O kampın içerisinde yaşanan birtakım cinayetler.


Bin dokuz yüz elli, elli beşte bir tane çocuk boğulmuş, altmışta yetmişte birileri öldürülmüş, altmış iki de- Elli sekiz.


Altmışlarda bir daha bir şey oldu diyorlardı.


Ondan sonra tekrar- Görüntü de elli sekizle başlıyor.


Sonra seksene geri geliyor.


Yok, kendi aralarındaki konuşmalarda altmışta bir daha açmaya çalıştılar ama...


Bir yangın falan filan oluyor.


Yani bir sürü bela oluyor, şey de, kampta.


Yetmişlerde bir daha açacaklar.


Şimdi ilginç olan, bir sonraki filmde tartışacağımız kısım şu.


Orada çocuklar var.


Kampın misafirleri var.


Burada kampın çalışanları aslında kamp açılmadan on beş gün önce, bir hafta önce gelmişler.


Hem kampı çekip çeviriyorlar.


Böyle yazlık açar gibi tamirat tadilat yapıyorlar.


Boya, maya bilmem ne.


O esnada da tabii burada ucuz işçi vaktinde şeydi yani.


Hepsi üniversite öğrencisi, koleje giden var bilmem ne var.


Hepsi yirmili yaşlarındaki insanlar.


Ve hem tatil hem çalışırız falan diye bir araya geliyorlar.


Ama bu kampın bütün o etraf tarafından bilinen bir laneti var.


Hatta hoş da görmüyorlar.


Diyorlar ki o kamp yüzünden bizim burası da bizim bu göl de lanetlenmiş gözüyle bakılıyor.


Hatta kamp blood diyorlar böyle kanlı kamp, kan kampı.


Kanlı kamp, haa kan kampı.


Ondan sonra genç bir kız, Annie otostop çekerek ya da yürüyerek geliyor kampın olduğu şeye, Crystal Lake kasabasına.


Daha sonra yürüyüş yaparken tekrar bir yerde bırakıyorlar bunu otostop çekip, bütün hikayeyi duyuyoruz içeride başka bir şeyler derken filmin yaklaşık olarak bir kırkıncı, ellinci dakikada mı ne, yok elli çok geç olur.


Otuzuncu dakikada falan böyle başlıyor cinayetler.


Tuhaf tuhaf bir şeyler olduğunu görüyorsunuz.


Ama biz türün izleyicileri olduğumuz için, aradan da kırk beş yıl geçtikten sonra izlediğimiz için gördüğümüz her şey bize batıyor.


Kızın bir tanesi kucağında ok hedefliğiyle beraber yürüyor mesela.


Diyorsun ki ya ucundan tut bak, çağırıyorsun sen diyorsun.


[gülme] Bir başkası gidiyor merdiven üstünde çalışıyor.


Kesin burada böyle ölecek.


Bunlar dışarıda gümbür gümbür fırtına, yağmur varken içeride şey yapıyorlar.


Monopoly ama böyle hani çok- Strip monopoly.


Strip monopoly.


Soymuşlar, atletler, sütyenler kalmışlar.


Dışarıdan biri gelsin nereye kaçacan yağmurda çok belli yani.


Pisi pisine ölecekler, ayağı kayıp gidecekler falan.


Komik bir deneyim esnasında oturup izliyoruz.


Film bu arada ileride on, on iki tane galiba şey var.


On üçüncü Cuma kurulumu var diyeyim.


Hatta oyunu var bunun çizgi romanı var vesaire.


Kendi yarattığı da bir türü de var bu arada on üçüncü Cuma.


Diğer hepsinin önüne geçmiş.


Hatta şu an parmağımda yüzünü taşıyorum.


On üçüncü Cuma yüzünü.


Bunların hepsinin başladığı noktada aslında tamamen başka bir hikaye anlatıyor.


On üçüncü Cuma'nın içerisinde Jason falan yaşamıyor anlatılana göre.


Daha sonraki filmlerde işte şey uçmaz mühür uçurur modeli.


Yapımcı diyor ki bu ölmesin mi?


Lazım olur bize.


Uzattıkça uzatıyorlar.


İlk baştaki bir aile faciası hikayesinden bir seri katil dönüşümlü.


Bin dokuz yüz yetmişlerde Amerikan halkının hissettiği o Tahoe'daki bilmem neredeki göl kenarlarındaki eğlencelerin aslında Ted Bundy gibi manyaklar tarafından terörize edilmesi, işte kopan kafaların bulunması, sağda solda cinayetlerin işlenmesi gibi olayları taşıyan bir hikayeye dönüşüyor ilk film.


Ama sıyırıp çıkardığımız zaman elimizde yine geriye pek bir şey kalmıyor açıkçası.


Yani ucuza çekilen beş yüz, beş yüz elli bin dolara kotarılıp ondan sonra dünya çapında, yani Amerika'da otuz, sonra dünya çapında altmış milyon dolardan fazla para getirdiği için patlamış, parlamış ve önem kazanmış bir filmden bahsediyoruz açıkçası.


Her şeyin işte belirleyicisi şusu busu filan.


Yani bir kere değil.


[güler] Yani daha önce zaten Halloween var.


Halloween'i alıp afırıp kullandığını açıkça söylüyor.


Ama mesela Mario Bava'nın A Bay of Blood'ından bahsetmiyor.


Bin dokuz yüz yetmiş birde türün çok daha belirleyicisi olan ama İtalyan olduğu için dünyaya- Ciddiye alınmayan.


Dünyaya ulaşamadığı için, aynı şekilde İtalyan olduğu için ve ufak kaldığı için bir de biraz erken olduğu için tabii ki belirleyici olamamış, öne çıkamamış.


Mesela böyle bir film var.


Nedir buradaki önemli olan belirleyici şey yani?


Bir grup gencin uzaklarda bir yerde yalnız kalıp birer birer film süresince teker teker avlanması meselesi mesela.


Şimdi bu-bunu Bay of Blood getiriyor.


Gizemli bir katil tarafından insanların öldürülmesi meselesini.


E şimdi Friday the Thirteenth türü belirlediği için şunları yapmıştır diye başladıkları, ne bileyim, katilin bakış açısını kullanıyor derler.


Şimdi birincisi zaten Halloween'in başlangıcı öyledir.


Ama daha ondan önce Peeping Tom vardır bin dokuz yüz altmışta.


Çok daha belirleyicidir.


Ama yine bu sefer işte hem İngiliz hem Sayko'yla aynı anda çıktığı için ve daha böyle düşük bütçeli B class olduğu çok bariz olduğu için ve de vahşeti fazla olduğu için- Video nesteye giriyor.


Dünya çapında etki edemeyen filmler bunlar.


Ama bunların hepsi Friday the Thirteenth'in gelişini hazırlayan ve de sevgili S--, Sean S.


Cunningham'ın oradan buradan afırmanın zirvesini yaptığı ve Hallmark filmleri çeken bir adamdan bahsediyoruz Amerika'da.


Ve her seferinde başarısız oluyor.


Ama Wes Craven'la çalıştığı için gözü açılmış.


Wes Craven buna Freddy'den vesaireden bahsetmiş.


Böyle hani o sırada Halloween çıkmış, görüyor, burada diyor bir şey var.


Kanlı, vahşetli, işte cinsellik olsun.


Şu an tam zamanı.


Biz bunu yakaladık.


Buradan parayı basalım ve haklı çıkıyor.


Buradaki esas mesele bu.


Yazar Victor Miller, bana sorarsanız yüzde yüz suçlayamıyorum adamı.


Çünkü hani sonra Ron Cruz giriyor ve eklemeler çıkarmalarla vesaireyle Victor Miller'ın yaptığı işi bozduğu söyleniyor.


Ama sonuçta, ya ortada hikaye var mı?


Yani böyle bir grup insanın biz geldiğini görüyoruz.


Kötü diyaloglarla bir araya geliyorlar.


Sonra birden sırayla ölmeye başlıyorlar.


Filmin belki yetmişinci dakikasına kadar da niye öldüklerini bile anlamıyoruz biz yani.


Ve sonda da bizim her seferinde söyleyip kimsenin unutmaması gereken bir anlatma gösterin zıttını yine görüyoruz.


Kadın çıkıyor- Her şeyi anlatıyor.


Yani böyle bir şey böyleydi.


Bu çocuğu öldürdüler ondan sonra o yüzden bunlar böyle oldu.


Ya kardeş, yani böyle hikaye anlatılır mı ya?


Böyle hikaye anlatılmaz, yapmayın, etmem.


Ya şey de var bir de.


Elli, elli beş yaşında dönemine göre yaşlı bir tane kadıncağız.


Zaten dertli slasherlarda vesairelerde güçlü kuvvetli erkek ya da bir grup takım söz konusudur.


Bu kadın gerçekten bazı yerlerde çok zorlanıyor fiziksel performans açısından.


Tüfekle falan buna vuruyorlar, savruluyor gidiyor.


Normalde slasherlarda, sonrakilerde hemen unutturmaya çalışılan bir performans.


Bu kadın pisi pisine yani o kadar büyük bir gücü, dirayeti de yok katil olacak kadar.


Zaten şu soru işareti hemen senin kafanda beliriyor.


Az önce bir sürü adam öldürdün.


Sen şimdi- Çatıya nasıl astın bunları?


Ha işte onu diyorum.


Kıza kıza bir şey yapamıyor.


Yani hani final girl tamam da ama yani arkadaşım o kadar adamı öldürdün oradan zıpkın soktun, buradan bilmem ne yaptın yani o kadar astın kestin carttır curttur.


Bütün adamları sen hani şey yaptın zaptettin.


Kızız-kız sana bir tüfekle vuruyor.


Sen yerde buluyorsun kendini.


Bu olacak iş değil yani.


Betsi Palmer'ı tanıyoruz, hatırlıyoruz. Yani


hem Betsi Palmer'ı tanıyoruz, hem on üçüncü Cuma'nın birincisinin önemli olduğunu söylüyoruz.


Gördüğüm kadarıyla abi müzikleri de çok güzel filan-- yani yarısını, yarısını, yarısını Psycho'dan, yarısını Jaws'tan çaldığı...


Filmlerdeki müzik tek orijinal şey.


Bütün filmde o demin söylediğiniz ses, yani ses, insan sesiyle o kötü adamın ortaya çıkacağını belirleme hareketi.


Gerçekten belki de dünyada yapılmış en orijinal film aksiyonlarından bir tanesi.


Sonra tamam klişeye dönüştü, dalga geçildi, şudur budur ama gerçekten çok orijinal.


Yani tek orijinal şeyin bu olduğunu söyleyebilirim.


Bu Betsi Palmer'ın hikayesi Arzu Okay'in Seks Furyası filmlerine başlama hikayesiyle çok benzerlik gösteriyor aslında.


Sinemanın yavaşladığı 1970'lerin ortasında Yeşilçam'da özellikle roller gelmeyince artık bir yerden sonra zorluk yaşamaya başlıyor.


Genç aktris Arzu Okay.


Ve hani eee Taksim'de ya da Elmadağ'da evi var.


Şey yaparken bir gün evine icra geliyor, elektriğinizi keseceğiz falan diye.


Diyor ki gideyim şu elektriği ödeyeyim de ondan sonra şey yapayım derken bir telefon çalıyor.


Telefonla da diyorlar ki bir tane film var, şöyle böyle bir film.


Başka teklifler de daha önceden gelmiş.


Yok et yokmuş falan.


Diyor ki taksi bulamadım, param yoktu.


Son parayı denkleştirdim, diyor.


Elektrik idaresine gideceğim diyor.


Parayı yatıracağım, işte bu Elmadağ bilmem ne caddesinin üzerinde.


Giderken, diyor, apartman topuk diyor.


Ayağımda terlik var bilmem ne kırıldı diyor.


Ben olduğum yere düştüm.


Elimde diyor, bir elimde elektrik faturası, bir elimde para.


Kafa göz dağılmış, oturdum, diyor, kaldırma diyor.


Başladım, diyor, ağlamaya.


Ondan sonra ne yapacağım, ne edeceğim?


Aman demiş başlarım.


Ne yapı-- ne olursa olsun.


Galiba Türk sinemasında o seks furyasında en fazla film çekenlerden bir tanesi de Arzu Okay.


Bu piyasadan sıyrılıp daha sonra yurt dışında da işte hani şirketler açıp hayatına devam eden, kendini geliştiren, diğerlerine göre tırnak içinde geliştiren diyeyim.


Okullar okuyan falan çok da akıllı bir kadındır.


Onunla mesela seks furyasıyla ya da eee sinemanın ya da sanatın o kutsal addedilen bulutlarından aşağı tarafta halkın daha çok istemiş olduğu ucuz filmlere geçiş hikayesinde böyle bir ortaklık mevcuttur.


Çok da güzel bir kitabı var bu arada Arzu Okay'in onu da tavsiye ederim.


Ya bu bir şey ya.


Ben şeyi de düşünmüyorum.


Sonuçta aktris ne yani aktör sonuç olarak.


Yani ona da saygı duyarım işin açıkçası.


Yani hangi filmde oynadığı çok önemli değil.


O-o-onu o işten para kazanıyor.


Yok şey işte keşke siz bir kadın.


Arzu Okay, eee İletişim Yayınları'ndan çıkıyor.


Türey-Türker- Yani o işten para kazanıyor derken yani aktörlükten para kazanıyor sonuç olarak.


A-a-a yani- O güzel bir tartışma.


Aynen öyle.


Ben her zaman öyle düşünüyorum.


Bir aktörün işte orada oynamış da orasını da açmış da burasını da şöyle mesleği o.


Paltoyu yargılayabiliyor musun?


Bir filmde çıplak bir kadını örttü.


Diğerinde bir mareşalin omzunda durdu diye.


O ayrımı yapabilir misin?


Yani birazcık oyuncular tabii ki aynı şey değil birebir.


Bir ruh, beden de zaten orada bir şeyin de portrenin de bir parçası oluyor gibi.


Ama sonuç itibariyle bir kısım-- birazcık öyle bakmak gerekiyor.


O dünya gösteri dünyasının böyle bir tarafı da var.


Bu film de bu arada gerçekten yani soft erotik.


Bence direk pedofili falan var onda yani.


Saçma sapan filan.


Ama o dönemin filmleri için video piyasası slasherlar için söylenebilecek bir şey.


Seks furyası değil ama gene genç erkeklere hitap eden erotik- Ya zaten şimdi şeye bakıyorsun.


Tamam hani eee diyoruz seks furyası diyoruz da ondan sonra şimdi artık günümüzde de filmlere falan filan baktığı zaman artık hiçbir şeyin şeyi yok ya.


Herkes, herkes çırılçıplak dolanıyor filmde yani.


Acayip sahneler var.


Şey var mesela işte neydi?


Gladyatör diyesim geliyor da değil.


Bir tane şey- Spartacus mu?


Spartacus mesela.


Game of Thrones'un ilk sezon- O şeye bakacak olursan yani hard porno dersin o zaman yani.


Eğer karşılaştırma yapacak-ssan yani.


Ama sonuçta o da aktör şimdi.


Şimdi bugün ona aktör za-- ak-aktör diyorsun, geçiyorsun da hani...


Ya erotik sahne olmasına gerek yok.


..] sahnesi vardı ya, eee Kraliçe şeyin.


Red Queen'in.


Game of Thrones'da.


Eee o yürüdüğü sahneler arasında Cersei'nin.


Kadıncağız şeymiş hatta hamileymiş galiba o zaman.


Ve body double kullanmışlar, kafasını yerleştirmişler.


Çünkü onu sen şimdi-- erotik sahne mi bu?


Çıplak sahne- Değil işte çıplak sahne ama değil.


Ama şey var, bir ara HBO'nun, işte Starz'ın falan, Starz Avustralyalı bir kanal.


Eee yapmış olduğu bir sürü dizide ilk bölümlerde özellikle tutundurmak için seksi kullanıyorlardı.


2010'larda kabul edelim bunu yani 2007 2012 arasında- Seks furyasında da öyle yani sonuçta.


It's not a porn, it's an HBO falan diyor dalgıçlar da.


Yani sonuçta seks furyasındaki çekilen filmlerin şeyi de o amacı da o yani.


Hani o şeye, o ihtiyaca hitap etmek.


Yetmişlerin ardından seksen gençliği, seksen gençliği artık çiçek çocuğu özgürlüğünü geride bırakmış ama daha da özgür olmayı hedefleyen bir kitle var önümüzde.


Bir gençlik kitlesi var.


Eee müzikle böyle kendi başına tatil yapmalar.


Mesela belli bir zamana kadar Amerikan toplumundan bahsetmiştik geçen eee bölümlerde.


Amerikan aile yapısında.


Şimdi artık bu tarihlere geldiği zaman, bu Amerikan aile yapısında ergenler veya işte genç yetişkinler artık kendi başlarına tatillere gidiyor, kamplara gidiyor.


Kendi eee cinselliğini yaşıyor.


Kendi birey olma, onların şeyine göre birey olma yolunda tecrübe ediniyorlar.


Tek başlarına yerlere gidip bir topluluğun içine girerek.


Yani bu kampların amacı ne?


Bu kampların amacı birlik olarak bir şey yapmak.


Yani takım olarak bir şeyler yapmayı öğrenmek, kendi başlarına kendilerini çevirmeyi öğrenmek.


Çünkü artık kimse çamaşırlarını yıkamayacak.


Git yıkan demeyecek.


Git dişini fırçala demeyecek.


Anne babaların kafalarını dinlemesi aslında.


Çocuğu bir yazın bir yere saplama var.


O da var tabii.


Yani bu çocuklar ailelerinden ve anne babalarının kontrolünden çıkıp bu kamplara geliyorlar.


Ve bu kamplarda hem yetişkin eee olmanın tadına varıyorlar diyelim.


Eee hem de tabii ki ailelerinin baskılarından kurtulup onlar için de çok büyük bir keyif.


Çünkü aile baskısı olmadan eee istediklerini, hani tamam kamp görevlileri var ama sonuçta istediklerini gene eee yapıyorlar gizli saklı vesaire falan filan da o da.


Kamp görevlileri de yirmili yaşlarında zaten.


Abiler de orada.


Aile, abiler, abi.


Onlar zaten çıkmış yoldan.


Eee çocuklar ne yapmasın falan gibi.


Ondan sonra işte Michael Jackson'ların, işte ne bileyim, ee Alphavillelerin, işte A-haların vesairelerin cartların curtların çıktığı, elektronik müziğin yükseldiği, gençliğin havalı havasız diye birbirlerini sınıfladığı, işte şeyin cinsel deneyimin daha aşağıya düştüğü eee bir dönem.


Tabii ben bunu şey için konuşuyorum.


Yani global olarak konuşuyorum.


Kendi ülkemiz için.


Hani bizde kamp falan filan.


Ancak annenle babanla gideceğin kamplar vardır.


Öyle gençlik kampı falan filan yoktu.


Yani onu artık bir şey.


Merkez Bankası kampından bahsetmiyoruz yani hani.


Aynen öyle.


Yani ben merkez senelerce Merkez Bankası kampına gittim.


Orada hep yaşlı amcalar, yaşlı teyzeler.


Ben zaten babaannemle, halamla falan gittiğim için orada çocuklar eee işte oyun bahçesinde de toplaşıp çekirdek çitlerdi.


Yani bizim gördüğümüz kamp bu kadardı.


Bir de kampın tostları çok güzel olurdu, hatırladığım.


Bir de İlhan İrem'le tanışmıştım.


O da ayrı bir keyifti.


Bence yani şu an bayağı bir slasher film girişiminin izine geldi.


Her sevincin, her kederin, her kederin diye böyle yandan çalma- Şimdi değişik- Açıklama sineması vardı.


Perde indiriyorlardı orada işte film oynatıyorlardı, Türk filmleri oynatıyorlardı.


Şekerpare falan filan vesaire.


Ama sonuç olarak yaş ortalaması elli, altmıştı yani.


Evet, evet bakacak olursan.


Çünkü hep emekliler, yani Merkez Bankası emeklileri.


Hani çalışanlara da gidiyor ama daha çok emekliler var orada yani.


Kumsalda kumla oynayan iki yaş grubu aslında.


Tamam, bir tanesi kuma gömülüyor, diğeri şato yapma peşinde.


Hayır, işin enteresan yanı şey seksen darbesinde bir gün önce ben işte şeydeydik, yine kamptaydık.


Bir gün önce bizim kampın önüne şeyler geldi.


Askeri gemiler, önüne değil de hani görülebilecek şekilde oradan geçtiler, ne oluyor falan filan dedik.


Ondan sonra ertesi gün gene kamptayım.


Ondan sonra bir uyandım.


Babaannem ağlıyor hüngür şakır.


Orada şeyi açmışlar radyoyu, yine de şahlanıyor muydu neydi o?


Mutlu, mutlu daha mıydı?


Ha işte o bağırıyor falan filan.


Yani bunları tecrübe etmiş bir kimse olarak kamp şeyi bende hani tam olarak bu slasher filmlerindeki kamplar gibi değil tabii ki.


Neyse gelelim şimdi sonuç olarak böyle bir dönemde slasher filminin, yani slasher filmlerinin hele hele Halloween'den sonra yükselmesinin aslında çok şaşılacak bir şey yok.


Zaten çok tutulan şeyler genelde bir süre sonra furya haline dönüyor.


Yani seksenlerdeki slasher filmleri de aynı bu şekilde.


Teen slasher özellikle.


Zaten konuşmuştuk bölümde.


Yani ben hatırlıyorum bizim zaten mesela o bölüm, o zamanlar işte hani gittin, gittin sinemaya geldiği zaman gidersin ya da bir beş altı sene sonra ancak videoda seyredersin ki ben videoda seyrettim.


Ben şeyinde seyretmedim, sinemada seyretmedim.


Evet ya sinemada iş yaptığını Demokan söylemişti ama bu işin tabii esas parıltıyı getiren sinema değil video.


Tabii tabii ama yani ben sinema da kazandı o sene.


Yani seksen yılında kazandı.


Teakten fazla kazanmıştır o zaman.


Ama şeyi hatırlıyorum.


Yani eee seksen, seksen sonu veya seksen bir-Neyse, sonuçta biz de sinemaya geldiği zaman arkadaşlarımın gittiğini hatırlıyorum.


Hatta bana anlattıklarını hatırlıyorum.


Onu nasıl hatırlıyorum?


Bu işte garip seslerden dolayı hatırlıyorum.


Ondan sonra işte hevesle anlatıyorlar, böyle böyle çıktı adam falan filan vesaire.


Hemen bir ses geliyor o sesin ardından çıkıyor.


İşte o ses benim aklımda kalan şey.


Yani on üçüncü Cuma'yla ilgili benim aklımda kalan şey o.


Daha seyretmeden bile.


Ha, seyrettiğimde neler oldu tabii.


Şimdi o zaman se-- [gülüyor] Seyrettiğimde dediğim gibi sinemada değil, videoda seyrettim ama.


O zamanki furya beş altı tane film alıp, işte video çıkmış ya, o videoda bir sürü film seyretmek aslında ya da müzik videosu seyretmek.


Yetmiş yedide galiba ilk Queen bir şarkısına klip yapıyor.


Ondan sonra- Aynen öyle.


Müzik klipleri diye bir şey çıkıyor.


Ve seksenler de işte seksen ikiler, seksen üçler hep böyle artık şeyin eee müzik kliplerinin, müzik-- yani sinema gibi izliyordun.


Ardı ardına işte şunun klibi, bunun klibi- Televizyon çıktı zaten seksen dörtte- [önce konuşurlar aynı anda] Hee MTV'de aynen öyle.


Ama yani Türkiye'de şeyle önce, videoyla.


Yani o video işte ben Thriller'ın mesela bütün yapılışı vesairesi baştan sona makyaj- Ha o uzun video on beş dakikalık.


Mesela o videonun back story'siyle, bütün hikayesiyle mesela bir kaset mesela alırsın onu seyredersin ya da işte Samantha Fox'un bütün şarkı ee klipleri- Korktum bir an başka, cümlemizi başka şekilde bir şey...


Samantha Fox'un bütünün bu diyorsun ha.


Samantha Fox- Ama şeydi yani Tanrıça'ydı o dönemlerde ya.


Ben de bile posteri vardı yani.


Bir neslin aşkı.


[gülüşmeler] Ama gerçekten önemliydi.


Yani bende birkaç tane o, Depeche Mode'un posteri vardı.


Bir şeyin Sting'in.


Çünkü annem onu çok seviyordu.


Ondan sonra başka ne A-Ha'nın vardı, bir de Alphaville'nin vardı.


Yani eee sonuç olarak toparlayacak olursak, şimdi bu zamandan baktığınız zaman bu filmlere elbette ki size hele hele doksanlardan iki binden sonra doğduysanız çok hani aaa diyecektir.


Ya bu neydi, bu film hani çok ilginizi çekmeyecektir.


Fakat bizim o dönemdeki hani durumumuzu aslında o zamanki havayı, atmosferi size anlatmaya çalışıyorum.


Bu, o bizim için yeni bir şeydi.


Slasher bizim için yeni bir şeydi.


Hani biz daha o zamanlar seri katil nedir diye onu da bilmiyorduk.


Hatta tamamen masum bir şekilde giriyorsun bu slasher işinin işine.


Kasap gibi doğranan insanları görüyorsun falan filan.


Ben yarım gözle izlerdim.


Parmaklarımın arasında.


Her zaman öyle izledim.


Ama mesela On Üçüncü o zaman ben mesela şey diye düşünmüyordum.


Ulan bu ne biçim film diye düşünmüyordum.


Adamlar kesiliyor böyle aval aval bakıyordum yani.


Ve korkutucu bir filmdi ve şey de öyleydi- Korktu hayranlık.


Yani Evil Dead vesaire falan.


Ben senelerce onu bir daha hani sev-- bir kere seyret, bir daha seyretmediğimi hatırlıyorum.


Yani o kadar korkutmuştu beni.


O zaman için gerçekten heyecan verici.


Daha önce öyle bir şey görmemişsin.


Sonra alışıyorsun tabi.


Sonra benzerleri çıktığı zaman alışıyorsun.


Ama şimdi bu dönemden baktığınızda, bugünden baktığın zaman yahu bu filmde ne hikâye var, ne bir şey var.


Çekimler kötü, diyaloglar kötü, oyuncular kötü.


Yani kötünün kötüsü.


Bir de hakikaten ucuza çekildiği de anlaşılıyor.


Hani bu zaman için o zevki almayacaksınızdır.


Iıı, ya bu işler dönüp dolaşacak şuna gelecek.


Arkadaşlar bu film on iki defa devam etti.


On iki tane bunun versiyonu var.


Seksenler bitmeden önce sekiz dokuz tane versiyonu çekilmiş bu filmin.


Arada etkilediği bunun hani rip off tabir edeceğimiz çakma versiyonları hariç, ileride bugün konuştuğumuz bütün o seksenler kamp filmi, slasher filmi, ondan sonra hatta bizim Hellraiser'a kadar eli bıçaklı bir katilin etrafta milleti kestiği her şeyi, aslında başarılı bir şekilde para getiren, verimli bir proje olduğuna ikna etmiş bu iş, bu film.


Bunun çok büyük bir etkisi var.


Yani şey gibi, ebeveynlerini seçemezsin ya üst soyu.


Huysuz olabilir falan ama sana hanlar falan bağışlamış olabilir.


Bu da öyle.


Beceriksiz vaktinde.


Ya da hani atıyorum işte İstinye Bayırı'nın yarısı bizimdi.


Dedem kumarda yemiş tadında bir şey.


Tabii beceriksiz bir ebeveyn de olabilir, bir yandan size gerçekten büyük bir mülkü bırakmış olabilir.


..] buradaki formalizasyonu aslında tuttu.


Bir sürü herkese de şeyi öğretti, işi öğretti.


O nedenle on üçüncü Cuma çok kıymetli bu noktada.


Ama mesela tuttu ama ne tuttu onu da söyleyeyim ben size.


Tuttu tarafı tamamen hırsızlık üzerine kurulu.


Ses, Jaws'taki o ritim tekrarı.


Ama altmışların Batman'de şurada burada kullanılan fantastik filmlerinde ya da çizgi filmler uyarlama dizilerinde ya da bir başka herhangi bir hikayenin içerisinde zaten bu filmin izleyicisi ve onların çocukların çok iyi bildiği bir sesin yükselmesi, bir piç sansi vardır.


Kötü adam geliyor sesi.


Altmışlardaki o şeyler.


En belirgin olanı o meşhur, eee, şey, Bruce Lee'nin de oynadığı yeşil- Green Hornet.


Green Hornet'da.


Altmışlardaki, altmış altı Batman'de galiba.


Televizyon filminde sıkça kullanılan bir şey o efektin aslında sesle taşınması.


İkincisi pow hikayesi birinci şahsın gözünden ya da katilden görme.


[...] Gerçekten doğru o nokta atışı.


Ama İtalyan filmleri öbür bacaktan.


Çekmeyi, özellikle burada oturduk konuştuk ya şeyi Giallo, giallo, giallo kimdi bizim?


Romero'nun yok Romero değil.


Argento nun falan bütün dünyaya öğrettiği şey katilin, vücudunun bir parçasını çekmek, ayaklarını çekmek.


Çünkü Giallo'nun eli çekmek aslında bunların hepsi çalışan bütün her şeyi göze, akla yatkın olan şeyleri parça parça alıp kendi ürününü, eserini ortaya koymak şeklinde oluyor.


İnsanlar öldürme sahnelerinin heyecan verici olmasını, canavarın görünmemesi gibi gizem unsurlarını hem dehşet hem vahşet unsurlarını hikayeden daha çok önemsiyorlar.


Özellikle korku filmlerinin ilk çağında diyeyim.


Patlama yaptığı dönemde.


Çünkü insanlardan kastımız evde bir grup genç, ortaokul liseli ev partisi, grup partisi yapabiliyor.


Bu şartlarda gidip videocudan bir tane kaset alıyorsun ya da ablana ablana aldırtıyorsun.


Ondan sonra evde oturacaksın küçük çocukla 5-6 kişi koltuğa böyle oturup ben korkmuyorum ki, ben korkmuyorum ki diye oturup izleyebiliyorsunuz yastığın arkasında.


Çok yaygın bu.


Bu arada yani böyle bir ****** kültürünü de aslında kendi kendine doğurdu.


Bir önceki yapanlar da sinemaydı bu arada.


Hani yazlık sinema, her tarafta sinema olması.


Stephen King anlatıyor ya, hani çocukken diyor, elimize şu kadar para geçerdi, atlar bisiklete giderdik.


Yazlık sinemada gündüz vakti diyor, sadece çocuklar olurdu diyor.


50'lerin sonunda işte 60'ların başında falan anlatıyor.


Tamamen çocukların dolu olduğu bir sinema düşünün.


Böyle herkes oturmuş çizgi film bekliyor gibi.


Bir tarafı bu.


Bu slasher hikayesinin ikincisi bir şey anlatıyor abi.


O da bir çocukların da gitmek isteyeceği kampı anlatıyor şimdi bizde o kamplar yok.


Neden bu kamp dediğin ne?


Senin yaz kampı, izci kampı.


Doğayla çalışıp dediği gibi kendi kendine yeten öğrenci kampı.


Bunlar Amerikalıların 1920'lerde 30'larda kafayı taktığı bir meseleydi.


Amerikalılar hadi bu işi böyle yapıyor da Almanlar da yapıyordu.


Sıhhat, sıhhat, sağlık.


Sağlam kafa, sağlam vücut.


Hikayesi, kültür fizik çalışmaları.


19 Mayıs'lar falan.


O dönemden kalmış bir şey aslında bu.


Dünyanın geri kalanında hâlâ kullanılmaya devam ediyor ama Türkiye'ye çok uğramadı.


Türkiye'de başka dertlerimiz olduğu için işte o darbeler bastı hiç uğramadı.


Yani benim hiç bildiğim yok.


Var mı öyle gençlik kampı Türkiye'de?


Bir izci kampları vardır.


Yani belediyenin bir kampı var.


Onu biliyorum ben çocukta görmem ama seçme yani oralarda.


Türkiye'de iki tane temel kamp var.


Bir tanesi MHP'nin ya da MÇP'nin vaktinde kurduğu komando kampları.


Genç çocuklara silah kullanmayı öğretiyorlar.


Daha sonra da o anarşi dedikleri dönemde kullanılan şeyler bunlar.


Insanlar uzakta tamam mı?


Polis yok, medeniyet yok, aile yok, telefon yok.


Var olan telefonu kesiyorlar.


Mesela ilk aklıma gelen şey derdim.


Kimse birbirinin yanından ayrılmasın.


İki dakika şuraya bir ışık tutun, bana da bir tane bıçak verin.


Ben şu telefonu bir bağlayayım.


Evet, çok net.


Abi götünüzde ayı bağırıyor falan.


Şunu bir bağlayayım ben.


Hiç meslek lisesi öğrencisi yok.


Hepsi düzensiz çocukların da haberleri bile yok bu arada.


Yani telefonun niye kopmuş olabileceğini düşünmüyorlar.


Yani hikaye oraya gitmiyor hiçbir zaman.


Abi şeyde katil de üşengeç tamam mı?


Hani aynı binanın içinde kesmezsin elektriği bir kilometre öteden kes ki teli ararken gene eline düşsünler.


Bu gelmiş kapının önünden kesmiş.


Sanki böyle şey gibi hattınızı kesiyoruz borcundan dolayı gibi bir şey.


Ondan sonra ya katil de izole, onun da kafa oksijen yüzünden herhalde çok oksijen böyle şeyler yaptırıyor insana.


Onu deyince şunu söylemeden geçemeyeceğim.


Ya mesela yine iyi sahneler var.


Tabii ki yönetmenin gömerken onları da kaçırmamak lazım.


Ama mesela iyi bir sahne olabilecek iken olamayan bir sahne olduğu için şimdi Garip'in bunu bahsettiği hangisi?


Bu kablonun görünme sahnesi.


Mesela bir tane panla meseleyi ortaya çıkaracaksın tamam mı?


Bir tane pan yapıyor, böyle soldan sağa gidiyor işte pencere içeri giriyorlar.


Biz dışarıdan takip ediyoruz.


Sonra pencereden içeride.


Bunların telefon sesleri filan.


Telefonu açıp olmadığını görüyoruz.


Şimdi o noktada biz pencereyi ve üstte geçen kabloyu görebiliriz.


Yani onlar içeri girip o kabloyu açtığı anda biz de eğer kopuk teli görsek o kadraja bir kadrajda çözersin.


Çok da iyi iş olur.


Cunningham geliyor orada.


Bunlar bunu yaşıyorlar.


Ondan sonra yukarı doğru kaldırıyor.


Ondan sonra geçiyor çıkıyor pencereden.


Pencere gidiyor, duvarda biraz daha.


Ya kardeş nereye gidiyorsun?


Sana şeyi göstereceğim.


Kardeş aynı kablo yukarıda devam ediyor.


Onu gösterseydin ya biz resimle birlikte içeride bunların çabasıyla kesilmiş kabloyu görsek daha sinema olmaz mıydı?


Ama köşeden kestim rica ediyorum.


Otuz santim soldan yana.


Şimdi o hayır şöyle düşünün ya şimdi orada seyirci dikkat etsin, şey yapabilir, dikkatini çekmeyebilir seyircinin.


Seyirciye güvenmemek kamera kafa sallıyormuşum diye görüyorsunuz.


Doğru, bak o da güzel olabilirmiş olabilir.


Ondan sonra genç karakterlerin ismini.


Gençlik de çok başa bela bir şey.


Benim ergenlikle bir iki karşılaşmam oldu yakın zamanda.


Aman evlerden uzak.


Yani çok kötü değil ama iletişim kuramıyoruz.


Yok benim doğrudan bir ergenim yok.


Ama gerçekten şey muhabbeti doğru.


Yani belli bir yaşa geldin mi gerçekten anlaşamıyorsun.


O dönem yani göz göre göre, uçurumdan atlama niyetiyle hareket eden delibaş, ergenlik, o kuzuluk mevzusu varmış. Toyluk.


Ya ben bunu kendi hayatımda birebir ailemle yaşadığım için söylemiyorum.


Etrafta gördüğümde ibret alıyorum.


Benim de yaşım geldi ama şunu söyleyeceğim gençlerin kendini keşfetmesi, bedenlerini keşfetmeleri, bireysel kimlik karakterlerini kendi.


Hangi aileden geliyorum, nereye gitmek istiyorum, etrafımda kimler var, nelerden etkileniyorum gibi kocaman bir bilinmez.


Dünyanın içerisindeki saçma sapan bir hareket bütünü var.


Mesela bu kamplar daha bir şey veriyor, özgürlük veriyor.


Mesela bu kamp hikayelerinde hep kampa giden herkes işte liseyi yeni bitirmiş kız, kampta çalışmaya gelmiş.


Tak hemen bir tane esrar yakıyor.


Büyük şehirde yakalayamazsın, yakamazsın.


Polis geldiği zaman da ilk soruyordu ki esrar mesrar içmiyonuz değil mi lan diyor.


Doğru doğru.


Çünkü hani neden bunlar özdeşleşen şeyler?


Bu hippilik de değil bu arada.


Hippiliği şey yapmıyorlar.


Hippi dediğin 25-30 yaşındaydı atıyorum.


30 yoktu da anla.


25 yaşında daha bir karakter, ne istediğini bilen ya da yaşam tarzını seçmiş.


Artık ben bunu yaşayacağım deyen kişi.


Bunlar da yok.


Cinsellik ve bunun bir suç halinde düşünülmesi.


İşte bunların hepsi de modele dönüşüyor bu arada.


Bir tane sportif erkek var mesela çok net Amerikan futbolu oynamış ya da lisede şey yapan.


Ondan sonra bir tane güzel kız var, o cheerleader dedikleri.


Ondan sonra güzel böyle boylu poslu endamlı bir tane hatun.


Bir de yanlarında bunların nerd tipi var.


Her şeyi çok bilen, aynı zamanda komiklikler eden.


Ondan sonra entelektüel var dedik.


Ondan sonra bir bakarsın arada daha muhafazakar bir aileden gelen ya da başka şeyleri olan.


Dünya çok geniş, envaiçeşit karakter veriyorlar.


Ama genel olarak modeller, tipler bunlar.


Cinsellik ve bunların ardından gelen o cinselliğin yaşandığından sonra da gelen cezalandırıcı bir güç gibi davranıyor şeylerde mesela filmlerin çoğunda.


Sizi değişilerde artık kabul edelim bu filmde de öyle.


Tabii canım çok bariz yani.


Sevişen ölüyor mesela.


Sevişmeyenler final girl oluyor.


Ama çok ilginç bir sonraki filmde sevişecek ama o an kafası tam yerinde değil.


Sevişmediği için kurtuluyor.


Normalde sevişir gene ikincideki final girl.


Gerçekten o an denk gelmediği için bıraksan sevişecek yani o yüzden ama sevişmemiş o gün.


Diyor ki kokluyorum bu ne yapıyor?


Sen sevişmemişsin sen ayrı dur falan diyor diğerlerine gidiyor veya.


Ya da şöyle bir şey olabilir sevişeni- Otostop çekene mesela.


Tabii ama sevişenin mesela gözden düşmesi ya da hakir görülmesi hikayesi ilk bu filmlerle başlamadı.


Gılgamış'ta Enkidu atlı köpekle, işte aslanla, fille gezerken su kenarında bir tane fahişe getiriyorlar buna.


Fahişe dediğim de böyle alımlı, genç bir kadından bahsediyorsun.


Yani meslek fahişelik.


Ve ama o zamanki çok önemli böyle işte erkekleri işte erkek olmaya, çocukları erkek yapan filan böyle eğiten de bir karakter o yani.


Böyle- Mektep hocası diyelim.


Hayır ama gerçekten böyle aşağılayıcı bir terim olarak o zaman kullanılan bir şey değil.


Şimdi bunu dinleyenler bilmiyor olabilir.


Yani kaba olacak ama işin erbabı dedikleri tam model ve ondan sonra Enkidu gibi kurtla, kuşla yaşayan deveye bile bir şekilde çekici geliyor ve adamın aklını alıyor.


Yani gerçekten aklı başından gidiyor.


Bu iki üç günde bir suya indiği bir yer var.


O nehrin kenarında bunlar şey yapınca aman bu neymiş falan diyor.


Gidiyorlar bir iki hafta sevişiyorlar bu arada evden çıkmamacasına.


Takati kesiliyor Enkidu'nun.


Aslanla falan koşamamaya başlıyor.


Ondan sonra bunlar da yakınına sökmüyorlar.


Bak işte iyi adamdı ama bir sevişti ne hale geldi diye.


Gılgamış da var abi bu arada.


Kızın adını hatırlıyor musun?


Çok güzel bir şeyli bir ismi vardı.


Şamat he Şamat. Şamat.


Zaten Temple prostitute yani öyle düz şey değil.


Harem tu'ymuş bu arada meslek adı da.


İlk şeyde.


Aynı hikaye gene şeyi söylüyorlar.


Yani ahlak-- ahlak değişen bir ahlak değil zaten Semitik bir ahlak.


Kamp olayının olmasının sebebi gerçekten taşra, izole olması.


İkincisi doğada sessizliğin içerisinde görmüyorsun.


Sokak lambası yok.


Yukarıda ay varsa var.


Ayağını bastığın yer belli değil falan.


Bildiğin medeniyet yok.


Gençler göz atim altında olmadıkları için coşuyorlar.


Hani geçen bir podcastte söylemiştim ya annesi babası misafirliğe giden deliren çocuk şeyi vardı.


Duvardan duvara hemen.


Hopluyorlar.


O vaziyetteler bu arada.


Tutamıyor bu gençler kendilerini.


Gerçi ben de iki üç tane içtikten sonra Freya'da koltuktan koltuğa hoplayan adamı görüyorum orada.


Yetişkin figürlerin yokluğunu dedim.


Aynı şekilde katil aynı zamanda yetişkin figürünün yerine geçiyor.


Bir kanun gibi cezalandırılıyor.


Aynı zamanda yetişkin figürü ya da kanun koyucu ya da kanunu uygulayıcı olmadığı için rahatça hareket ediyor.


Anadolu korku öykülerinde olduğu gibi hani birtakım yaklaşımlar.


Arkadaşlar bu bir formül ortaya çıkartıyor On Üçüncü Cuma.


Bu formulizasyon sayesinde tıkır tıkır sonra başka filmler koyuyorlar.


Kimsenin umurunda değil filmin ne kadara çekildiği.


Ne kadar kötü oyunculuk olduğu da önemli değil.


Önemli olan göğüs meme görünüyor mu?


Erkekte popo görünüyor mu?


Kevin Bacon'un ilk oynadığı rollerden bir tanesiymiş.


Çok alakasız o sevişme sahnesinde.


İşte gösteriyorlar.


Yani kız böyle bir avuçluyor Kevin Bacon'ın arka baconları.


[kahkaha atar] Arka baconları.


Ondan sonra neden bunu diyor ki gençler izleyecek.


Hani sahneleri öyle yerlere gizleyelim ki hani heyecanlandırsın bir yandan.


Ay kapat o sahneyi falan dedirtsin kendisine.


Ondan sonra çok heyecan verici ölüm sahneleri tasarlıyorlar.


O da neydi?


Dawn of the Dead'in setinden yeni çıkmış.


Böyle elindeki kanı yıkamamış Tom Savini.


Biliyor ve Tom Savini az paraya çok iş yapan bu işin, nasıl söyleyeyim, mucitlerinden sihirbaz bir herif.


Özel efektler konusunda.


Bu günbatımından şafağıdaki biker hatırlarsınız belki.


Hâlâ aktif bir şeyler yapıyor galiba Tom Savini.


Üçüncüsü de video kaset.


Video kaset böyle yeni bir şey veriyor insanlara.


Bir kültür odağı veriyor.


Biz hepimiz mesela videolar sayesinde izlemişiz bunu.


Çok güzel kapak çizdiriyorlar.


Onu da söyleyeyim.


Mesela sinema filmlerinde poster çıkar.


Posteri üç beş yere asarlar.


Ondan sonra ne olur?


Gelecek programlar şimdiki döner, ondan sonra da kaybolur gider ya.


Abi bir asıyorlar bunu video dükkanının kapısına üç sene duruyor o poster orada.


Ve bu da çok hâlâ kendini izlettiriyor.


Kaybolmuyor filmler.


Daha öncekilerde öyle bir şey değildi.


Film geldi gitti işte.


Bu-bu tarafı önemli ve bu da kendi kendine bir şeyleri geliştirme şansı veriyor bize.


Mesela Jason yok ilk başta.


Jason'ın efsanesi var.


İki de Jason kafaya böyle bir şey.


Bir yastık kılıfından torba geçirmiş.


Ütüste maskeyi buluyor.


Maske iyiymiş, dursun diyorlar.


Dokuz film falan maskeyle geziyor bildiğimiz hokey maskesi ile.


Yani hikayenin gelişmesine de imkân veriyor bu kaotik ortam.


Filmin en büyük gücü Tom Savini gerçekten.


Yani Tom Savini'nin efektleri sayesinde o gerçekçi, o gün için gerçekçi olan o plastik makyaj ve gerçekçi görüntüler, bol kan ve ilginç ölüm şekillerinin başlaması meselesi de filmde oluyor.


Çünkü atıyorum Myers yapmış bir şeyler ama Myers aşağı yukarı işte bıçağıyla yapıyordu yapacaklarını.


Burada orijinal olan biraz yenilik diye hani öyle bir farklı farklı, yok gırtlaktan ok soktum, yok duvara astım, okladım, belini işte kestim gibi böyle bir şeyler var.


Bak mesela bu ileride bize Final Destination'ı açan şey aslında.


Her gün etrafında görünen item'ların rahatsız edici bir şekilde cana kastetmesi.


Bunu da Wes Craven'la Havuz Ihtilaf'te kullanıyorlardı.


Yani o da iyi bir şey.


Çünkü hani duvardaki o silah patlar.


Çehovian yaklaşımı biraz şey gibi.


Ok var ortamda katil getirmiyor.


Pala, pala zaten Amerikan ordusunun İkinci Dünya Savaşında askere verdiği bir şey.


O dirgen diyeceğim üç ağızlı yaba ya da bilmem ne- Zaten her samanlıkta bulan bir şey.


Balta var bilmem ne var.


Yani her gün, her gün kullandığın herhangi bir araç.


Daha sonra tornavida var mesela ikinci filmin başında.


Her gün kullandığın bir araç aslında cinayet aletine dönüyor.


Psikopatlık da var orada.


Şimdi tabii bu serinin çeşitlendirilmesi.


Bunları böyle aşama aşama görmemiz gerekiyor.


Şimdi birinci filmi konuşuyor olmamızın zaten bence konuşmamız gerekliliği de burada başlıyor.


Şimdi ufak bir çeşitlilikten bahsediyorum.


Daha birinci filmde işte ok var, pala var, bıçak var.


Ondan sonra oradaki potansiyeli görünce seride coşuyorlar.


Bu bütün slasherin oluşmasında da yani aslında aşama aşama baktığımızda retrospektif olarak görebileceğimiz bir şey.


Yani biz şeyi de final girl, işte sevişmemiş olandır.


Ya arkadaş, birinci filmde yani bu filmde zaten sadece bir biri, bir kişiyle, yani iki kişinin seviştiğini, yani bir biri en başta bir elli sekizde birilerinin seviştiğini, bir de ondan sonra bu filmde de işte bizim Kevin Bacon'la sevişen kızı görüyoruz.


Onun dışında bir sevişen yok aslında.


Kimin ne kadar seviştiğini de bilmiyoruz.


Bunlar daha sonra böyle bu potansiyeli görüp aşama aşama bu kuralları oturtmaya başlıyorlar.


Şeyde biraz daha net, Halloween'de biraz daha net.


Gerçekten şey hiç sevişmemiş olduğunun altı çiziliyor orada.


Fakat ne var?


Demin şeyi unutmadan söyleyeyim.


Mesela filmin bu yapım aşamasında yine Sean S.


Cunningham'ın yani yönetmenden çok para kazanmayı bilen aslan gibi işte bir business kafası olması meselesi.


Daha film çekmeye başlamadan şeyi duyuyor.


Cuma adında birilerinin bir film yapmakta olduğunu duyuyor.


Gidiyor Variety dergisine.


Cuma adıyla afiş bastırıp bir reklam firmasına bir afiş tasarlatıp 13.


Cuma ve zaten daha sonra da işte bu efsaneye dönüşecek olan üç boyutlu camı kıran, filmin başında da gördüğümüz 13.


Cuma logosunu, işte ismin yazılışını filan mesela çat diye bunu koyuyor.


Veya onu koyduğu için öbür film daha önce çıkacak olmasına rağmen, çünkü öbürü daha çekilmemiş bile.


Ama o alıyor ismi.


Öyle olunca bunlar işte 13.


Cuma, Yetim, The Orphan diye alt başlık koymak zorunda kalıyorlar kendi filmlerine.


Hatta işte ilerleyen zamanda kendilerini ayırmak için oradan sadece Yetime dönüşüyor.


Filmin adı The Orphan olarak kalıyor 79'da, 78'de.


Ama zaten o hiçbir başarı da elde edemediği için o 13.


Cuma filmi zaten silinip gidiyor.


Ondan sonra para kazanma meselesinde Paramount tabii buradaki şeyi görüp potansiyeli görüp işte orada o iyi anlaşmayı Cunningham yapınca ilk defa bir bağımsız yapım, dandik bir böyle az para harcanmış düşük bütçeli filmin büyük bir Hollywood stüdyo tarafından alınıp pazarlanması.


Yani bin milyon dolara hakkını alıyorlar.


Pazarlaması için, yayınlanması için üstüne bir milyon dolar da reklam yapıyorlar.


Yani eline geçince Paramount'un, ya bu film niye bu kadar ses getirdiğinin cevapları aslında böyle daha çok bu işin para iş business tarafında saklı.


Onu, onu atlamamak gerekiyor.


Hatta öyle ki mesela şey bile bunun böyle bir seriye dönüşmesinin arkasında bile sonradan yazarın hiç öyle bir düşündüğü bir şey yok.


Victor Miller sadece engelli bir genç çocuk olarak düşünüyor boğulan Jason'ı.


Ve o şekilde geliştiriyor.


Sonda ortaya çıkması vesaire öyle bir şeyler yazılmamış.


Bunların hepsi sonda.


Mesajda Tom Savini diyor ki, ya bu böyle bitmesin, biz şey yapalım, Jason sudan çıksın.


Mesela böyle bir sahne yazalım.


Mesela sonra öyle bir sahne yazılıyor.


Yani serinin başlama sebebi- Zombi yakalama sahnesiydi zaten.


Bir de böyle yanmış bir şeyler olmuş aslında.


Yani- Sarmaşık gelmiş mi falan?


Böyle fantastik bir canavar çünkü yaratacaklar ya.


Normalde suda çürümüş bir şeyin olması lazım.


Bir de Savini de kendi ekspertizini diyor, biraz daha şey olsun, screen time olsun diyor.


Görünsün kardeşim o kadar yaptık diyor.


İşte o şeyi düşünüyor gerçekten.


Onu da Savini tanıdığı, çocukken tanıdığı, işte böyle mahallenin delisi kıvamında birisi varmış.


Onun yüzünü hatırlıyor, işte dudağında yarık olan filan.


Oradan onu düşünerek yüzü yapıyor, işte kel kafa olmasını kendi artistik bakış açısı olarak sunuyor.


Hani o kel kafayı yaratıyor vesaire.


Böyle bir çaba var.


Ve o yüzden de mesela Jason'ın gerçekten birinci filmde-- Ha tabii ikinci bir orijinal olacağım çabasıyla.


Ve tabii başarıyorlar ama bir katil var, bir katil var.


Katilin anne kadın çıkması.


Tabii aslında orada bir sürpriz var.


Yani o kırklı yaşlarında bir kadının katili.


Yani bir babaanne beklemiyorsun.


O günlerde insanlar yaşlı görünüyordu ya.


Ben o yüzden 40'lı yaşlarında dedim.


Emin değilim kaç yaşındaydı Betsy Palmer?


Elli elli beş arasında olması lazım.


28'liymiş çünkü.


Bunların hepsi o son sahneye, Tom, Sam, Ine Hadi yapalım biz bunu demesinden sonra büyük ihtimalle parlak bir zeka hareketi olarak oradan seriala dönüşmesi eee şans kapısını açıyor.


Çünkü yoksa işte kadıncağız zaten sonda kafayı kesiyorlar ölüyor.


Ve de kafayı kestikleri zaman o yine Tom Savini'nin başarılı bir şeyi- Yapmış edama.


Yapmış o kafayı yapıyor.


Vücu-- omuzları yapıyor.


Sonra bunu asistanına giydiriyor.


Altta asistanı gerçek bir insan var ki o hareket edebilsin.


Ve üç tane de şeyle çok kolay düşsün diye kafa.


Üç tane de kürdanla.


Zaten dikkat ederseniz kürdanlar görünüyor şey yaptığı zaman- [kahkaha atar] Kafa koptuğu zaman.


Iıı ama dikkat etmeyin tabii.


Böyle bir lüzumsuz bir dikkate gerek yok.


Iıı keyfini çıkarın yani filmin.


Sinemada görünecek diye bıraktılar büyük ihtimalle, bir daha bunu kim geriye sarıp izleyecek dediler?


Yok yani o dönemde zaten daha iyi bir şekilde yapılması mümkün değildi.


Ama- Bayağı güzel bu arada.


Yani kopmuş- İyi işler çok iyi işler.


Ee ama işte ondan sonra o ellerin kaldırılması filan.


Ama yani dediğim gibi lüzumsuz dikkat ederseniz kıllı parmakları filan hani görebilirsiniz.


[gülme] Betsy Palmer'in değil asistanının çünkü şey ellere scanningi.


Ama- O evet o parmaklar ne yazık ki benim dikkatimi çok çekti.


Bir de i-ii burada bir tane arka hikaye olarak ilginç bir şey var.


Alice karakterini oynayan Adrian King.


Böyle o daha ilk görür görmez diyorlar ki işte Alice bu.


Evet, bu saflığı, yüzündeki tatlılığı.


Final Girl olacak olan karakterimiz.


Ya filmden önce hiç kimse.


Filmin oynadığı haftanın ertesinde şeyin Amerika'nın en büyük yıldızına dönüşüyor bir anda.


Öyle bir tabii büyük bir seyirci kitlesi ve hayran kitlesi hızla oluşuyor ki her yerde böyle.


Fakat ilginçtir hemen peşine de bir stalker meselesi ortaya çıkıyor gerçek hayatta.


Ve seksen birde ikinci filmde de oynuyor aslında Adrian King ama o stalker gerçekten aşama aşama büyüyerek sonunda hani yüzleşip ona silah çekene-çekmesine kadar dönüşüyor adamın.


Paçayı kurtarıyor Adrian King ve şey yapıyor.


Ya bu iyi değilmiş ünlenmek filan deyip tamamen kariyer arayışını bırakıyor.


Ve yani seksen birde ikinci filmden sonra bakarsanız iki bin ona kadar bir daha hiç rolü yok.


Çıkıyor yani o piyasadan.


Belli ki daha sonra belki parasız kaldı, bir şeyler oldu.


Sonra iki bin ondan- Ya da belki stalker ölmüştür o arada.


Stalker zaten işte ondan kurtulduktan sonra, belki işte yaşını aldıktan sonra iki bin ondan bugüne kadar bayağı onlarca film var yani.


Hani ondan sonra yeniden tabii o şeyin Friday the 13'in ününü kullanarak belli ki hani çok korku filmi var.


Çünkü yine B Class filmlerde bol bol oynamış.


Bakıyorum şey, ses aktrisliği yapmış o dönem.


Yok işte şehirde falan.


Beyaz Saray'da cinayette arkada dönen bir looping voice var.


O sesici seslendirdi.


Bıdı bıdı falan diye.


Doksanlarda da aktif ama yüzünü göstermiyor.


Bu arada şeyde de ikinci filmin girişinde ölüyor mesela.


O da bütün o slasher'ların, o Scream filmlerinin şunları bunları severek aldığı bir geçiş şeydi.


Çünkü on üçüncü Cuma'dan evvel Halloween de devam etti bilmem ne.


Ama bu şekilde devam etmiyor.


Bu model, bu formüllerle ilerlemiyor.


Aslında bakarsan the original slasher gibi duruyor bu.


Daha sonra Scream'de falan da kullanılıyor.


Wes Craven'ın da severek üzerine atladığı aslında şeylerin birçoğu da öyle.


Bir önceki karakterin başta bir öldürülmesi hikayesi falan vardır ya mesela [anlaşılmıyor] Tabii beklemiyorsun.


Çünkü oradan şey zaferle çıkmış.


Gel burada iki-- ikinci sahnede öl.


Yani- Bir de zaten şey var- Tehlikeyi artırıyor.


Şimdi Halloween, Friday the Thirteenth, yani 13.


Cuma'nın bu birinci 1980'deki filmde de aslında biz ee film başlıyor.


İşte elli sekizdeki bir olayı görüyoruz.


Ondan sonra günümüze geldiğimizde bize tanıttığı birinci karakter işte aşçı olacak kızımız ve kasabadaki herkesin uyarılarına rağmen kampa gitmeye karar veriyor, gidiyor.


Şimdi senin ilk gördüğün güzel kız nedir?


Final girl'dur yani düşüncem.


Yani final girl olabilir ya da kahramanındır.


Baştaki her yani film için önemli bir karakter olacaktır.


Ve o ilk ölen ee karakter oluyor.


Dolayısıyla daha sonra- En son jipte görünüyordu.


Film kapanırken jipte hâlâ oturuyor böyle Yani o, o kızın ölmesi işte.


Mesela yine bu Galip'in demin söylediği şeyi başlatıyor.


Ha dur biz bir güzel bir kız gösterelim.


Sonra bunu da filmin başında öldürelim.


O sürprizi yaşatalım.


Ta işte Wes Craven'ın Scream'de bile kullandığı aynı özelliği başlatmış oluyor.


Bir şey daha söyleyeyim bu arada bizim Alice karakterimiz yani final girl olan hatun dedin ya sevişmedi, sevişmeye fırsatı olmuyor yoksa oradaki Bill'le bayağı yakınlaşıyorlar.


Bill, Bill nerede?


Bill gelemedi bir türlü.


Jeneratöre gideyim mi, geleyim mi falan.


Ama minnoş minnoş takılıyorlar.


Bir gece daha sürse mesela bu cinayetler orada kesin bir- Yakınlaşma var.


Gündüz vakti bir şey olacak yani.


Ama yani oradaki- Dudak dudağa gelinir bence.


Kelime olarak Mrs.


Voorhees bunun adını koyduğu için evet sevişenleri öldürüyorum diyor.


Ama yani oradaki bunlara monopoly oynatan kız da sevişmiyor.


Hatta İncil okuyor galiba o.


Ya İncil okuyor da şimdi ablam da çok seksi bir şekilde etrafta geziyor.


İşte ama sevişmiyor.


Yani hani daha o kadar- Denk gelmemiş gibi geliyor.


Steve ile Alice'in de yakınlaşması.


Yani o yaş grubunda herkes yani şey de sevişmiyor.


Komik olan karakter de ilk ölenlerden.


Onun geziyor Kevin Bacon'un manitasında.


O birilerinin gözü var yani.


Yani o yaşta zaten olması gereken yaz kampında herkes cıbıl cıbıl geziyor, takılıyor.


Biz de bunu görüyoruz.


Yani böyle gelişmeler oluşuyor.


Aslında kampta olması gerek-- yani kampta yapması gereken asıl görevi yapmayıp başka şeylerle ilgilendikleri için eee öldürülüyorlar sonucuna geliyor bu.


Olabilir yani bir gün içinde.


Bir günde daha birinci gün zaten gelmişler.


O gün her şey bitiyor, bir akşam da bitiyor.


Çocuklar şey bile diyebilirler.


Abla sen bizi boşa öldürüyorsun.


Daha mesai başlamadı.


Başlamadı yani.


Adam var, baştaki adam var.


Gidiyor sonra ee-Böyle bir jiple geri dönüyor hani.


Sonra yürüyor.


Onu bıçaklıyor, öldürüyor.


O adam kiminle sevişti?


Yani mesele o kadar basit değil.


Ama bu katman katman bunların yolunu açıyor.


Senaryo yazarın değişmesinin burada bir yıkıcı bir etkisi var bence.


Ama kimsenin umrunda değil [diye konuşurken ikisi aynı anda] bunu demeye çalıştım ben de.


Çünkü kitle mitliği ona göre hani toparlıyorum.


Ve de işte retrospektif olarak bunları söylüyoruz.


Beril'in de senin de belirttiğin gibi Galip.


Çünkü o gün hepimiz korktuk, hepimiz eğlendik, hepimiz şaşırdık.


Şimdi Jason ilerlediği zaman belki on üçüncü Cuma için tamamen ayrı bir bölüm yapılabilir.


Bütün franchise için.


Başka bir şeye dönüşüyor.


Zaten böyle ölüme dönüşüyor.


Daha sonra o maskeyi taktığında suratına.


Böyle maske olduğunda değil, maskeyi çıkarttıktan daha sonra korkunç olması gerekir ya.


Aksine bu eciş bücür surat yerine o yastık kılıfından bozma çuvalı taktığında suratına öyle posteleri var ya.


Bu Amerikan köylülerinin tanınmamak için takıp gidip milleti yaktıkları, direğe astıkları falan.


O esnada taktıkları böyle tek gözü iki gözü oyuk yırtık çuval.


Klux, Kluxklan.


Evet, evet o tarz şeydir.


Hani posede değil ben yasadışı kasabalıların şeyi.


Nedir adı?


Lynch grubunun hani işte polisler beni tanımasın diye kafasına taktığı şey.


Polis de yanında duruyor.


Kafasında bir tane de polisin kafasında var.


Bir tane de polis de var.


Yani şu bakımdan söyleyeceğim.


İnsanların o kafasına taktığı şey falan derken maskeyle ölüme dönüşüyor herif.


Ondan sonra mesela dokuz film boyunca on film boyunca onun ölmemesi batmıyor insanlara.


Çünkü o ölüm olgusuna geliyor.


Yani artık bir insan bedeni olan fıttır fıttır oradan oraya giden- Şeyın uzantısı bu aslında hikaye çok belli.


Mask of the Red Dead.


En son ona da şey- Ee işte onu o yani.


Mesela o taraf önemli.


Şey diye söylüyorlar.


Bir şehir efsanesi gibi yerleşen yerel bir efsane gibi ilerleyen vaktinde burada çocuk boğulmuş, burada hep kötülükler olur diye başlıyor.


Ondan sonra sadece kampta olmasına gerek yok etrafta Jason dadanan bir şey.


Yani insanların başına bela.


En son çok komikti.


İnsanlar dalga geçtiler falan ama ben çok eğlenerek izlemiştim.


Jason'la Freddy karşı karşıya falan.


Uzayda uzaydalar bunlar tuhaftı.


Evet ya uzay artık yani- O son noktaydı.


O konuyu çıkarmak istemiyorum.


İki binler başı yani sonuç itibariyle bir tanrısal bir seviyeye geliyor.


Tanrısallıken insan üstü bir şey haline geliyor ve ölüme dönüşüyor.


Evet, evet ikonik, ikonik bir şey halinde dediğin gibi ölümü temsil eden Azrail'e dönüşüyor.


O kısmı da mesela geçmemek lazım.


Onda o yaşam enerjisi, o hikayeyi devam ettirme şeyi yoktu.


Carpenter, Cunningham'dan daha iyi bir yönetmen dönüp baktığın zaman.


Tobey'i bu rol keza falan.


Ama devam ettiremediler, o hikayeyi.


Bunu da düşünmek gerekiyor.


Burada böyle bir başarısı da mevcut.


Bir yandan da tabii hâlâ seksi erotik gücü de var.


Diğerleri bu kadar çalışmadı yani.


Şeyi de ben çok beğendim aslında.


Bence o ekleme güzel olmuş.


Hani daha sonraki devam filmlerin çekilmesine yol açmakla birlikte o kanoda kız kurtuluyor.


İşte polisler geliyor, el sallıyor ve oradan işte Jason çıkıp onu suya çekiyor.


Suya çekiyor.


Ben onu hastanede uyandığı zaman aa, şey rüya gördü zannettim.


Ama sonrasında anlıyorsun ki aslında rüya değil.


Ikinci film öyle diyor.


Ama ilk filmin orada bitseydi rüyaydı [gülüşme] .


Ha, ee, evet ama- Polisler yoktu kimse diyor.


Yoktu kimse diyor ama işte gene de sen anlıyorsun ki.


Çünkü orada şey bitirmesi, o hâlâ orada demesiyle zaten anlıyorsun ki ha.


Şimdi mesela o zaman anlamıyordun ikinci üçüncü film gelir bunun diye.


Ama şimdi mesela ona benzer bir şey gördüğü zaman ha bunun ikincisini, üçüncüsünü yapacaklar diyorsun.


Bence güzel bir dokunuştu yani.


Belki o sahne olmasaydı devamı da olmayacaktı.


O kanca attıkları için.


O ikisinin arasındaki en büyük farkı şimdi Beril anlattıkça aklıma geldi.


İzleyici kitlesi orada belirlemiş.


Bir tanesi televizyon filmi, bir tanesi videoya adım atabilmiş video filmi yani.


Carpenter'ın filmi de televizyon filmi değil de video piyasasına yönelik bir şey olsaydı o zaman o piyasaya göre ilerleyebilirdi belki.


Şeyi de söyleyelim ya bu arada kamp hikayelerinde slasherlarda ilk şişman gözlükler ölür derler ya, yalan abi.


İlk çok konuşanlar, şu devamlı şaka yapan, işte abi uyuşturucuyu nereden aldık, içki alalım, orada aç kalırız bıdı bıdı diyen ilk onlar ölüyormuş [gülme] yani listeye baktım ben parti çocuğu.


Alkol, esrar, seks peşinde olan genelde ilk ölü yazıyor.


Serseri yani.


Evet, o yüzden ahlakçı diyorlar zaten.


Biz bu hafta slasher konuşmalara doyamadık.


Ondan sonra uzun bir konuşma sohbet yaptık.


Umarız siz de bizim kadar eğlenmişsinizdir.


Hikaye'nin yeni bölümüne hoş geldiniz.


Bu hafta kaldığımız yerden üç vampir filminin ikisini konuştuk.


Western horror olarak, ee, addediliyor.


Yani bana soracak olursanız pek western olduğunu söyleyemem.


Çünkü westernin bana göre daha, ee, belirgin özellikleri olması gerekir.


Gene de o tarafa doğru, hani o tarafa doğru göz kırpan bir film denebilir.


Bana soracak olursanız.


Kathryn Bigelow hem yönetiyor hem de senaryosunda imzası var.


Oyuncular Adrian Pasdar, Jenny Wright, Billy Paxton gibi, bugün bildiğimiz tabii ki, yani adları duyulmuş oyuncular.


Özellikle Bill Paxton, ben hiç onu öyle görmemiştim [gülüyor] işin açıkçası.


O zaman seyretmemiştim ben bu filmi.


Tabii bugünden bakınca film çok bana göre değil, ki ben hâlâ mesela Lost Boys'u daha çok severim.


Yani ne olursa olsun Lost Boys der geçerim.


Ama şöyle bir şey var.


Near Dark hakikaten türün, tür için önemli bir yer tutuyor diyebilirim.


Özete gelecek olursak, Oklahoma'nın bir küçük kasabasında genç bir adam babasıyla, ee, ve kız kardeşiyle birlikte yaşıyor.


Sıradan bir kasaba çocuğu, işin aslı.


Tahminen babasının yaptığı işi veya, ee, yapmak istemiyor.


Ee, o küçük kasabaya da kısılıp kalmak istemiyor.


Tabii her kasabalı genç gibi kasabaya gelen yeni bir fıstık olduğu zaman da peşine düşme,ee, refleksi var.


Ve her şey böyle başlıyor.


Kasabaya gelen akşamın biköründe bir fıstık onun dikkatini çekiyor.


Onun peşine takılıp bütün gece gezmeye başlıyorlar.


Ve sonunda, ee, tabii beklediğimiz üzere ısırılıyor.


Evet arkadaşlar, ee, seksen yedi filmi ama biz gene hani sürpriz bozanlarla dolu olacak.


O yüzden haberiniz olsun, izlemiş olursanız daha keyifli olur bu sohbet.


Şimdi insanın avcısına aşık olma konusu var burada.


Ama ben biraz şu yönden baktım.


Hani ben biraz ufaktan bir gireyim.


Hani siz ne düşünüyorsunuz ona göre söylersiniz.


Aslında bu bir uyuşturucuya düşen, ee, bir genci kurtarma çabası filmi, ee, bile denebilir.


Yani vampir yerine uyuşturucu bağımlısı bir grup koyarsam ki aslında, ee, çocuğun peşine düştüğü kız bir göçebe hayatı yaşıyor ve toplama bir ailesi var.


Ve bu aile de tabi doğal olarak vampir.


Şimdi o yönden baktığın zaman işte uyuşturucu bağımlısı, göçebe bir ailenin eline düşen bir gencin, ee, kendini kurtarma çabası, onlardan biri olamama, olmaya çabalama ama olamama ve sonunda da hem kendini hem de kızı kurtarma çabasını anlatan bir film diyebiliriz.


Ben seyrettiğimde onu düşündüm.


Yani dedim bunun hani vampir olmasa yerine uyuşturucu konsa da aynı, ee, şey, ee, aynı film çekilebilir.


Babanın veteriner olması çok anlamlıydı.


Birtakım enteresan bakış açısı getirmiş mesela.


Birinin kan nakli ile vampirlikten kurtulabilmesi bence taze bir bakış açısı.


Güzel bir buluştu aynı zamanda.


Yani çok uğraşmıyoruz.


Sadece, işte kan nakli yapıyoruz.


Ee, bir hastalığın da, hani bir hastalığın olduğu zaman da kan nakli alabilirsin, serum alabilirsin vesaire.


Yani çok, ee, şey düşünmüş, çok mantıklı, aşırı fazla yani fazla mantıklı bir nokta bana soracak olursanız.


Yani evet, biraz düz mantık gibi olmuş aslında.


Hani hastalanınca ne olursun?


Yani kanın hastalanınca ne olursun?


Kan nakli olursun.


Böbreklerinde, hani böbreklerinde bir problem varsa işte diyalize şey yaparsın.


Yani şimdilik şöyle toparlamak gerekirse, bana bugünün daha da büyük bir sorunu olan uyuşturucunun o günkü yansıması, vampir olan, yani vampir temasıyla yansıması denebilir.


Çünkü, ee, tarihlere baktığınız zaman o dönem de çok uyuşturucunun, ee, zirve yaptığı dönemlerden bir tanesi, ki şimdiyle kıyaslayacak olursanız aslında hiçbir şeymiş.


Çünkü bugün artık köydeki inek bile uyuşturucu kullanıyor.


O yüzden yani iyi bir bakış açısı ama tam olarak, işte vampire çok önemli bir şey getiriyor mu?


Onu ben pek göremedim.


1987 yapımı Near Dark filmi, döneminin vampir numaralarının 1980'lerde yeniden ele alınan vampirleri, aslında sinemada bir daha kendini tekrar etmesi olarak görülebilir.


Çünkü daha önce American Süb-- Suburb'de böyle bir Amerikan rüyasını yaşayan kişilerin mahallelerinde bir vampirin ortaya çıkmasını, işte Dracula hikayesinin yeni versiyonu olan Fright Night.


Güzel filmdir bu arada, iyi bir yorumdu.


Ondan son-- İyi de iyi bir yorumdur bu arada onu da söyleyeyim.


Toby Hooper'ın mıydı kimindi?


Hatırlar mısınız Fright Night'ı?


Değilse ben Spielberg falan elinden çıkmış.


Çünkü çocuklar mocuklar da var işin içinde.


Yani izli pedofil diyeceğim ayıp olacak şimdi sizinkine ama hep çocuk ve aile üzerinden gittiği için orada bir ters mıknatıslanma etkisi görüyorum.


Bir yandan tabii seksyenler hep aile, biz bir takımız bilmem ne Reagan dönemi falan olduğu için- Tabii çocuk takımı şu bu.


Evet bir de tabii evde sinema keyfi var.


Video kaseti çocuk da alabiliyor onlara yönelik.


Kimseyi rahatsız etmediği, ürkütmeyecek bir setup.


Comic Relief de o yüzden zaten özellikle ortaya yani öne çıkıyor.


Bir Fright Night' konuşacak bir şey varsa konuştuk sıra da.


Los Boys var mesela Los Boys da yine yeni bir yorum.


Orada da cinayetin ya da kolayca cinayet işlenip ortadan insanlar kaybolduğu zaman peşine düşmemenin anavatanı olan Santa Clara mıydı?


Öyle bir yer var.


Ve oraya yeni taşınan, ee, yalnız yaşayan bir annenin iki tane çocuğunun iki ergen aralarında iki yaş var, yani iki, üç yaş var.


Bu büyükçe biraz daha ergen irisi olanın nedense ergenleri hep on yedi yaşında, çocukları yirmi beş, otuz yaşında insanlar oynattıkları da var.


Daha sonra da hep öyle oldu bu arada.


Hiç yaşında ergen oynayan bir Macaulay Culkin falan var herhalde.


Çok az yani- Değil mi?


Ondan sonra- Ama o kanunlarla da alakalı olabilir bu arada.


Yok değil ya, sadece daha idealizi göstermek için.


Çocuk kendisi gibi sivilceleri görmek istemiyor yani bir yerde.


Sivilce olmasın diye.


Daha ideal bir şey yani böyle Scary Movie'de falan hep dalgasını geçerler ya.


Hep öyle yakışıklı, güzel, biraz daha olgun tipleri oynuyorlar.


Yani erken büyümüş ergen irisinden ziyade yetişkin insan kullanıyorlardı.


Orada da işte bir plaj, küçük böyle motor çetesi tadında bir vampirler vardı işte ？？？ oynadığı galiba.


Ondan sonra orada da birtakım yine izler görüyorduk.


İşte Brooklyn Vampiri gene hakeza öyle.


Daha modern bir urban bir yerde şehir, ee, kurulumun içerisinde geçen şey.


Şimdi New Dark'ta da Kathryn Bigelow'un, Eric Falck miydi?


Senaristle beraber aynı zamanda birlikte yazdıkları bir western çekmek istiyorlar.


Ama o dönemin adeti olduğu üzerine işin içine korku atmak da istiyorlar.


Yani diğeri neydi?


Çocukların mahalledeki birinden korkma ve onun hakkında hikayeler uydurması.


İşte bu biliyor musun?


Eski karılarını hep öldürüyormuş gibi Mavi Sakal hikayesi tadında.


Hep kendi aralarındaki çocuk şehir efsanesi, mahalle efsanelerinden yola çıkarak bir şey yapıyorsa içine vampir atıyordu.


Ya da bir genç yeni bir yere taşındı, gene uyuşturucu seks temalı okulu kırmaya başladı.


Çocuk yoldan çıkıyor hikayesi varsa Lost Boys'daki gibi.


Gene içine bir vampir atıldı ya da Frankenstein de atılabilir burada.


Burada da mesela işin biraz daha tutması için daha modern bir yaklaşımla Western'in içine özellikle modern bir western yapacaklarında vampir attıklarını görüyoruz.


Bu arada filmde hiç kimse vampir demiyor, o da net.


Kimse vampir olarak konuşmuyor ama geri kalan her şeyi zaten vampiri gösterince bir daha altına yazmana gerek kalmıyor.


Biliyorsun biz vampiriz yeğen diyen yok Caleb'e mesela.


Jesse ne diyecek?


Seni gruba almayacağız.


Bir hafta zaman veriyorum falan.


Huysuz zaten ona.


Çünkü neden?


Kalbi kırık bir vampir.


Bir defa Jesse dediğin ya da Diamond Back hakeza öyle.


Bunların hepsinin bir karşılığı var.


Berlin'in dediği gibi, o dönem uyuşturucuya aile değerleri üzerinden topyekûn bir savaş açılmış bir dönem.


Yani James Bond da uyuşturucu tacirleriyle uğraşıyor.


Bur-daki işte New Dark'taki Caleb'in babası da uğraşıyor.


Herkes uyuşturucuyla savaşıyor.


Hatta böyle sadece Amerikalılar değil, video piyasasının kralı olan Kungfu filmlerindeki falan tiplerde işte Vietnam bilmem ne Afganistan arasında bilmiyorum artık coğrafya ne kadar tuttu?


O bölgede efendim afyon yetiştiriliyormuş, oraya operasyon yapıyorlar.


Gidiyorlar kendilerince orada bir şekil.


O dönem uyuşturucuyla savaşılan dönem.


Burada da yine uyuşturucunun tatminin dokunuşunu görüyoruz.


Vampirin en güzel şeyi bana sorarsanız, Enright'ın kapısının kilidini açtığı eşcinsellik.


Aslında vampire en yakın sayam metaforu olarak.


Yani vampiri metaforu olarak bir şey anlatmakta kullanacak olsanız, eşcinselliğin metaforu olabilir diye düşünüyorum ben.


Hep çünkü en iyi oturan o ya da Enright çok iyi oturttuğu için kalıba iyi duruyor, taşmıyor da.


Burada da mesela eşcinsellik vesaire yerine çocuklarla alakalı, işte gençlerin, ee, bu sıkı sıkıya kapalı neredeyse ikinci bir Viktoryen dönemi olan Reagan döneminde ahlaiken dayatmalarını reddedip, işte konserlere gitmesi, barlarda kavga çıkartması, içip içip eve gelmemesi, uyuşturucuya düşmesi, başka evsiz yurtsuz kızlarla takılması falan gibi korkunç şeyler anne babalar için.


Burada vampir metaforuyla eşleştiriliyor.


Yani Amerikan o kutsal ahlaki değerlerine aslında vampir atına binmiş bir başsız hayale saldırıyor.


Çünkü gençler hiç sevmez kendinden öncekileri.


Şimdi burada bir seri katil ailesi gibi davranan biz vampir ailesi görüyoruz.


Bir klan görüyoruz aslında.


Yani nedir?


Bunlar doğrudan ana baba, akraba vesaire değiller.


Aksine güç birliği yapmış bir vaziyetteler.


İşte Severin'la, Jesse, Diamond Back'le, işte Homer ilk kim bir araya geldi belli değil.


Kim kimin çocuğu da belli değil.


Ama norm-normalde bir aileden öte bir çete gibi davranıyorlar.


Zaten hani baştaki Jesse de birazcık Jesse James havasında.


Zaten referanslar göndermelerde Amerikan İç Savaşı'nda çalışmıştım falan gibi şeyler de bunu gösteriyor.


Şimdi o zamana kadar Amerika'da Vampir Ailesi deyince akla Monsters Family gibi parodi tipler geliyor.


Ya da Addams Ailesi gibi.


Şimdi bu gene bir aile, bir çetenin sunumu.


Ama burada mesela yeni bir bakış açısı var.


Gene yeni modern, seksenlere ait, kirli, daha çok rock'n roll bir mü-- yaklaşım var.


Burada da aslında bu yenilemenin dışında şeyi görüyoruz.


Monster ailesinin dönüşümü gibi.


Hani-Monsters Family'nin dönüşümü gibi.


Şeyin yanında seri katillere de bir gönderme var.


Sadece uyuşturucu ya da canavarın ya da gele-- canavar geleneğinin yenilenmesi, lokasyonun değiştirilmesi değil, aynı zamanda buradaki Amerika'nın altmışlarda yetmişlerde sıkça yaşadığı gerçekten hani ormanda nereye kazma kürek vursalar ceset kafatası çıkan bir dönem olmuş, toplumda süper star seviyesine ulaşmış.


Süper stardan kastım da şey.


Çok beğenildiği için değil inanılmaz büyük gündem olduğu için.


Seri katiller söz konusu.


Burada da gene aynı o seri katillerin yaptığı işleri gerçekleştirebilecek bir gezgin vampir ailesi kullanıp oturtulmuş.


Yani uzun, uzun yıllar boyunca en kötü vampir filmi nedir diye sorsanız cevap vereceğim net film hani Near Dark olmuştur.


Ama bu yani 2010'lara kadar filan diyelim.


Çünkü ondan sonra vampir filmleri o kadar yani sallapati işler çıktı ki.


Artık Demokra'nın şeyini de aştı yani.


Evet, standartlar fena halde.


Ki öyle ki yani işte hatırlıyorsanız ilk hani konuşalım derken işte Sinners, Abigail, Near Dark.


Ya Near Dark ben hiç sevmiyorum filan diye de böyle hani ama konuşmak zorundayız gibi bir tepkim olmuştu fakat şaşırtıcı bir şekilde şu son geçen bölümlerde işte konuştuk zaten dinlediniz Sinners ve Abigail'i.


Bu grubun içinde birden Near Dark bayağı en iyi film olarak [kikirdek sesleri] ortaya çıktı.


Sinners da kötü değil ama yani.


Ama yani ikisi ayrı ayrı dökülüyor ama Sinners çok büyük dökülüyor.


Yani artılarının detaylı bir şekilde konuştuğumuz artılarına rağmen.


Şimdi bir kere şeyi söyleyeyim ben.


Yani 1987 yılında ikinizin de söylediği bu filmin içinden çıkarılacak o alt metinler, unsurların hepsi tabii ki çok kolay.


Üstte böyle geziniyor.


O dönemde oysaki yani bunlar işte akademisyenler tarafından, işte eleştirmenler tarafından klasik yapılan işlerdi.


Ben her yeni film konuştuğumuzda söylediğim gibi burada da ister istemez tekrar edeceğim.


Tahmin ediyorum konuştuğunuz o konuların hiçbiri Kathryn Bigelow'un aklının ucundan bile geçmedi.


Bu tamamen yaşanmışlıkla, dönemin etkisiyle bunları düşünmeksizin çıkan yansımalar.


Filmin diğerlerinin karşısında üstte bir yerde durmasının sebeplerinden biri bu.


Hani o dönemi yaşayan sanatçı sonuçta hissettiğini eserinde dışa vurduğu ilham aldık aslında o dönem.


Hepimizde olan şey çünkü bu.


Birebir örneğini vereceğim şimdi bizim Anadolu Korku Öyküleri 1'de olduğu gibi.


Anadolu Korku Öyküleri 1'de hiçbir birbirimize sınırlama koymaksızın, az da tanışıyorduk hatta yani hani.


Birbirimizi o kadar tanımaksızın, birbirimize hiçbir sınır koymaksızın, sadece Anadolu korku öyküleri başlığında öyküler yazacağız, dedikten sonra kitaptaki bütün öykülerin Anadolu'da kadın meselesi üzerine gitmesi, kadına şiddet, kadının sıkışmışlığı, yabancılaşmanın yanı sıra kadına olan baskılar vesaire.


Bütün kitap bunu işliyor ve bunun biz hiçbirimiz birbirimize bunu yapalım demedik.


Ama o dönem işte bizim üstümüze bu sinmiş ve biz de eserlerimizde ister istemez benzer konuları işliyoruz.


Bu çok dönemsel bir şey.


Ama işte o sebeple şimdi bir iyi bu.


Bence bugün artıya dönüşen bir şey.


Yani eleştirmenler ne diyecek, akademisyenler ne düşünecek filan demeksizin filmini çekmiş.


İşte açıkça Western vampir filmi çekeceğim abi deyip çakmış.


Çünkü niye işte vampir satıyor.


Bir de canları Westen çekmek istiyor.


Ondan sonra bu filmin efektleri, ses kullanımı ilginç bir şekilde filmin böyle üç kalite, üç boy üstünde.


Bunun sebebi bu benim kişisel tahminim ama James Cameron'un etkisi.


Yani daha o zamanlar büyük ihtimalle sevgililer zaten kadro ikinci şey bütün vampirler Aliens'dan hop diye fırlayıp hani Aliens'ın kadrosu Paxton işte bizim şey...


Harnickson ve ablamızın adını da unuttum ama Rodriguez'i oynayan şeyde Janet Abla.


Bunlar şeyin ana kadrosu, Aliens filminin ana kadrosu.


Öyle ki hatta zaten akşam kasabada kızla yürürlerken fonda sinemada Aliens oynuyor filan.


Yani birebir zaten bunu destekleyebileceğim bir şey var.


Efektleri dinlerseniz eğer birebir Terminatör'ün sesleri var.


Terminatör sesleri var.


Yani şeyin neredeyse aynı sesi almışlar Terminatör'den [kikirdek sesi] .


Sahnelere bakarsanız işte tırın patlama sahnesi, ıvırı kıvırı filan.


Hani canavarı bu şekilde yok etme falan.


Bunların hepsinde ben adı hiçbir yerde geçmemesi halden James Cameron'un etkisi görüyorum.


Filmin daha önce de, bugün de devam eden bence tek iyi yanı vardı.


Yani diğer hiçbir konuya, her konudan bağımsız, diğer yeni filmlerden bağımsız olarak.


O da müziğiydi.


Bu Tangerine Dream benim çok sevdiğim bir gruptur.


Seksenlere damgasını vurmuş William Friedkin'in Sorcerer'ından tutun, Risky Business filmine kadar hani böyle çok bomba filmlerin [ve] böyle baştan sona müzikle döşeyen bir grup Tangerine Dream.


Burada da yine bence çok iyi iş çıkarmışlar.


Efektlerin dışında bağımsız bir şekilde filmden oturup dinlenebilecek müzikler yapıyorlar.


Fakat ben geçen filmlerde de belirttiğim gibi az da olsa Vampir [şarkı]


Bak kuralları demin Garib'in de dediği gibi kurallarla oynayabilirsin.


Kuralları değiştirebilirsin.


Şeyin, Anne Rice'in yaptığı gibi yeni bir tarih yazıp sen arkasını doldurursan ben eyvallah der saygıyla seni izlemeye devam ederim.


Ama- Elli sene olmuş yani bin dokuz yüz yetmiş altıda çıkmış kitap.


Tabii insanlar ilk kitabın güzelliğini hiç tartışmıyorlar bile.


Hâlâ takdir ediyorlar.


Her şey değişti bu arada.


Ama değişmeyen bir şey işte arkadaki iş, çalışma zekâ.


Kendi ayağının bastı.


Şeyi nedir arkadaşlar?


Her türlü öykünün kendi iç mantığı vardır.


Biz bunu her yerde anlatıyoruz.


Kendi iç mantığında tutarlı olacaksın.


Biraz da işte geçmişine de saygı göstermekte fayda var.


Şimdi burada, yani zaten filmin içinde zamanlamalar çok problematik.


Timing bir türlü tutmuyor.


Şimdi yani hikayeyi anlatıyorsun.


Ne zaman gece oluyor, ne zaman sabah oluyor?


Bayağı böyle keyfi.


Yani duruma göre.


A-a-şeyi çalıyorlar.


Vampir zaten otuz iki saniye.


Bir ısırıldın, sabah eve gidene kadar yanmaya başlıyorsun.


Ama yani o kadar koşuyorsun tam da yanmıyorsun.


Şeyi, eee, peşlerine polisin düşeceğini bildikleri için karavanı yakıp araba çalıyorlar.


BuBu sırada gece yani hani olmuş durumda.


Ondan sonra yani araba gece çalınıyor.


Sonra normal bir arabada, açık camları açık bir arabada ilerlerlerken günbatımını görüyoruz.


Sonra tekrar gece olmuş oluyor ve sabah oluyor.


Ya bi-bi-dakika arkadaş yani- Ne oluyor diyorsun?


Güneş doğuyor mu, batıyor mu?


Tamamen öyle bir geçiştir.


Yani bir iki gün sürekli gece.


Sonra birden hızla sabah olmaya başlıyor.


İşte kapıyı kapatıyorlar.


Güneş doğmuş böyle yaldır yaldır.


Herkes yanıyor filan.


Yani şimdi mesela bir kere o kurallara sinemanın kendi iç kurallarına uymuyorsun sen.


Zamanlamayı ayarlamıyorsun.


Ee ondan sonra gerçekten kan nakli.


Yani bak şimdi olacak.


Yani bu kadar saygısızlık olabilir.


Yani bir hikaye bazına, bir temeline bu kadar saygısızlık olabilir.


Şimdi adam diyelim ki sen son teknoloji bir böyle hani bilimsel araştırmalar yapan bir merkezsin, tamam mı?


Ve bütün belki işte üç nesildir vampirler araştırıyorsun.


Uyduruyorum şu anda böyle bir şey yok da.


Böyle bir sistem kurup ondan sonra bir vampiri yakalayıp, vampirin içindeki bütün kanı çekip ondan sonra yeniden içine kan doldurarak bir deney yapıyorum.


Bak bunu izleyebilirim.


Yani burada bir deney var.


Bunu izleyebilirim.


Bir şans verebilirim.


Ama yani babanın orada- İyi kotarırsam diyorsun.


Ya o da iyi yapacaksın tabii ama.


Yani hani bir şan-seyretmeye şans veririm.


Hani inanacağıma emin değilim yani.


[güler] Ama şu olur mu arkadaşlar?


Evde yani baban sana işte ne yapacak?


Yani iki yüz elli gram kan mı verdi?


Yani hani diyelim zorladı ölümüne hani bir litre verdi kanını.


Ee senin yani kan vererek kan değişimi diye bir şey yok zaten.


Kan nakli yani bütün kanı boşaltıp- Diyaliz değil.


Böyle ben ona kan verdim.


Oh ne güzel iyileşti.


Ondan sonra hatta hadi hadi hadi bunu yedik diyelim.


Oğlan çünkü bir haftalık vampir.


Ulan ondan sonra dört yıllık vampir kız da aynısını en sonda yapıp çakıp kızı da iyileştirdiler filan.


Yani neyse bu-bunlar yani bütününde birleşince çok acıklı oluyor.


Kathryn Bigelow benim için sinema kariyerine çok kötü başlamış bu filmle.


Ondan sonra bir mucize yaşatıp, işte Point Break ve Stranger Days gibi iki tane, yani aksiyonun ve bilim kurgunun zirvesinde, yani böyle akıl almaz, iyi bulduğum enfes iki film çekip yani nereden, neresinden çıkardığını bilmediğim hani iki film çekip ondan sonra yine bana sorarsanız dünyanın geri kalanı onun benim-- buna katılmadıklarını farkındayım.


Ama yine hiç iyi olmayan bir grup, işte Oscar'lık film çekerek devam etti kariyerine.


Yani sadece iki filmi var bana sorarsanız.


İki tane efsane çekiyor.


Ondan sonra o askerle bombalı filmler filan berbat yani berbat.


Dolayısıyla, ama o iyi döneminde müthiş bir James Cameron'un etkisi görüyoruz.


Onun bağlantılarıyla, onun etkisiyle iyi işler çıkardığını hissediyorum.


Ama bu demek değildir ki hani filmleri James Cameron'un yaptığı.


Bence kendisinde bir mucizevi bir parlaklık varmış.


Bir öğretmen.


Yani ne derler, akıl hocası.


Şimdi James Cameron'un akıl hocası olduğunu düşünecek olursan, bir kere büyük ihtimalle kendi etkisine çok empoze ettiğini düşünmüyorum ben.


Çünkü Kathryn Bigelow'un senin dediğin o iki harika filminde de hani tamam etki görülüyor ama tam manasıyla zaten onu James Cameron diyemezsin.


Fakat iyi bir mentor olduğunu düşünüyorum ben.


Bence Kathryn Bigelow, Cameron'ın gösterdiği yolda, yani kendini özgün bırak ya da kendi-- hani ona elbette bir şeyler öğretiyordur.


Elbette kattığı çok şey vardır ama ben onu özgür bıraktığını ve kendi şeyini içgüdülerini kullanması gerektiğini gösterdiğini düşünüyorum.


O iki filmin çıkma sebebi de büyük ihtimalle odur.


Yani kendini ne zaman birçok etkenden soyutlayıp kendi içindeki o cevheri çıkardığı zaman evet, çok güzel şeyler yapabiliyor.


Ama daha sonrasında büyük ihtimal-- ya bir sürü yönetmenin aslında böyle ne yazık ki hayal kırıklıkları var.


Şöyle ki, belli bir yerden sonra işte yok stüdyonun patronları giriyor, yok işte yapımcılar giriyor, yok bilmem neler giriyor, şu gir, o onu diyor, bu bunu diyor vesaire falan filan.


Senin için, yani yönetmenin içindeki o cevheri aslında çıkarılması gereken cevheri-Baskılayıp kendi istediklerini empoze ettiklerinden dolayı sonuçta yapılan işler iyi olacaksa da belli bir yerden sonra çok affedersiniz bambok olabiliyor.


Yani bence Kathryn Bigelow'un başına gelen de bu.


Yani o cevheri bir çıkardı iki filmde.


Ondan sonra yaşadığı artık her neyse sonrasında.


Yani ama dediğim gibi, bu benim kişisel görüşüm.


Oscar'lar verdiler, en büyük yönetmenlerden biri sayılıyor, en sevilen filmlerinden.


2000'lerden sonraki filmleri sayılıyor.


O hani o benim kişisel fikrim olduğu için, ben baştaki- Yok yok, ben de aynı fikirdeyim.


Yani birçok, işte birçok yönetmen de bunu görebiliyorsun aslında.


Yani ilk başladıkları dönemlerde bu adlarını duyurdukları, işte o cevherler belli bir yerden sonra gösteremiyorlar.


Gösteremedikleri için hep böyle daha pazarlamaya yönelik, daha paraya yönelik, yani daha kazanmaya yönelik.


İşte Oscar, Oscar diyorsun da.


Tamam, Oscar'ı ne kadar ciddiye alıyorsun sen?


Ben de hiç almıyorum.


Yani Oscar'ı hiç ciddiye aldığımı söyleyemeyeceğim.


Evet, vardır mesela çok güzel Oscar'lık filmler.


Evet, deriz, gerçekten hak etti.


Ama bu işin politika olduğunu, bu işin kazanç olduğunu herkes biliyor yani.


Yani çok çok iyi bir film eleştirmeni kalkıp da Oscar aldı diye bir filmi öveceğini zannetmiyorum ben.


Ki aralarında çok kötü şeyler de var.


Yani çok kötü örnekler de var.


Onunu söyleyecektim.


Haa, yani o belli bir yerden sonra artık piyasaya girdiğin zaman piyasanın şartlarına göre oynamaktan kaynaklı bir düşüş olduğunu düşünüyorum ben.


Çok iyi yönetmenler de.


Şimdi şeye gelecek olursak, işte başta da söylediğim gibi, hani tamam, bunu bir uyuşturucu filmi de yapabilirsin.


Yani pek çok şey.


Hani tabii ki o refleks olarak yapmış, büyük ihtimalle.


Düşünerek yapmamış ama sonuçta bu film bir bağımlılık filmi olmuş.


Bana göre kötü arkadaş ve bağımlılık filmi olmuş.


Mesela birçok şey, birçok korku var içinde.


Çingene korkusu.


Yani belli bir şeyi, belirli kurallara uymayan, toplumda dışlanan veya topluma, toplumla beraber yaşamak istemeyen, kendi ayrı komünlerini kuran- Göçebe.


Göçebe korkusu var burada.


Yani bunlar bizim kurduğum, bizim kurduğumuz topluma uymuyorlar.


Bizim koyduğumuz kurallarla oynamıyorlar.


Özgürlük şeyi altında, kisvesi altında istedikleri her şeyi yapıyorlar.


Yani her türlü sapkınlığı yapabilir düşüncesi var.


Çünkü toplumda şöyle bir şey var, kanı var.


Eğer bir topluluk veya birkaç kişi diyelim, toplumun kurallarına, toplumun geleneklerine, göreneklerine, bizim Türkiye'de de görüyorsunuz yani, uymuyorsa, bunun dışında yaşıyorsa bunlar kötüdür refleksi var.


Burada da aynı şey yapılmış.


Evet, göçebe toplumun kurallarına uymuyor.


Bir kere en başta gündüz uyuyup gece yaşıyorlar.


Belirli bir yerleri yok.


Öz bakımları kötü.


Kafalarına estiği gibi gidip geliyorlar.


Eee- Cinayet işliyorlar.


Cinayet işliyorlar, mala mülke zarar veriyorlar.


Aslında bütün bunlar toplum dışı, yani toplumdan dışlanmış insanların insanlara karşı duyulan korkuyu anlatıyor.


Onun haricinde mesela aile meselesi var burada da.


Aynen sizde seksen, seksenlerde aslında uyuşturucuyla, uyuşturucu kullanımının artımıyla, gençlerin başına bela olmasıyla ailenin parçalanması.


Bu Amerikan rüyasının, yani bu çekirdek ailenin, anne, baba, çocuklar, ondan sonra güzel bir ev, bahçeli, işte bir araba- Köpek.


Köpek, ondan sonra işte kasaba yakınında bir iş, düzenli bir iş ondan sonra ve elmalı pay- Akşam barbekü.


A-akşam da barbekü gibi bir, ee, ortamı bozacak her şey.


Bunlar için aslında bi-birer vampir, canavar, ee, vesaire.


Ee, burada mesela ailenin, işte Amerikan rüyası, ailenin parçalanmasını da anlatıyor.


Anne ölmüş.


Zaten parçalanmakta olan bir ailede, yani kopmak üzere olan bir ailede daha ileri parçalanmayı anlatıyor.


Yani, ee, genç adamın kendi istediği gibi yaşamak istemesi özgürce yaşamak, o kasabadan kurtulma refleksi.


Tamam aşık oluyorsun ama sen hani niye sabaha kadar hiç tanımadığın biriyle gezersin?


Bir kurtulma şeyi var.


Yani o içinde bulunduğu tekrarlayan döngüden kurtulma isteği var.


Böylelikle tuzağa düşüyor işte.


Aynı şeyi şunu, şunu söylüyor diyor ki sen aileni korumazsan, aile içinde bir düzen oluşturmazsan, emniyette olmazsan, yani çocuklarını emniyette tutmazsan öcüler gelir.


Senin çocuğunu alır götürür ve öcü yapar.


Bir de şey var.


Alışılmışın dışında komün meselesi.


İşte toplumun, ee, sana empoze ettiği şekilde değil de farklı bir şekilde yaşıyor olmak.


Şimdi bunların vampir olmasına gerek yoktu ki.


Belki de göçebe olarak yaşamayı seven bir grup insan, aile oluşturmuşlar kendilerine.


Şimdi orada da şeyi görüyorsun mesela.


Baktığın zaman, her bir karaktere baktığın zaman, işte dediğin gibi Jesse hüzünlü bir adam.


Yani biraz poetik yapmaya çalışmış Jesse'yi.


Ama çok başarılı olduğunu söyleyemem.


Ha, yapabilseydi çok iyi olabilirdi.


Aynı şekilde Diamondback de öyle.


Jesse'yle birbirlerine bağlılar.


Ama tam olarak anne baba gibi de değiller aslında.


Şey olmuşta ben, ben çocuk kaldım, böyle kaldım işte.


Ben yalnız ve hepinizin bir şeyi var.


Benim niye olmasın diye kendine bir eş arama şeyinde.


Ulan arkadaş, tamam eş seç de kendine.


Yani senin gibi çocuğu niye seçiyorsun hiç anlamayan yani.


Orada da mesela bir terslik var.


Yani başka bir şey yapsaydı mesela şeyde vampirle görüşmedi.


Kız kapana kısılıp kalıyordu.


Ama şey yaptı.


Kendine eş seçtiği bir yetişkindi.


Çünkü içindeki şey, içindeki ruh yetişkin.


E bu Homur'un da içindeki ruh yetişkin aslında.


Yani işte Catherine okumuş da anlamamış öyle bir durum var.


Yani evet, evet, yani okumuş ama anlamamış.


Yani sen çocuk olan bir vampir, kalkıp da bir çocuğu kendi yaşadığı sebebiyle bir çocuğu tekrar vampir yapmaz.


Orada işte klişeyi kullanacağım derken çok saçma bir yere gidiyor.


O mesela karakter olarak benim hoşuma gitmedi.


Yani sonuç olarak bence Severen burada gerçekten tam vampir, vampir.


Yani şöyle vampir, vampir.


Diğerlerinde işte poetikti, bilmem neydi, cart curt var.


Ondan sonra kan istiyor arkadaş.


Sen benim için yiyeceksin diyor.


Yani bir şeyden, inekten, bir mandadan veya bir balıktan veya bir tavuktan bir farkın yok diyor benim için.


Ve bir vampir gibi davranıyor.


Aslında tamamen Severen'ın şeyi olsaydı ona odaklansaydı, yani o tarz bir vampir şeyine bütün hepsi o tarz bir vampir olsaydı hiç böyle işte benim bilmem neyle çok yalnızım, işte benim de niye eşim yok falan filanı geçip tamamen o etobur şeyine verseydi, yırtıcı şeyine verseydi çok çok iyi bir şey yapabilirdi belki.


Unutulmaz kılan bu filmin bence Severen onun.


Şunu da söyleyeyim başta söylediğimde demedim.


Yani bunun vampir filmlerinin içinde bir yeri var.


Neden yeri var?


Çünkü onun sebebi Severen.


Amerikan ailesine yapılan güçlü kırsal kökenlerine yapılan bir saldırı var diye.


Çünkü Amerikan taşrasındaki aile yapısı sağlam diye resmediliyor.


Burada da gene sağlam vardı.


Çocuk tekrar geri dönüyor ailesine.


Anneyi kaybedenlerin sarsıldığı şey gibi ya da işte Vietnam savaşından geri gelenlerin sarsılması gibi.


Aslında burada bir temsiliyet de söz konusu.


Aslına bakarsan yoldan çıkan çocukların bu sebebi anlaşılmaya çalışılıyor Kathryn Bigelow'un kafasında birazcık.


Şimdi ortada bir gerçek var ki bunun temsiliyeti bir yerde yer buluyor kendine.


Kathryn Bigelow bence olayın, tabi bir kadın yazar ve yönetmen olduğu için hepimizin aklına şey geliyor.


Aaa, duygusallığı güzel yakalamış yani.


Çünkü neden?


O güne kadar anlatmayan bir tarafından anlatılıyor.


Şimdi o zamana kadar canavar ne?


Fright Night'taki vampir, vampir, canavar.


Onun kendi doğruları var, kendi diyeti var.


Ona göre yiyor milleti yemiyor falan.


İşte Lost Boys'daki canavarlar da canavar onlarda.


Yani senle uzlaşan, geçmişini merak ettiğin yaratıklar değil.


Şimdi edebiyatta, 19.


Yüzyılın belki de ikinci çeyreğinde daha önce denenmiş olan ve kafada birtakım resme oturtan yöntemler var.


Ne canavarı anlamaya çalışmak.


Bunun üzerine yazılmış öyküler var, işte efsaneler var bilmem neler.


Bunun olduğu yerde gene Asimov'un öykülerine kadar, Arthur C.


Clarke'a kadar da götürebilirsin.


Çünkü vampirin öyle transfüzyonla başarı şey-- elimine edilmesi, yenilmesi hikayesi yeni değil.


Yani aslında daha önce sinemada denenmeyen çünkü sinema daha mainstream bir yer.


Öyle bütün değerleri alaşağı edemiyorsunuz.


İşin ucunda para var ama edebiyatta denenen bazı ne diyeyim, olgular, imgeler vardı mesela.


Bunlar burada biraz bu filmle beraber vampir şeyine, [anlaşılmıyor] yansımış gibi görünüyor anlatısına.


Daha önceki vampirler canavar uzlaşmaz, uzlaşmaz vampirler.


Ama şimdiki vampirler mesela doğanın bir yaratığı gibi değil, aslında sosyal hayatın içerisinde olan yaratıklar.


Daha sosyolojik, daha duygusal vampir ortaya çıkıyor.


Hani böyle bir yerde de dalga geçtiğimiz.


Ama bir yandan da neyi anlıyoruz mesela?


Hem sosyolojisini hem psikolojisini anlıyoruz vampirin.


Fonda daha önceden gösterilmeyen, değerlendirmeyen kısımlar artık bir Kathryn Bigelow'un bu yorumuyla beraber daha bir görüntülenir, görünür hale getirilmiş.


Bu dokunuşu biz Kathryn Bigelow'un yaptığını düşünüyoruz.


Ama daha sonraki işlerine baktığımızda çok onu da görmüyoruz.


Neden derseniz şimdi diğer filmlerine başarılı addettiğimiz o 90'lardaki iki üç filme bakalım.


Point Break filminde işte Rick King'le çalışıyor.


Rick King'in daha önceki işleri senaryolarına baktığımızda hikayelerine hep asi çocuklar, işte tutunamayan, 80'lerde kendini ifade edemeyen, biraz daha genç ve asinin zihnine, ruhuna girme hikayesi görüyoruz mesela.


Point Break'te onu avlamak üzere yola çıkan avcı FBI ajanının aslında çetenin içerisine bir şekilde dahil olması kısmı var.


Ve iyiyle kötünün birbirinin içine karıştığını görüyoruz.


Mesela bu dokunuşu Rick King'in ben yaptığını düşünüyorum.


Aynı şekilde burada Near Dark'ta da Eric Red la çalışıyor.


Eric Red çok bir Western hastası bir adam.


Westernci ve Western hikayesinde de hem canavarın hem kovboyun hem yerlinin hem de dışarıdan gelen yabanın aslında ruh hallerini çok tartıştırıyor.


Bir yandan da kaybedilmiş bir savaş var.


İkide bir gönderme yapılan o Jesse James dediğin adam Amerikan İç Savaşı'nda kaybeden tarafta.


Çatışmış bir nasıl söyleyeyim çiftçi oğlan.


[video izleniyor] Aslında geldiği yerde.


Daha sonraki filmlerine bakıyoruz.


Egret'in o meşhur şeyin son, eee, Kovboy ya da son kanunsuz gibi bir tane filmi vardır.


Mickey Rourke'un oynadığı televizyon filmi.


İşte, bir grup güneyli süvari savaştan sonra Meksika'ya doğru giderken yol üstünde hırsızlık yapmaya başlarlar ve yani yoldan çıkmışlardır ama hâlâ askerliğin düzeni vesairesi disiplini işin içindedir falan gibi.


Oradaki o askerin kaybetmiş askerin ruh halinin aslında nasıl hakim olduğunu, kuyruk hâlâ dik gezdiğini falan bir yerde görürsün.


Burada Jesse'ye de yansıyan o, bir yerde.


Daha sonra bir de Jake Cox'la beraber şey var.


James Cameron'la beraber çalıştı.


James Cameron biliyorsunuz cyberpunkçı da yani bilim korkucu kurgucu falan değil.


Yani Aliens çekti vesaire ama ne çekse hep işin içerisine corporate şirketleri sokmasını bilen.


Ondan sonra yüksek teknoloji aşağı ya da düşük yaşam standartları gibi hikayelerle cyberpunkı yer yalayıp yutmuş bu herif.


Jake Cox dediğin adam da, Cox dediğimiz adam da Martin Scorsese ile beraber çok çalışan bir senarist.


Gangs of New York'u mesela bi yetmiş altıda yazmış adam.


Ondan sonra androidlere, elektrikli koyun düşler mi?


Philip Dick'ten bin dokuz yüz yetmişlerde almaya çalışmışlar.


Opsiyonlamadıkları için daha sonra film ellerinden uçmuş.


İşte bildiğiniz Blade Runner'a dönüşmüş.


Ya bilemiyorum Scorsese yapsa nasıl olurdu?


Ama şunu söyleyeceğim.


Daha sonra şeyi, Age of Innocence yazmışlar mesela.


Gangs of New York'u yazmışlar.


Aslına bakarsan görünenin dışında bir yeraltı gizli dünya hikayesini ya da gerçekleşen kanunsuz ya da nasıl söyleyeyim, herkesin uyuduğunun dışında ahlaka mugayir bir dünya imgesini Jake Cox çok iyi biliyor.


Strange Days'deki romantizm, aşk üçgeni hikayesinde Cameron'ı ben kurdum diye söylüyor.


Hani diyor ki adamın bir tanesi aşık olduğunu, kadını kurtarmak için ona aşık olan bir kadının yardımıyla sefere çıkar gibi bir hikaye kurgulamış aslında.


Orada bir aşk üçgeni var.


Kathryn Bigelow hikayenin aslına bakarsan çatışmalarının olduğu, kapışmalarının olduğu kısma ben daha çok dokundum.


Bigelow'u birazcık incelediğin zaman neyi görüyorsun aslında?


Ele aldığı yerlere birazcık insan dokunuşu getirdiğini düşünüyoruz.


Ama diğer yazarlarla beraber çok iyi çalıştığını görmek gerekiyor.


Daha sonra Bigelow'a karşı mesela demokratsizmin hayal kırıklığının belki kökeni bu olabilir.


Diğerleriyle ya da çok usta insan ruhunun içinde olan biriyle doğrudan çalışamadı.


Ama bir yandan da bu kadının yapmış olduğu bir şey var.


Aldı vampir hikayesini ya da bir Amerikan genci, kopuk bir çocuk, işte bir junkie olmuş artık bir uyuşturucuyla tanıştı.


Polis bunlara nasıl bakıyor?


Junkielere, toplumdan kopuklara.


Ailesi bunlara nasıl bakıyor?


Bindiler otobüse, otobüsteki nasıl bakıyor?


İnsanlar bunları nasıl görüyor?


Beril'in biraz önce söylediği gibi çingeneler, göçerler gibi.


Toplumun onlarla alakalı bakış açısını çok iyi yakalayıp anlatmış.


Yolları, yol insanlarını, tırlarını, kamyon duraklarını.


Ondan sonra- Kamyoncuları.


Kamyoncuları, ondan sonra ve yol kenarında geçenin bir daha uğramadığı kasabaları, orada yaşayan insanları...


Çünkü Caleb öyle bir yerden gelme bir çocuk.


Yollarda kaybolanları, kaçakları, kaçırılanları, ondan sonra motelleri, oradaki hayatı.


Yani aslında yolu anlatmayı çok iyi biliyor bu hikaye.


O da Western dokunuşu yüzünden belki.


Haydutların böyle masumları, yerlileri, yabancıları, bunların hepsinin birbirinin arasındaki o ilişkiyi, yani yolun sosyolojisini güzel kafalamış gibi geliyor bana.


Vampir tarafına da neyi kattığını hemen söyleyeyim.


İşte dediğim gibi vampirin ruh halini görüyoruz.


Bu film çekildikten sonraki bütün vampir hikayesi değişti arkadaşlar benim gözümde.


Daha önce vampir sinemasında olmayan şeyler oldu.


Vampirle görüşmenin sebebi de bu bence bu film.


Doksan iki Dracula'da vampiri anlamaya çalışma sebebi de o.


Bugün kafamızda oturan, "vampirin de kendine göre nedenleri vardır" imgelemine aslında başlı- Vampir de bir insandır [kahkaha] Değilse değil candır yani anladın?


Jesse'nin hikayesi var.


Diamondback'le Jesse'nin tanıştıkları yerin hikayesi var.


Bunlar yolda giderken bunların arabasını kaçırmaya çalışanları bulup avlıyorlar.


O da diyor ki hani bir gün şeyi yersin.


Bir gün koçu yersin, bir gün matadoru tadında o gün ne çıktıysa menüde ne varsa onu alıyorsun.


Bir yandan Homur dediğinin büyük bir yalnızlığı var.


Homur bence yetişkin görünümünde birini kesinlikle vampire çeviremez.


Çünkü anlaşamazlar onlar gelecekte.


Çocuk gibi görünmesi lazım ki benimle aynı dertleri paylaşsın diyor bir yandan.


Yetişkin biri olursa bırakır gider Homur'u mesela.


Homur'un en büyük derdi de o.


Büyüyen çocuk bırakıp gitme, sideline ya da hani hattın dışına atılma, oyundan çekilme korkusu.


E Claudioya da uyuşturdum mesela.


Claudio'nun bu kadar işte Kirsten Dunst'ın oynadığı daha sonra Let the Right One In hikayesinde olduğu gibi, işte Eli'di galiba oradaki çocuğun adı.


Bunların görülmesinin hani daha görünür olmasının, ele alınmasını, merkeze konmasının sebebi açıkçası bu.


Homur dediğimiz şey çocuk vampirlerin atası benim gözümde.


Bir de canavarı yargılamayan bir film, onu da söyleyeyim.


Kan içiyorlar, adamları öldürüyorlar.


Yani açıkçası barın sahibini daha çok yargılıyor.


Kenarda bilardo oynarken kurban haline gelinen, öldürülen, parçalanan insanları, kan içilen kişileri daha çok eleştiriyor gibi geliyor bana.


Daha tipsizler, ağzında diş yok birinin.


Bakıyorsun böyle herifin içkisine musallat olan Severin'le uğraşıyor falan.


Severin de bana bir tane vampir modelini oturttu kafamda.


O da hepimiz için geçerlidir.


Çılgın, vahşi, içindeki o idi kaybetmemiş hayvani taraflarını.


Çılgın vampir.


Ama şimdi doğada sadece bir tane çılgın ve hayvan yok.


Ayı var mesela gidip yanına uğraşmazsan.


Hep bütün vampirler tilki gibi olmak zorunda değil.


Severin birazcık öyle.


Annesi babası misafirliğe gitmiş çocuk gibi.


Böyle o koltuktan bu koltuğa sıçrayan- [kahkaha] Çok iyi benzetme- Oğlan vardır ya böyle.


O Severin'in hareketi o.


Ama bu mesela seksenlerdeki o punk, rock, metal konserine giden çocuklar vardır böyle aşık, taşkın.


Doksanlarda da çok gördük.


2000'lerde git şimdi bir tane konseri gene vardır.


Böyle çığlıklar atar oooo falan diye ortada gezen.


O modeli anlatıyor da Preacher'daki Cassie değil.


Mesela okuyor olmamızın filmlerde izliyor olmamızın sebebi bence gene Sever.


Bunların hepsi toplamda bir şey ediyor.


Özellikle kariyerinin başındaki bir kadın yönetmenin aslında hikayeye yeni bir şeyler katmış olduğunu gösteriyor.


Ama beceriksizlikleri yadırgamıyorum mesela.


Hop bir transfüzyon yaptık, hallettik.


Yani yüz elli yaşındaki vampir bunu bilmiyor.


Bir kere bile denememiş.


Yapsak gündüzleri de gezeriz demiyor.


Ya da kimin ne kadar yanıp kebap olacağını kestiremiyorsun.


Yeni vampirsin, sen az yanarsın diye dışarı atmıyorlar motelde mesela.


Diğeri duvara ateş edecekken kapıdan kırılıp güneş geleceğini hesaplayamıyor.


Severus nedense Severus'un böyle malın önüne gideni oluyor.


İşte kontrolsüz falan.


Çok malca da ölüyor yani.


Ya evet, bir de ölmek de bilmiyor.


Terminatör gibi şeye- Ama birebir onun- Birebir o değil mi?


Birebir yani.


Diyor ki hani arabanın bilmem nelerini, frenlerini.


Adamın sözü bitene kadar bekliyor.


Sizin benim lafımı bitirmemi bekleyin diyor.


Ondan sonra böyle komikliklerin olduğu yerde bir de süper tesadüfler var.


Motelde bir anda kızı-- kız kardeşiyle tanışıyor falan.


Hemen bunları karşılaştırmamız lazım gibi.


Bir de babası veterinerdi galiba karşıdaki.


Yani bir hortum getiriyor bahçe hortumu gibi şey.


Onunla inekten ineğe yaparsın ama nedense vampirler de değişiyor gibi komiklikler var.


Deseydi ki elimde benim mühürlü bir tane taş var.


Arkansas'ın bu taşı meşhurdur.


Bunu getirir vampirin alnına koyarsan adama döner, insan haline geçişler falan.


Derdi ki evet, o dünya böyle bir yer.


Hortumu getirip dayayınca koldan kola kanı da değiştirmiyor.


Bir anda bir sabah bir kalkıyor çocuk bütün yaraları kabuk bağlamış.


Ben iyi oldum.


Tam canki şeyi gibi anladın mı?


Onda da üç gün eve kapatırlar.


Kovaya kusar sembolik olarak.


Arınır yani böyle.


İsa'nın mezardan çıkma sahnesidir aslında o da.


Böyle ben bir duşa gideyim falan der.


Burada da benzer şeyleri görüyorsunuz.


Sadece Bigelow'un kendi dehası değil, aslında doğru insanlarla da çalıştığını söylemek gerekiyor.


Jay Cocks dediğin adam kırk dört doğumlu yani.


Martin Scorsese'nin falan akranı.


Bunların hepsinin büyüğü zaten.


Stüdyo ona dosyayı verdiği zaman James Cameron birazcık diyor ki ya tamam verelim ama ben bitirmiştim zaten.


Eee falan diyor böyle.


Yani parlatacak en fazla diyor.


Bir kere Bigelow'a ya da işte Cox'a şimdi bu iç dünyaları filan.


dururken maalesef ben onu veremem yani.


Sonuçta kitap ortada çok da moda bir kitaptı.


Dolayısıyla yani zaten on, on iki senedir var olan bir kitaptan o canavarı iç dünyasını anlatmak moda olmuş.


Zaten yani sen 1809'da Frankenstein'la başlamışsın canavarın iç dünyasını anlatmaya.


Ama hadi o bilinmiyordu diyelim.


Yani böyle moda değildi.


Bütün bunların hepsi sinemada.


Virgül diye.


Hani söylediğimi varsay.


Ama yani sonuçta o, o hikaye ancak öyle.


Ama sinemada dediğin gibi hani şey görüyoruz zaten.


Bigelow okumuş, vampirle görüşmeyi ama açıkçası anlamamış.


Yani hem bence işte Homer'ı anlamamış ki Galip'in dediğine katılıyorum.


Yani orada yarattıkları vampirin öyle bir sebebi olması daha mantıklı.


Yani çocuk vampiri vampir yapmak istemesi tam böyle bencil sokak çocuğu kafası o yani.


Hani ben, ben bu acıları çektim, o da çeksin ki biz birbirimizi anlayalım, hissedelim yani.


Beni bırakıp gidemezsin.


Elinde sorunun bana muhtaç olsun.


Çünkü büyük kızı, hoşuma giden kızı ısırdım.


Bak yakışıklı oğlana gitti o zaman.


Ya hem de işte bir yandan da oğlan da öç alacak.


O onun yarattığı kızı aldı.


Çirkin bir- Değil mi?


Yani orada da- İç dünya o.


O çocuğun iç dünyası çok çirkin.


Ama Galip'in dediği gibi, işte o da eski vampirler den.


Yani hiçbiri çok eski değiller tabii.


İşte en yaşlısı Jessie olduğunu hikaye içinde anlıyoruz, şeyde savaştığı için.


Ya da ama şeye de yaşlı adam filan dediği için Jessie Homer'a belki de Homer da eski.


Ben Homer'un eee, adını şey yaptığım zaman dedim ulan en yaşlısı bu mu acaba diye.


Yani ad konusunda da biraz şey yaptım.


Yani işte onların tabii tam hikayesini bilmediğimiz için çözemiyoruz.


Ama yani o ikisinin en yaşlılar olduğunu bile varsaysak, işte hiçbir kurala uymuyorlar.


O kadar uzun sürelerle, o arabaların içinde, o üstlerinde kapalı işte battaniyelerle, ne bileyim bant çektikleri camlarla yüz senedir hareket etmiş.


Seksen senedir, neyse seksen sene önce anca araba vardı o zaman hani.


Atıyorum seksen senedir hareket etmişler.


Sonra en sonda yani sırf Homer'ın peşinden gidiyoruz diye mi neyse arabanın içinde patlıyorlar ikisi yani.


Üstleri kapalı açıp da hani- Sadece gözü görünüyor ya onun.


El ele tutuşma şeyi.


Hani orada da şey var.


Thelma and Louise yapacaklar hani.


Thelma and Louise yapacaksan o zaman hani aç üstünü değil mi?


Ama yapmıyorlar da bir yandan.


E niye yandınız patladınız?


Homer zaten patladı.


O kadar yaşlı vampir.


Yandı, yandı, cayır cayır kıza yetişmeye çalışırken onun önünde de bizim genç kız vampir koşuyor.


Dört yıllık vampir.


Kızın makyajı bozulmadı.


Yani üstüne yakalayıp.


Yani bunlar bu tutarsızlık- Mont attı mont.


Başka bir şey- Uzun bir şey dedi.


Pot montuyla.


Geçirdik ya.


Kurtardık kızı.


Bu seni toplar diye böyle.


Yani oralar tabii çok bozuyor.


Yani bu bir vampir diye değil sadece.


Bu bir hikaye anlatıcısını da bozuyor.


Ciddiyetini kaybediyorsun.


Bir hikayeyi tabii tutarlılık yok hikayenin içinde.


Ama bu bizi şeyi de getiriyor.


Bütün iyi niyete rağmen diyeyim, ya-- iyi bir hikaye yaratma niyetleri olduğundan şüphemiz yok.


Ama bütün iyi niyete rağmen arkadaşlar yani seksen yedi için bile çok kötü diyaloglar.


Böyle bir şey yok yani.


Totalde bir araya gelindiğindeki diyaloglar [gülme] o kadar olmayacak.


O bardaki muhabbetin yüzde doksanı yani o kadar kötü ki, o kadar anlam ifade etmiyor ki.


Ha bir de bir şey ifade etmiyor.


O, o açıdan o kadar kötü bir diyalogla zaten ilerleyemezsin.


Yani biri birine niye onu diyor, öbürünü-- Yani hiçbir fizik kuralı çalışmıyor.


İşte oğlan başta şey yapıyor.


Bunlar da söylemiyorlar dediğiniz gibi hani.


Ya kardeşim vampir olduk.


Hani gidemezsin, kanın bozuk senin artık filan da demiyorlar.


Oğlan ben eve gideceğim diyor.


Gidiyor otobüs durağında işte parayı denkleştiriyor, polisten alıyor.


Otobüsle ta nereye gidiyorsa gidiyor.


Yolda artık dayanamıyor.


Otobüsü durduruyor.


Sonra bak o kadar saatlik hareketin ardından daha hâlâ gece baya bildiğin yürüye yürüye aynı.


Bir de böyle acılar içinde, yürüye yürüye yine- Yürüye yürüye- Hiç bilmediği o şehirde, yani bu arada bir de hiç bilmediği o şehirde ta otobüse binip gittiği her neresi ise oradan o şehre, o şehirden de arabanın orada k-- onu bekleyen kıza gidiyor.


Yani biraz sonra işte ne bileyim, bir yerde yürürlerken gene kız, bi an kız yandan çıkıyor.


Sanki filmde yani böyle yandan çıkıyor kız.


Gece tek başına yolda yürürken.


Kız nereden geldin sen?


Yani kameranın dışından kadrajdan geldim ben.


Ya böyle şimdi film icabı en sevmediğim sözdür benim, tamam mı?


Yani film icabı denen şey işte.


Bu işi hiç anlamayan prodüktörlerin eee uydurduğu ve seyircinin de bir noktada çük-- bir grup seyircinin de kabul ettiği.


Iıı ama çok çirkin.


Çünkü hikayeye- Zarar veriyor.


Zarar ve ihanet eden bir şeydir.


Film icabı diye bir şey yoktur.


Her şeyin kendi iç mantığını kurmak zorundasındır.


Bu şey gibi.


Çünkü bunu seyrederken abi zaten vampir anlatıyor.


Gerisi niye gerçek olsun diyecek adamların diyebileceği bir şeydir bu.


Onların elini güçlendiren bir argüman var.


Yani boş Kız bir anda belirdi.


Ha uçtu geldi.


Ha aynı uçtu geldi.


Ama yani öyle bir şey görmedik biz bu arada bu filmin içinde kimse- Madem uçabiliyorsun arkadaş.


Bak şimdi uçtu geldi de- Uçtuğuna inanıyorsun ha.


[güler] Madem uçtu geldi arkadaş niye arabanın içinde takılı kalıyorsun?


Uçarak böyle karanlık bir yere gidersin ya.


Sen hep hâlâ sebep arıyorsun.


Desen ki ben iki kanat çırpmam bana üç saate mal oluyor.


Canım acıyor, ben de tercih etmiyorum.


Bir de hani kanat sesini duyuyor vampirler.


Ama bak sebepler uydur-- Neden?


Biri bana bunu sorar diye ben buna cevap üretiyorum yani.


İşte bu-bunlar düşünülmemiş öyle laylaylom film icabı lafı itibariyle maalesef yapılmış şeyler.


Şu kadarki hatta bak düşünün hadi çok küçük bir kasabada yaşıyor oğlan, çok küçük bir kasaba da her neyse.


O çok küçük bir kasaba nüfusu ne olabilir bilmiyorum ama işte iki şerit gidiş iki şerit dönüş yolları olan çok küçük bir Amerikan kasabası burası farkındaysanız.


Yani baya yirmi metre yani hani eee genişliği yolların.


O yirmi metre genişliğindeki yollar boyunca ateş eden tabancalı tır patlamalı savaşlar oluyor.


Bir kişi pencereyi açıp da tamam mı ya ne oluyor bu sokakta diye kafasını çıkarmıyor arkadaşlar.


Öyle bir kasaba ki bu.


Yani ya yapmayın anladın mı?


Yani bu kadar masal diyarı, hayali böyle set içinde gelişen bir olay kabul edilemez bir noktaya varıyor.


O yüzden de benim bu filmi sevme ihtimalim yani yoktu.


Hâlâ şu an karşılaştırmalı hani iyi yanlarını söylemeye çalışıyorum gördüğünüz gibi.


Önceki filmler o kadar kötü yapıldı ki- Tabii tabii.


Bunca iki bin yirmeli yıllarda bunlar yapılıyorsa seksen yedide ha mazur görmeye çalışıyorum.


Yani göremiyorum ama açık söyleyeyim böyle problematik işler ve bunların hepsi kötü diyaloglara, eee kötü yazılmış, inandırıcılık dışı sahnelere bağlı.


Ama eğer bir şey varsa başta söylediğim James Cameron etkisi en çok bu filmde görünüyor.


O terminatör sahnelerinden tutun, oyuncular [öksürük] o şeyi mesela bardaki içkisi dökülen adam.


Terminatör 2'de Terminatörün göğsüne- Şey saptıralım.


Ha şey sap- Bıçağı saplayan.


O ona saplıyor, o da ona puro basıyor filan.


Hani böyle o adam, o adam.


Mesela şeyin üstüne atar, ocağın üstünde yanar filan.


Arabasının motorunun- James Cameron'ın bir kumpanyası var zaten ya.


Tabii tabii aynı yönetmenlerin vardır.


Öyle bir kadro şeyde de kaçan oğlan da bilardoda korkup kaçan oğlanda bizim Caleb'in yemekten vazgeçtiği oğlanda zaten sonra Point Break'teki işte uçaktan atlayanlardan, kardeşler çeteden bir tanesi.


Hani o da kendi ekibini oluşturuyor filan.


Bu kadar paramparça bir şey anlatırken evet yani arada iyi bir iki şey var.


Var, yok diyemem.