\nРусский выучить язык.\nВ составленьи разных просьб\nУпражняться он привык.\nНе поймёт добра и зла\nТот, чей разум не гл... |
ABAI021ABAI | 1886 | Көжекбайға | Жамантайдың баласы Көжек деген,\nӘркімге өсек тасып безектеген.\nДосын келіп досына жамандайды, \nШіркінде ес болсайшы сезед деген. | A. Gatov | Жамантаев сын Кожек смышлён:\nСплетни, словно письма почтальон,\nОн разносит, клевеща на близких,\nДумая, концы упрячет он. |
ABAI021ABAI | 1886 | Көжекбайға | Жамантайдың баласы Көжек деген,\nӘркімге өсек тасып безектеген.\nДосын келіп досына жамандайды, \nШіркінде ес болсайшы сезед деген. | A. Gatov | Вот он, Жамантая сын, Кожек.\nСплетни он разносит весь свой век.\nВсех поносит, но понять не может:\nСам он — очень глупый человек. |
ABAI022ABAI | 1886 | Көкбайға | Сорлы Көкбай жылайды,\nЖылайды да жырлайды.\nОл жыламай қайтіп тұрады, \nМынау азған қу заман \nҚалыбында тұрмайды.\nБіреу малды ұрлайды,\nБіреу басты қорлайды, \n…болмаған соң \nЖылауына зорлайды. | P. Karaban | Плачет мой Кокпай.\nВ песнях через край\nЛьются слёзы горести.\nКак же не тужить?\nТрудно в мире жить, —\nЖадность всё напористей!\nГрубость, воровство…\nВсюду бьют его.\nСлёзы в изобилии!\nЧто же? Так всегда;\nСлабому — беда.\nГде царит насилие! |
ABAI023ABAI | 1886 | Көңілім қайтты достан да, дұшпаннан да | Көңілім қайтты достан да, дұшпаннан да,\nАлдамаған кім қалды тірі жанда?\nАлыс-жақын қазақтың бәрін көрдім,\nЖалғыз-жарым болмаса анда-санда.\n\nПайда үшін біреу жолдас бүгін таңда,\nОл тұрмас бастан жығақисайғанда.\nМұнан менің қай жаным аяулы деп,\nБірге тұрып қалады кім майданда?\n\nЕндігі жұрттың сөзі — ұрлық-қарлы... | P. Karaban | Измучен, обманут я всеми вокруг.\nМеня предавали и недруг, и друг.\nСредь близких и дальних почти не найти,\nКто б не был причиною горестных мук.\n\nОдин — из-за выгод приятель тебе,\nСпоткнёшься — покинет в неравной судьбе.\nНе скажет тогда: «Я такой же, как он», —\nИ рядом не встанет в неравной борьбе.\n\nТот — низки... |
ABAI024ABAI | 1886 | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым, \nҰстарасыз аузыңа түсті мұртың.\nЖақсы менен жаманды айырмадың,\nБірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.\nБет бергенде шырайың сондай жақсы,\nҚайдан ғана бұзылды сартша сыртың? \nҰқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,\nАузымен орақ орған өңкей қыртым.\nӨзімдікі дей алмай өз малыңды,\nКүнд... | M. Adibayev | Народ великий мой, казах, ты видел беды,\nНебритым усом прикрываешь рот неверный.\nДобро и зло мешаешь без разбору,\nИз заед губ убьешь и вознесешь любого.\nЛицом предстанешь — ликом ты прекрасен,\nНу почему как сарт, всем обликом ужасен?\nИ кроме слов своих, другое не приять,\nНесете вздор, косите всех подряд.\nНе в с... |
ABAI024ABAI | 1886 | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым, \nҰстарасыз аузыңа түсті мұртың.\nЖақсы менен жаманды айырмадың,\nБірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.\nБет бергенде шырайың сондай жақсы,\nҚайдан ғана бұзылды сартша сыртың? \nҰқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,\nАузымен орақ орған өңкей қыртым.\nӨзімдікі дей алмай өз малыңды,\nКүнд... | Y. Kuznetsov | О казахи мои, мой бедный народ!\nУс, не ведавший бритвы, скрывает твой рот.\nКровь за левой щекой, жир за правой щекой.\nГде добро и где зло, ум ли твой разберет?\nС глазу на глаз приветлив и добр, но потом,\nКак торгаш ты меняешься сразу лицом.\nНе внимая другим, ты твердишь про свое,\nА твои пустозвоны гремят языком.... |
ABAI024ABAI | 1886 | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым, \nҰстарасыз аузыңа түсті мұртың.\nЖақсы менен жаманды айырмадың,\nБірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.\nБет бергенде шырайың сондай жақсы,\nҚайдан ғана бұзылды сартша сыртың? \nҰқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,\nАузымен орақ орған өңкей қыртым.\nӨзімдікі дей алмай өз малыңды,\nКүнд... | A. Kodar | Казахи, родные, — мой милый народ!\nУсы, разрастаясь, покрыли твой рот.\nТы зла и добра не сумел различить,\nВ крови и обжорстве не день и не год.\nПорой, если нужно, ты очень хорош,\nПорой, как торгаш, ты и тот и не тот.\nНе внемлешь другим, кроме собственных слов\nПогрязший в пустом суесловии сброд.\nДнем смеха лишен... |
ABAI024ABAI | 1886 | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым, \nҰстарасыз аузыңа түсті мұртың.\nЖақсы менен жаманды айырмадың,\nБірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.\nБет бергенде шырайың сондай жақсы,\nҚайдан ғана бұзылды сартша сыртың? \nҰқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,\nАузымен орақ орған өңкей қыртым.\nӨзімдікі дей алмай өз малыңды,\nКүнд... | K. Doszhan | О, казахи мои, многочисленный, народ, бедолага,\nперенесший много бед и страданий,\nПрячешь, скрываешь свой рот за небритыми усами (рот, который может говорить бесстыжие слова).\nБез разбору, где хорошо, а где плохо,\nСпрятанные за углами рта слова могут и убить, и вознести.\nЛицом повернешься, лик твой такой прекрасны... |
ABAI024ABAI | 1886 | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым | Қалың елім, қазағым, қайран жұртым, \nҰстарасыз аузыңа түсті мұртың.\nЖақсы менен жаманды айырмадың,\nБірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.\nБет бергенде шырайың сондай жақсы,\nҚайдан ғана бұзылды сартша сыртың? \nҰқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,\nАузымен орақ орған өңкей қыртым.\nӨзімдікі дей алмай өз малыңды,\nКүнд... | S. Lipkin | О казахи мои! Мой бедный народ!\nЖёстким усом небритым прикрыл ты рот.\nКровь — на правой щеке, на левой — жир…\nГде же правда? Твой разум не разберёт.\n\nТы и с виду неплох, и числом велик.\nПочему же так обманчив твой лик?\nТы не хочешь добрым советам внимать,\nРежет всех без разбора твой серп-язык.\n\nВласть не може... |
ABAI025ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек, \nАшуың, ашыған — у, ойың — кермек.\nМұңдасарға кісі жоқ сөзді ұғарлық,\nКім көңілді көтеріп, болады ермек?\n\nЖас қартаймақ, жоқ тумақ, туған өлмек, \nТағдыр жоқ өткен өмір қайта келмек.\nБасқан із, көрген қызық артта қалмақ,\nБір құдайдан басқаның бәрі өзгермек.\n\nЕр ісі — ақыл... | D. Brodsky | Вот и старость. Скорбны думы, чуток сон,\nЯ дом гнева дух угрюмый распалён.\nМыслью не с кем поделиться! Кто поймёт,\nКто ободрит, услыхав твой тяжкий стон?\n\nВсем рожденье и кончина суждены,\nДней минувших не вернуть из тишины.\nРадость где-то остается позади,\nВсё проходит, все деянья непрочны.\n\nБудь разумен, укре... |
ABAI025ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек, \nАшуың, ашыған — у, ойың — кермек.\nМұңдасарға кісі жоқ сөзді ұғарлық,\nКім көңілді көтеріп, болады ермек?\n\nЖас қартаймақ, жоқ тумақ, туған өлмек, \nТағдыр жоқ өткен өмір қайта келмек.\nБасқан із, көрген қызық артта қалмақ,\nБір құдайдан басқаның бәрі өзгермек.\n\nЕр ісі — ақыл... | B. Momyshuly | Постарели, печали думали, сон чуток,\nГнев — прокисший яд, мысли — желчь (зловонны).\nПоделиться грустью нет человека, способного понять,\nкто же будет наперсником (забавой),\nспособным душу видеть?\nМолодые состарятся,\nнет второго рождения,\nродившийся — умрет.\nСудьбы нет,\nпрошедшая жизнь чтобы вернулась снова.\nОс... |
ABAI025ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек, \nАшуың, ашыған — у, ойың — кермек.\nМұңдасарға кісі жоқ сөзді ұғарлық,\nКім көңілді көтеріп, болады ермек?\n\nЖас қартаймақ, жоқ тумақ, туған өлмек, \nТағдыр жоқ өткен өмір қайта келмек.\nБасқан із, көрген қызық артта қалмақ,\nБір құдайдан басқаның бәрі өзгермек.\n\nЕр ісі — ақыл... | A. Kodar | Где старость, там скорбь, там тревожнее сон\nДосада — отравой, вкус мыслей — солен.\nЛюдей не найти разумеющих слово,\nИ нечем взбодриться, когда утомлен.\nСостарится юность, умрет, кто рожден.\nПрошедшая жизнь не вернется в загон.\nНа свете меняется все, кроме Бога\nИ каждый твой шаг забытью обречен.\nНе надо, чтоб ле... |
ABAI025ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек, \nАшуың, ашыған — у, ойың — кермек.\nМұңдасарға кісі жоқ сөзді ұғарлық,\nКім көңілді көтеріп, болады ермек?\n\nЖас қартаймақ, жоқ тумақ, туған өлмек, \nТағдыр жоқ өткен өмір қайта келмек.\nБасқан із, көрген қызық артта қалмақ,\nБір құдайдан басқаның бәрі өзгермек.\n\nЕр ісі — ақыл... | M. Adibayev | Сон чуток, думы старость гложет,\nИ мысли — смрадны, гнев — прокисший яд.\nНет близкого, наперсника где взять,\nКто исповедь способен воспринять?\nВсех старость ждет, второго нет прихода,\nСудьба не возвратит прошедшие года.\nИсчезнет все, лишь Бог пребудет,\nК следам побед уж не вернуться никогда.\nСебя преодолев — за... |
ABAI025ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек | Қартайдық, қайғы ойладық, ұйқы сергек, \nАшуың, ашыған — у, ойың — кермек.\nМұңдасарға кісі жоқ сөзді ұғарлық,\nКім көңілді көтеріп, болады ермек?\n\nЖас қартаймақ, жоқ тумақ, туған өлмек, \nТағдыр жоқ өткен өмір қайта келмек.\nБасқан із, көрген қызық артта қалмақ,\nБір құдайдан басқаның бәрі өзгермек.\n\nЕр ісі — ақыл... | Y. Kuznetsov | Старость, тяжкие думы, стал чуток твой сон,\nЯд и горечь — твой гнев, желчью ум поражен.\nС кем печаль разделить, кто бы слово ценил?\nА найдется такой, не утешит и он.\n\nЮность старится, тот, кто родится, — умрет.\nНет судьбы, чтоб закат превращался в восход.\nТвоя радость в былом, как следы за спиной.\nКроме Бога, и... |
ABAI026ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман, \nШошимын кейінгі жас балалардан.\nТерін сатпай, телміріп, көзін сатып,\nТеп-тегіс жұрттың бәрі болды аларман.\n\nБай алады кезінде көп берем деп,\nЖетпей тұрған жерінде тек берем деп.\nБи мен болыс алады күшін сатып,\nМен қазақтан кегіңді әперем деп.\n\nЖарлы алады қызметпен өт... | B. Momyshuly | Постарели, думы и печали, выросли мечты,\nПугаюсь нынешних молодых ребят.\nНе продавая пот, а продавая заискивающие глаза,\nцельного-единого народа все стали рвачами.\nБай берет, «в свое время больше отдам», говоря.\n«Когда не будет хватать, бесплатно дам», говоря.\nБи (судья) и болыс (волостной) берут, продавая силу с... |
ABAI026ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман, \nШошимын кейінгі жас балалардан.\nТерін сатпай, телміріп, көзін сатып,\nТеп-тегіс жұрттың бәрі болды аларман.\n\nБай алады кезінде көп берем деп,\nЖетпей тұрған жерінде тек берем деп.\nБи мен болыс алады күшін сатып,\nМен қазақтан кегіңді әперем деп.\n\nЖарлы алады қызметпен өт... | L. Dligach | Хоть мы уже старцы, хоть мысли печальны, — в нас жадность сильна.\nБеда, коль пойдут наши дети за нами — судьба их страшна.\nНе радость работы, а зависть и алчность вселилась в сердца.\nНе подвиг нам важен, не труд нам приятен, а мзда нам нужна.\nКопейку последнюю бай вымогает: «Сторицей верну!»\nИ сотни услуг оказать ... |
ABAI026ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман, \nШошимын кейінгі жас балалардан.\nТерін сатпай, телміріп, көзін сатып,\nТеп-тегіс жұрттың бәрі болды аларман.\n\nБай алады кезінде көп берем деп,\nЖетпей тұрған жерінде тек берем деп.\nБи мен болыс алады күшін сатып,\nМен қазақтан кегіңді әперем деп.\n\nЖарлы алады қызметпен өт... | A. Gatov | Вот и старость… Свершиться мечтам не дано!\nПоколение новое вижу. Оно\nНаучилось ловчить, но не хочет трудиться,\nИ повсюду стяжательство только одно.\nБай залезет в карман, говоря: «Дорогой!\nВ черный день все тебе возвращу я с лихвой».\nВолостной и судья, поживясь, обещают:\n«Если, мол, кто обидит, защитник я твой».\... |
ABAI026ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман, \nШошимын кейінгі жас балалардан.\nТерін сатпай, телміріп, көзін сатып,\nТеп-тегіс жұрттың бәрі болды аларман.\n\nБай алады кезінде көп берем деп,\nЖетпей тұрған жерінде тек берем деп.\nБи мен болыс алады күшін сатып,\nМен қазақтан кегіңді әперем деп.\n\nЖарлы алады қызметпен өт... | A. Gatov | Жизнь уходит, и сбыться мечтам не дано,\nВсюду — зависть, стяжательство вижу одно.\nМолодое пугает меня поколенье.\nРазвращённое, труд презирает оно.\n\nБай берёт, говоря: «Не останусь в долгу,\nЯ с лихвой заплачу, я в беде помогу».\nВолостной или бий, поживясь, обещают:\n«Твоему насолить мы сумеем врагу».\n\nЗанимает ... |
ABAI026ABAI | 1886 | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман | Қартайдық, қайғы ойладық, ұлғайды арман, \nШошимын кейінгі жас балалардан.\nТерін сатпай, телміріп, көзін сатып,\nТеп-тегіс жұрттың бәрі болды аларман.\n\nБай алады кезінде көп берем деп,\nЖетпей тұрған жерінде тек берем деп.\nБи мен болыс алады күшін сатып,\nМен қазақтан кегіңді әперем деп.\n\nЖарлы алады қызметпен өт... | M. Adibayev | Уходят силы, старость, уж мечты иные,\nСтрашусь я молодежь — они совсем другие.\nГлаза продажные от лести запотели,\nТолпа все растащила в дела свои дурные.\n«До сроку» — говоря, немерено богач берет,\n«Все даром пораздам» — и глазом не моргнет.\nНачальство и судья берет, торгуя властью,\n«С казахов все сдерем» — не вр... |
ABAI027ABAI | 1886 | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап, \nЖұрт жүр ғой күйкентай мен қарға сақтап. \nҚыран шықса қияға, жібереді \nОлар да екі құсын екі жақтап.\nҚарқылдап қарға қалмас арт жағынан, \nКүйкентайы үстінде шықылықтап.\nӨзі алмайды, қыранға алдырмайды,\nКүні бойы шабады бос салақтап.\nТиіп-қашып, ыза қып, ұстатпаса,\nҚуанар... | Y. Kuznetsov | Быстрый беркут любую добычу возьмет.\nПустельгу ценит этот, а ворона — тот.\nКогда беркут взмывает высоко, то вслед\nЗапускают они своих птиц в небосвод.\nВорон, каркая, кружит, а где-то над ним\nПустельга свои песни пустые поет,\nНо самим им добычу вовеки не взять.\nТак и носятся в воздухе взад и вперед.\nТолько портя... |
ABAI027ABAI | 1886 | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап, \nЖұрт жүр ғой күйкентай мен қарға сақтап. \nҚыран шықса қияға, жібереді \nОлар да екі құсын екі жақтап.\nҚарқылдап қарға қалмас арт жағынан, \nКүйкентайы үстінде шықылықтап.\nӨзі алмайды, қыранға алдырмайды,\nКүні бойы шабады бос салақтап.\nТиіп-қашып, ыза қып, ұстатпаса,\nҚуанар... | B. Momyshuly | Чего только не возьмет орел, если его обучить\n(и волка и лису)?\nСуществует народ, храня ястребов и ворон.\nЕсли орел (беркут) вознесется ввысь (над утесом),\nотпустят (выпустят)\nи они своих двух птиц с двух сторон.\nКаркая, не отстанет сзади ворона,\nБудет сверху пищать ястреб.\nСами не осилят (добычу) и орлу не поз... |
ABAI027ABAI | 1886 | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап, \nЖұрт жүр ғой күйкентай мен қарға сақтап. \nҚыран шықса қияға, жібереді \nОлар да екі құсын екі жақтап.\nҚарқылдап қарға қалмас арт жағынан, \nКүйкентайы үстінде шықылықтап.\nӨзі алмайды, қыранға алдырмайды,\nКүні бойы шабады бос салақтап.\nТиіп-қашып, ыза қып, ұстатпаса,\nҚуанар... | M. Adibayev | Орел-кыран везде возьмет добычу,\nИным ворону с пустельгой держать в обычьи.\nКоль беркут вознесется над утесом,\nТе, тут же выпускают двух своих навстречу.\nВо всю кричит, не отставая, ворон глотку.\nИ пустельга пищит ему вдогонку.\nМешая, скачут целый день впустую,\nИ сами не возьмут, и не дадут другому.\nПотеха лучш... |
ABAI027ABAI | 1886 | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап | Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап, \nЖұрт жүр ғой күйкентай мен қарға сақтап. \nҚыран шықса қияға, жібереді \nОлар да екі құсын екі жақтап.\nҚарқылдап қарға қалмас арт жағынан, \nКүйкентайы үстінде шықылықтап.\nӨзі алмайды, қыранға алдырмайды,\nКүні бойы шабады бос салақтап.\nТиіп-қашып, ыза қып, ұстатпаса,\nҚуанар... | A. Steinberg | Хоть любую добычу беркут берёт —\nЛюди ж возятся с птицей других пород.\n\nЛишь орёл к поднебесью взмоет, они\nПустельгу и ворона гонят в полёт.\n\nВорон каркает, бьёт крылом тяжело,\nПустельга от ворона не отстаёт.\n\nЗря кружатся, орлу мешают ловить,\nА хозяева скачут взад и вперёд\n\nИ, любуясь, как птицы дразнят ор... |
ABAI028ABAI | 1886 | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп,\nӨткіздік бір нәрсеге болмай жетік. \nОйшылдың мен де санды бірімін деп, \nТалап, ойсыз, мақтанды қалдым күтіп.\n\nҮлгісіз жұртты үйретіп, қалдық кейін,\nКөп надандар өзіне тартар бейім. \nАрылмас әдет болды күлкішілдік, \nЫржаң-қылжаң ит мінез дегендейін.\n\nТура тілді кісіні дейміз орыс... | M. Adibayev | Ушли тьмы жизней, канув в сожаленьи,\nМинули, не осилив главной цели.\nСчитал себя избранником судьбы, без мысли,\nУстремления, любви — остался в ожиданьи похвалы.\nСам потерялся я, беспутный наставляя люд,\nНевежды многие дурным к себе влекут.\nНеодолимая привычка — смех пустой,\nПаясничать и рвать — собачий нрав их с... |
ABAI028ABAI | 1886 | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп,\nӨткіздік бір нәрсеге болмай жетік. \nОйшылдың мен де санды бірімін деп, \nТалап, ойсыз, мақтанды қалдым күтіп.\n\nҮлгісіз жұртты үйретіп, қалдық кейін,\nКөп надандар өзіне тартар бейім. \nАрылмас әдет болды күлкішілдік, \nЫржаң-қылжаң ит мінез дегендейін.\n\nТура тілді кісіні дейміз орыс... | B. Momyshuly | Многие годы, жизни прошли, достойные сожаления,\nПровели, не достигнув ничего определенного (ничего не достигнув)\nСказав (посчитав), что я тоже один из считанных\nмыслителей, без устремлений, без мыслей остался, ожидая похвалы.\nОбучая народ без примера (без образца), остался позади (отстал),\nМногие невежды, возможно... |
ABAI028ABAI | 1886 | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп,\nӨткіздік бір нәрсеге болмай жетік. \nОйшылдың мен де санды бірімін деп, \nТалап, ойсыз, мақтанды қалдым күтіп.\n\nҮлгісіз жұртты үйретіп, қалдық кейін,\nКөп надандар өзіне тартар бейім. \nАрылмас әдет болды күлкішілдік, \nЫржаң-қылжаң ит мінез дегендейін.\n\nТура тілді кісіні дейміз орыс... | A. Steinberg | Бесполезная жизнь убыла, прошла.\nБыл мой век немалым, да польза мала.\nМнил себя мудрецом знаменитым я,\nЖдал, что слава ко мне слетит, похвала.\n\nПоводырь слепцов, просветитель глупцов\nОглупеют, ослепнут в конце концов.\nТолпы наглых невежд нас тянут во тьму,\nЗубоскалами делают мудрецов.\n\nПрямодушному злобно кри... |
ABAI028ABAI | 1886 | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп | Өкінішті көп өмір кеткен өтіп,\nӨткіздік бір нәрсеге болмай жетік. \nОйшылдың мен де санды бірімін деп, \nТалап, ойсыз, мақтанды қалдым күтіп.\n\nҮлгісіз жұртты үйретіп, қалдық кейін,\nКөп надандар өзіне тартар бейім. \nАрылмас әдет болды күлкішілдік, \nЫржаң-қылжаң ит мінез дегендейін.\n\nТура тілді кісіні дейміз орыс... | A. Steinberg | Бестолково учась, я жизнь прозевал.\nСпохватился, но поздно. Вот он, привал!\nПолузнайка — я мнил себя мудрецом\nИ заносчиво ждал наград и похвал.\n\nЯ отсталых мечтал за собой вести,\nА они меня сами сбили с пути.\nЯ — один, а наглых невежд не сочтешь,\nИ нелепые шутки ныне в чести.\n\nПрямодушному злобно кричим: «Уру... |
ABAI029ABAI | 1886 | Патша құдай, сыйындым | Патша құдай, сыйындым\nТура баста өзіңе.\nЖау жағадан алғанда,\nЖан көрінбес көзіме.\nАрғын, Найман жиылса,\nТаңырқаған сөзіме.\nҚайран сөзім қор болды,\nТобықтының езіне.\nСамородныйсары алтын\nСаудасыз берсең, алмайды\nСаудыраған жезіне.\nСаудырсыз сары қамқаны,\nСадаға кеткір сұрайды\nСамарқанның бөзіне.\nКеселді тү... | G. Belger | Владыка бог, к тебе взываю,\nНа путь истины приведи.\nКогда хватает враг за ворот,\nНе заступится никто.\nАргын, Найман, если соберутся,\nУдивленно внимают моим словам,\nДля ничтожных тобыктинцев\nНапрасной тратой они стали.\nСамородное чистое злато\nНе торгуясь, дашь — не берут,\nПредпочитая звень меди.\nШелестящую др... |
ABAI029ABAI | 1886 | Патша құдай, сыйындым | Патша құдай, сыйындым\nТура баста өзіңе.\nЖау жағадан алғанда,\nЖан көрінбес көзіме.\nАрғын, Найман жиылса,\nТаңырқаған сөзіме.\nҚайран сөзім қор болды,\nТобықтының езіне.\nСамородныйсары алтын\nСаудасыз берсең, алмайды\nСаудыраған жезіне.\nСаудырсыз сары қамқаны,\nСадаға кеткір сұрайды\nСамарқанның бөзіне.\nКеселді тү... | T. Streshneva | Создатель, сжалься надо мной, услышь мою мольбу!\nПути к спасенью укажи, реши мою судьбу.\n\nМеня за горло враг схватил, в тисках томится грудь,\nИ слова молвить не даёт и воздухом вздохнуть.\n\nАргына честный род внимал моим словам не раз.\nВ Наймане слушали всегда отцовский мой наказ.\n\nМне горько даром расточать бе... |
ABAI029ABAI | 1886 | Патша құдай, сыйындым | Патша құдай, сыйындым\nТура баста өзіңе.\nЖау жағадан алғанда,\nЖан көрінбес көзіме.\nАрғын, Найман жиылса,\nТаңырқаған сөзіме.\nҚайран сөзім қор болды,\nТобықтының езіне.\nСамородныйсары алтын\nСаудасыз берсең, алмайды\nСаудыраған жезіне.\nСаудырсыз сары қамқаны,\nСадаға кеткір сұрайды\nСамарқанның бөзіне.\nКеселді тү... | M. Adibayev | Владыка наш, к тебе взываю,\nК тебе я руки воздеваю,\nИной не ведая души.\nКогда хватает враг за горло –\nЖеланье — враг и разум — враг,\nМой брат, надувши щеки злобно,\nБезжалостный свой перит взгляд.\nМоих речей не понимают,\nНапрасно трачу я слова,\nАргын, Найман — им несть числа,\nНе благородная парча, а\nСартов бя... |
ABAI029ABAI | 1886 | Патша құдай, сыйындым | Патша құдай, сыйындым\nТура баста өзіңе.\nЖау жағадан алғанда,\nЖан көрінбес көзіме.\nАрғын, Найман жиылса,\nТаңырқаған сөзіме.\nҚайран сөзім қор болды,\nТобықтының езіне.\nСамородныйсары алтын\nСаудасыз берсең, алмайды\nСаудыраған жезіне.\nСаудырсыз сары қамқаны,\nСадаға кеткір сұрайды\nСамарқанның бөзіне.\nКеселді тү... | A. Kodar | Тебе я вверился, мой Бог.\nВеди к себе, я — твой во всём.\nНе вижу рядом ни души,\nКогда за горло взят врагом.\nВождей родов Аргын, Найман,\nПронял я слов своих огнём.\nНо низкой черни Тобыкты,\nЧто значит слова град и гром.\nСловами в слитках золотых\nСоришь пред ними, не берут,\nСколь ни проси, за медный лом.\nС база... |
ABAI029ABAI | 1886 | Патша құдай, сыйындым | Патша құдай, сыйындым\nТура баста өзіңе.\nЖау жағадан алғанда,\nЖан көрінбес көзіме.\nАрғын, Найман жиылса,\nТаңырқаған сөзіме.\nҚайран сөзім қор болды,\nТобықтының езіне.\nСамородныйсары алтын\nСаудасыз берсең, алмайды\nСаудыраған жезіне.\nСаудырсыз сары қамқаны,\nСадаға кеткір сұрайды\nСамарқанның бөзіне.\nКеселді тү... | V. Bugayevsky | О, помоги к стопам твоим\nНайти, создатель, путь прямой.\nКогда за горло схватит враг —\nДрожу от ярости немой.\nАргынцам и найманцам, тем\nМои слова — родник живой,\nА для сородичей моих\nИх вещий смысл — лишь звук пустой.\nИм слиток золота даю,\nНо так уж повелось, что им\nОн медью кажется простой.\nДай им из Самарка... |
ABAI030ABAI | 1886 | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ,\nҚой мойынды, қоян жақ, бөкен қабақ.\nАуыз омыртқа шығыңқы, майда жалды,\nОй желке, үңірейген болса сағақ.\n\nТеке мұрын, салпы ерін, ұзын тісті, \nҚабырғалы, жоталы болса күшті.\nОйынды еті бөп-бөлек, омыраулы,\nТояттаған бүркіттей салқы төсті .\n\nЖуан, тақыр бақайлы, жұмыр тұяқ, \n... | K. Doszhan | Чуб (челка) лохматая, уши камышинные (как метелки камыша на ветру)\nШея покладистая гладкая (баранья), глазницы глубокие\nЧелюсть узкая (заячья не скалиться), с выдвинутой надбровной дугой лоб сайгачий\nИзгибом, как речка, загривок, с воронкой у темени.\nНос как у горного козла, губы большие вислые, зубы удлинены,\nКре... |
ABAI030ABAI | 1886 | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ,\nҚой мойынды, қоян жақ, бөкен қабақ.\nАуыз омыртқа шығыңқы, майда жалды,\nОй желке, үңірейген болса сағақ.\n\nТеке мұрын, салпы ерін, ұзын тісті, \nҚабырғалы, жоталы болса күшті.\nОйынды еті бөп-бөлек, омыраулы,\nТояттаған бүркіттей салқы төсті .\n\nЖуан, тақыр бақайлы, жұмыр тұяқ, \n... | M. Adibayev | Густая челка, уши как камыш,\nГлазницы впали, лоб дугою, норовист.\nСкулами тонок, нежен шеей,\nКрутой загривок, выемка у темя.\nБольшие губы, зубы, нос теке,\nРебрами крепок и силен в хребте.\nВся шея выпукла, блестит, грудаст,\nОбвислой грудью в беркута горазд.\nБольшой, но бабки тонки и копыта как яйцо,\nИ локтям ре... |
ABAI030ABAI | 1886 | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ | Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ,\nҚой мойынды, қоян жақ, бөкен қабақ.\nАуыз омыртқа шығыңқы, майда жалды,\nОй желке, үңірейген болса сағақ.\n\nТеке мұрын, салпы ерін, ұзын тісті, \nҚабырғалы, жоталы болса күшті.\nОйынды еті бөп-бөлек, омыраулы,\nТояттаған бүркіттей салқы төсті .\n\nЖуан, тақыр бақайлы, жұмыр тұяқ, \n... | A. Kodar | С густою челкой, с ухом, как тростник,\nС высокой шеей, взгляд раскос и дик.\nС загривком мощным, с гривой, словно шелк\nС зашейной ямой, чей размер велик.\n\nШирок ноздрей, губаст и толстогуб,\nС хребтом могучим, словно гор уступ.\nС игрою мускул налитых, грудаст,\nКак беркут, что берет добычу, груб.\n\nС копытом круг... |
ABAI031ABAI | 1887 | Бөтен елде бар болса | Бөтен елде бар болса\nЕжеттесің , сыйласың,\nСыбырлас, сырлас көп болған\nКөптен тату қимасың,\nБасыңа жұмыс түскен күн \nТатулықты бұрынғы \nНе қылып ол ойласын?\nАшып берер жауыңа \nӨзі көрген қоймасын.\n\nЖеліккен жауға кез болса, \nАраздығы сөз болса,\n«Бәрекелді батыр» деп, \n«Мықты боп бара жатыр» деп, \nМақтап-м... | P. Karaban | Коль у тебя в чужом роду\nИмеется старинный друг,\nС которым ты всегда делил\nВсе тайны, мысли и досуг, —\nНе удивляйся, если он,\nКогда ты попадёшь в беду,\nЗабудет всё былое вдруг\nИ сокровенное твоё\nПредаст во власть враждебных рук.\n\nВрага он встретит твоего —\nПревознесёт во всём его.\nТвердя, что он непобедим.\... |
ABAI032ABAI | 1887 | Назарға | Мынау келген Назар ма?\nАқсақалды ауыл азар ма? \nСұрағаның бір-ақ тай, \nБермейді деп сазарма! | A. Argo | Кто приехал на базар?\nЗнатный аксакал Назар!\nЧто ты хочешь? Стригуна?\nТы его получишь в дар! |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | V. Zvyagintseva | Поэзия — властитель языка,\nИз камня чудо высекает гений.\nТеплеет сердце, если речь легка,\nИ слух ласкает красота речений.\nА если речь певца засорена\nСловами, чуждыми родному духу,—\nТакая песня миру не нужна.\nНевежды голос люб дурному слуху.\nКоран с хадисом славны вязью слов,\nВ них мысль узорно вплетена в речен... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | L. Rust | Стихи — жемчужины меж слов, в них блеск владык…\nТворить из хаоса миры мудрец привык:\nДа веселят они сердца, да нежат слух,\nДа будет ими упоен и горд язык.\nСтих, не взыскательный к словам, — лишь тлен и хлам.\nСобой убожество певца он выдал сам.\nНо многим ли дано постичь усладу слов?\nСредь слушателей и певцов — пр... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | A. Kodar | Поэзия — слов благороднейших царь,\nСвести несводимое должен твой дар.\nПусть радует он и язык нам и сердце,\nПовсюду неся одинаковый жар.\nНо если слов чуждых затешется грязь,\nТо это поэт — неумеха средь нас.\nСказитель и слушатель стоят друг друга,\nКак пара невежд без ушей и без глаз.\nАяты, хадисы — основа основ.\... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | B. Momyshuly | Стихи — падишах слова,\nоснова (смысл, содержание) слова из трудного (от тяжелого) сплетения, связи мужа гений.\nДля языка (речи) легкий (легко) сердцу тепло касаясь (трогая),\nРовным и гладким пусть будет все вокруг (стиха).\nЕсли чуждым словом будет испачкана среда слов,\nЭто — поэта незнание: он самый последний и не... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | Y. Kuznetsov | Поэзия — царица языка,\nОна во власти только знатока.\nВ ней слову вольно и душе тепло.\nОкруглы формы, поступь так легка.\nКто допускает сор чужих словес,\nТот вовсе не поэт, а мелкий бес.\nЧитатели — все больше из невежд,\nИ не дано им слова знать на вес.\nАят и Хадис дали слову сок,\nЧтобы расцвел поэзии цветок.\nКо... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | V. Rozhdestvensky | Стих — это вождь средь слов, ценнейший их убор,\nТалантливый поэт слагает речь в узор,\nГде все слова ровны, густы, округлены,\nЛегки для языка, ласкают слух и взор.\nИзлишнему в стихе, конечно, места нет,\nИ слов не бережет ничтожный лишь поэт.\nИз тех, кто говорит иль слушает, он тот,\nКому напрасно бы давал ты свой ... |
ABAI033ABAI | 1887 | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы | Өлең — сөздің патшасы, сөз сарасы,\nҚиыннан қиыстырар ер данасы.\nТілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,\nТеп-тегіс жұмыр келсін айналасы.\n\nБөтен сөзбен былғанса сөз арасы,\nОл — ақынның білімсіз бишарасы. \nАйтушы мен тындаушы көбі надан,\nБұл жұрттың сөз танымас бір парасы.\n\nӘуелі аят , хәдис– сөздің басы,\nҚосарлы бәйі... | M. Adibayev | Поэзия — властитель слов, ее глубины\nИ мыслей вязь, доступны только гению мужчины.\nДостойные слова согреют сердце,\nЛишь реченья и в камне открывают вдохновенье.\nПоследним станет тот поэт несчастный,\nУбогим словом ранивший язык прекрасный.\nНевежды многие кто говорит и внемлет,\nТолпа достойна их, здесь все напрасн... |
ABAI034ABAI | 1887 | Сабырсыз, арсыз, еріншек | Сабырсыз, арсыз, еріншек,\nКөрсеқызар, жалмауыз,\nСорлы қазақ сол үшін \nАлты бақан алауыз.\nӨзін-өзі күндейді,\nЖақынын жалған міндейді,\nОл — арсыздық белгісі. \nҰятсынбай, ойланбай,\nҚой дегенге тіл алмай,\nІс қылмай ма ол кісі?\nБір-ақ секіріп шығам деп,\nБір-ақ ырғып түсем деп, \nМертігеді, жатады.\nҰрлықпен мал т... | P. Karaban | Бесчестный, зверя жадней,\nГрязный в словах и делах —\nТакой герой наших дней\nПравит тобою, казах.\n\nЗабыв и совесть и честь,\nВесь завистью налитой,\nОн всех бы готов известь\nХулою и клеветой.\n\nНичто ему не позор.\nОткажешь — ты враг навек.\nОзлясь, грабитель и вор\nСвершит на тебя набег.\n\nЛюдьми ненавидим он,\... |
ABAI034ABAI | 1887 | Сабырсыз, арсыз, еріншек | Сабырсыз, арсыз, еріншек,\nКөрсеқызар, жалмауыз,\nСорлы қазақ сол үшін \nАлты бақан алауыз.\nӨзін-өзі күндейді,\nЖақынын жалған міндейді,\nОл — арсыздық белгісі. \nҰятсынбай, ойланбай,\nҚой дегенге тіл алмай,\nІс қылмай ма ол кісі?\nБір-ақ секіріп шығам деп,\nБір-ақ ырғып түсем деп, \nМертігеді, жатады.\nҰрлықпен мал т... | P. Karaban | Грязный в словах и делах,\nЖадностью обуян, —\nВот кто тебя, казах,\nГубит, вводя в обман.\n\nЗабыв и совесть, и честь,\nВесь завистью налитой,\nОн всех бы готов известь\nХулою и клеветой.\n\nНичто ему не позор.\nОткажешь — ты враг навек.\nОзлясь, грабитель и вор\nСвершит на тебя набег.\n\nЛюдьми ненавидим он,\nА Богом... |
ABAI035ABAI | 1887 | Біреуден біреу артылса | Біреуден біреу артылса,\nӨнер өлшеніп тартылса, \nОқыған, білген — білген-ақ, \nНадан — надан-ақ сан қылса.\n\nОқыған білер әр сөзді, \nНадандай болмас ақ көзді.\nНадан жөндіге жөн келмей, \nБілер қайдағы шәргезді.\n\nНадан қуанар, арсаңдар, \nТаңырқап тұра қалсаңдар. \nТатымды ештеме болмас, \nАдамсып босқа талтаңдар.... | A. Gatov | Всё взвесит справедливость на весах.\nСравнение людей у ней в руках\nТак знайте, перевешивает умный, —\nВзлетает кверху глупый, вертопрах.\n\nМы к истине стремимся день за днём.\nНевежда — это человек с бельмом.\nВсю жизнь он мелкими делами занят\nИ, чуждый правде, с нею незнаком.\n\nНевежду шумный радует успех,\nСтрем... |
ABAI036ABAI | 1888 | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол,\nҚаза көрген жүрегі жаралы — ол.\nКөзінің жасын тыймай жылап жүріп,\nЗарланып неге әнге салады ол?\n\nКүйеу келтір, қыз ұзат, тойыңды қыл,\nҚыз таныстыр — қызыққа жұрт ыржаңшыл. \nҚынаменде , жар-жар мен беташар бар,\nӨлеңсіз солар қызық бола ма гүл?\n\nБала туса, күзетер шілдехана,\n... | P. Karaban | Если умер близкий — скорбен человек,\nСердце злой утратой ранено навек.\nПочему ж он в песню облекает боль,\nЖемчуг слез роняя с увлажненных век?\n\nСвадьба — женят сына, дочку отдают –\nРадуются люди, от души поют.\nСколько есть обрядов: беташар, жар-жар –\nРазве мы без песен обойдемся тут?\n\nРодился младенец — пир, ... |
ABAI036ABAI | 1888 | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол,\nҚаза көрген жүрегі жаралы — ол.\nКөзінің жасын тыймай жылап жүріп,\nЗарланып неге әнге салады ол?\n\nКүйеу келтір, қыз ұзат, тойыңды қыл,\nҚыз таныстыр — қызыққа жұрт ыржаңшыл. \nҚынаменде , жар-жар мен беташар бар,\nӨлеңсіз солар қызық бола ма гүл?\n\nБала туса, күзетер шілдехана,\n... | L. Rust | Родич умрет у кого, траур по нем глубок:\nСердца в родной груди кровоточит клубок.\nСлезы тогда текут горестною рекой…\nРазве не песня в русло скорбный введет поток?\nДочери дав жениха, устраивай свадебный той;\nПроводы справь: склонны люди к забаве той…\nЧти бет-ашар и жар-жар, за обрядом верши обряд;\nРазве без песни... |
ABAI036ABAI | 1888 | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол,\nҚаза көрген жүрегі жаралы — ол.\nКөзінің жасын тыймай жылап жүріп,\nЗарланып неге әнге салады ол?\n\nКүйеу келтір, қыз ұзат, тойыңды қыл,\nҚыз таныстыр — қызыққа жұрт ыржаңшыл. \nҚынаменде , жар-жар мен беташар бар,\nӨлеңсіз солар қызық бола ма гүл?\n\nБала туса, күзетер шілдехана,\n... | M. Adibayev | Уйдет ли близкий — скорбь заточит,\nСмерть видевшее сердце — кровоточит.\nНе унимая слез, живем и плачем,\nЗачем-то горечь мы на песни ладим?\nЗятя бери, дочь отдавай, свадьбы играй,\nНевесту представь — лучшим народ привечай.\nВсе по порядку: жар-жар, беташар,\nБез песен цветок распустится ль, ай?\nДитя родится, буду ... |
ABAI036ABAI | 1888 | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол | Біреудің кісісі өлсе, қаралы — ол,\nҚаза көрген жүрегі жаралы — ол.\nКөзінің жасын тыймай жылап жүріп,\nЗарланып неге әнге салады ол?\n\nКүйеу келтір, қыз ұзат, тойыңды қыл,\nҚыз таныстыр — қызыққа жұрт ыржаңшыл. \nҚынаменде , жар-жар мен беташар бар,\nӨлеңсіз солар қызық бола ма гүл?\n\nБала туса, күзетер шілдехана,\n... | B. Momyshuly | Если у кого-то умрет человек, в трауре он,\nгибель видевшее сердце, ранено оно.\nНе унимая слез, живя плача,\nПочему заплачки с горечью на песни кладут?\nЗятя вводи, дочь отдавай, свадьбу делай,\nНевесту знакомь — люди, смеясь, последуют\nза развлечением.\n(Невеста, прежде чем покинуть дом отца, объезжает, прощаясь, ау... |
ABAI037ABAI | 1888 | Желсіз түнде жарық ай | Желсіз түнде жарық ай,\nСәулесі суда дірілдеп, \nАуылдың жаны терең сай, \nТасыған өзен күрілдеп.\n\nҚалың ағаш жапырағы \nСыбырласып өзді-өзі, \nКөрінбей жердің топырағы, \nҚұлпырған жасыл жер жүзі.\n\nТау жаңғырып, ән қосып \nҮрген ит пен айтаққа. \nКелмеп пе едің жол тосып \nЖолығуға аулаққа?\n\nТаймаңдамай тамылжып... | Y. Neiman | Тихой ночью при луне\nЛуч в воде дрожит слегка,\nЗа аулом в тишине\nПо камням гремит река.\nЛистья дремлющих лесов\nМеж собою говорят.\nТемной зелени покров\nЗемлю всю одел до пят.\nГоры ловят дальний гул,\nКрик пастуший — в тишине…\nНа свиданье за аул\nПриходила ты ко мне.\nИ отважна и кротка,\nТы прекрасна, как дитя,... |
ABAI037ABAI | 1888 | Желсіз түнде жарық ай | Желсіз түнде жарық ай,\nСәулесі суда дірілдеп, \nАуылдың жаны терең сай, \nТасыған өзен күрілдеп.\n\nҚалың ағаш жапырағы \nСыбырласып өзді-өзі, \nКөрінбей жердің топырағы, \nҚұлпырған жасыл жер жүзі.\n\nТау жаңғырып, ән қосып \nҮрген ит пен айтаққа. \nКелмеп пе едің жол тосып \nЖолығуға аулаққа?\n\nТаймаңдамай тамылжып... | A. Globa | На воде, как челнок, луна.\nТишина ясна, глубока.\nЛишь в овраге полночь черна,\nДа шумит в тишине река.\n\nВверху и внизу глубина.\nЛунный свет в лепестках цветка.\nПробежит по деревьям волна —\nИ затих порыв ветерка.\n\nС гор ответит эхо на лай\nИ на окрики пастухов.\nКрадучись, минуты считай\nИ пугайся своих шагов.\... |
ABAI037ABAI | 1888 | Желсіз түнде жарық ай | Желсіз түнде жарық ай,\nСәулесі суда дірілдеп, \nАуылдың жаны терең сай, \nТасыған өзен күрілдеп.\n\nҚалың ағаш жапырағы \nСыбырласып өзді-өзі, \nКөрінбей жердің топырағы, \nҚұлпырған жасыл жер жүзі.\n\nТау жаңғырып, ән қосып \nҮрген ит пен айтаққа. \nКелмеп пе едің жол тосып \nЖолығуға аулаққа?\n\nТаймаңдамай тамылжып... | Y. Kuznetsov | В ночной тиши луна царит,\nИ отблеск на воде дрожит,\nВ глухом овраге дремлет мгла.\nРека весенняя шумит.\n\nВ лесу деревья меж собой\nЛепечут новою листвой.\nПомолодевшая земля\nПокрыта зеленью густой.\n\nИ ловит слухом горный край\nПастуший клик и пёсий лай.\nА ты сюда не приходил?\nТак приходи и ожидай.\n\nОна бледн... |
ABAI038ABAI | 1888 | Көкбайға | Бұралып тұрып,\nБуыны құрып,\nҚисайта тартып мұрынын; \nӘсемсіп, сәнсіп,\nБілгенсіп, бәлсіп,\nӘр нәрсенің орынын.\n\nКеренау, кердең, бір керім, \nЖақпайды маған сол жерің. | P. Karaban | Ты — сплошной излом.\nПростоты — ни в чём,\nПолн самовлюблённости.\nЛюбишь щегольнуть,\nВыпятивши грудь,\nХвастаешь учёностью.\nСмотришь с высоты..\nМне противен ты! |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | E. Kurdakov | Ползет ненастье. Зябко и уныло\nСырая зависает мгла с утра.\nИграют кони в поле, ржут кобылы,\nИ годовалых взнуздывать пора.\nВ работе и заботах день недолог:\nВыделывают шкуры, кожи мнут,\nПлетут ремни, латают дряхлый полог,\nПросушивают скарб и шерсть прядут.\nНи радостного возгласа, ни крика,\nНи яркого пятна средь ... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | L. Nechai | Неприветливы тучи осенней порой.\nЛожится на землю туман сырой.\nРезвясь или с холоду окоченев,\nВ степи разыгрался табун молодой.\n\nСловно выжжена степь. Ни тюльпанов, ни трав…\nНо слыхать быстроногих ребячьих орав.\nКак иссохшие старцы, стоят дерева,\nЛисток за листком всю красу растеряв.\n\nВремя шкуру овечью закла... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | A. Kodar | Обложено небо нашествием сумрачных туч,\nПромозглый туман покрывает округу, тягуч.\nПроносятся кони, кобылы бегут, стригунки,\nКак будто их кто-то согреет велик и могуч.\nНи зелени нет, ни цветов, как в прошедшие дни,\nНе слышно ни смеха, ни детской шумливой возни.\nДеревья без листьев… тростник, что потерян и гол…\nНа... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | M. Sultanbekov | По небу плывут темно-серые тучи.\nОсенний туман распластался тягуче,\nНе знаю, от сытости или от скуки\nВ бегах стригунки, кобылицы в отлучке.\nТрава и подснежники в поле пожухли.\nИ шутки, и смех молодежи потухли.\nКусты и деревья без листьев округлых\nСтояли бледны, как старик со старухой.\nЗадублена кожа для новой д... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | M. Adibayev | Свинцом тяжелым облака покрыли грозно небеса,\nПромозглой осенью земля в сырой туман погружена.\nРезвясь от сытости, от холода ль гоняя,\nИграют жеребцы, кобылок догоняя.\nНет зелени, цветов срок минул,\nИ дети не шумят, и молодежь уныла.\nКак будто старики и нищие старухи,\nДеревья без листвы протягивают руки.\nТам, к... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | Y. Kuznetsov | Тучи серое небо сгущают во мрак.\nВоздух осени мглою сырою набряк.\nТо ль от холода, то ли от сытных кормов\nТабуны оживились и резв молодняк.\nНи травы, ни цветов. В безотрадные дни\nНи веселого смеха, ни детской возни.\nИ кусты, и деревья стоят без листвы;\nКак унылые, нищие старцы они.\nКто-то занят дубленьем, он мр... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | K. Doszhan | Свинцово-сине тёмные облака с грозным\n(тяжелым, холодным) видом покрывают небо,\nОсень настала, мокрый туман придавил землю.\nНе знаю отчего: от сытости, или холода и промозглости,\nЛошади играют, резвятся, кобылы убегают, жеребцы догоняют.\nНет зеленой травы, как раньше, давно увяли, отцвели подснежники,\nМолодежь не... |
ABAI039ABAI | 1888 | Күз | Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,\nКүз болып, дымқыл тұман жерді басқан.\nТойғаны ма, білмеймін, тоңғаны ма,\nЖылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан.\n\nЖасыл шөп, бәйшешек жоқ бұрынғыдай, \nЖастар күлмес, жүгірмес бала шулай. \nҚайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп, \nЖапырағынан айрылған ағаш, қурай.\n\nБіреу малмасапсиды... | A. Gatov | Тучи серые, хмурые, дождь недалек.\nОсень. Голую землю туман заволок.\nТо ль от сытости, то ль чтоб согреться, резвясь,\nСтригунка догоняет в степи стригунок.\nНи травы, ни тюльпанов. И всюду затих\nЗвонкий гомон детей, смех парней молодых.\nИ деревья, как нищие старцы, стоят\nОголенные, листьев лишившись своих.\nКожу ... |
ABAI040ABAI | 1888 | Күлембайға | Уағалайкүмүссәләм,\nБолыс, мал-жан аман ба? \nМынадайға кез болдың \nАума-төкпе заманда.\nЕл билеген адам жоқ \nАта менен бабаңда.\nБолыстықтан пайда қып, \nШығыныңды алсаң жаман ба? \nҚалжыңдаймын әншейін,\nОған келе де бермес шамаң да.\n\nОрныңнан тұра шабасың, \nАтшабар келсе қышқырып.\nОяз келсе қайтер ең, \nАйдаһа... | P. Karaban | Привет, управитель! Привет и почёт!\nЗдоровы ли детки? В порядке ль твой скот?\nНе в трудное ль время ты стал волостным?\nНе тяжко ли бремя безмерных забот?\n\nИз всех твоих предков, дожив до седин,\nНе правил народом вовек ни один.\nЧто ж, — слава судьбе, коль поправить дела\nПоможет тебе управителя чин?\n\nНо это я в... |
ABAI041ABAI | 1888 | Қара қатынға | Қара қатын дегенге, қара қатын,\nҮзіп-жұлып, алып жүр қанағатын.\nАла жаздай байың кеп бір жатпайды, \nҚазақтың не қыласың шарағатын. | null | null |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.